 |
|
|
|
 |
Veruleikafirrt og vansvefta
Miðvikudagur, 21. janúar 2004
Stundum herja á mig hugmyndir og þótt ég reyni að loka þær af í myrkum og rykföllnum skúmaskotum heilans þá bara ná þær yfirhöndinni og ég hugsa ekki um annað. Þetta gerðist einmitt í gær. Mér var falið ákveðið verkefni í vinnunni sem ég átti að vinna í aukavinnu (því þetta er of viðamikið til að ég komist yfir þetta á vinnutíma). Ég tók þessa aukavinnu að mér s.l. fimmtudag og eins og alltaf... spáði ég ekkert mikið í þetta heldur setti þetta á the backburner. Í gær, þegar ég var að fara að sofa, varð mér allt í einu ljóst að verkefnið má ekki vera unnið eins og mér var uppálagt að gera það því það hefur ekkert upp á sig. Ég áttaði mig líka á því að ég var með betri lausn á vandamálinu. Þar sem ég var komin í náttfötin og búin að slökkva á tölvunni lá ég uppí rúmi og gat ekki hætt að hugsa um þessa nýju hugmynd og hvernig best væri að útfæra hana. Klukkan hálf þrjú gafst ég upp á að reyna að fara að sofa.. fór fram og kveikti á tölvunni. Kom inntaki hugmyndarinnar frá mér og fór aftur uppí rúm hálftíma síðar. Ég gat samt ekki sofnað. Ég var ennþá að spá í hvort þetta gæti virkað eða hvort hitt væri betra... martröð fyrir heilabú manneskju sem á að vera að fara að sofa. Ég held ég hafi náð að sofna klukkan fimm í morgun. Það er af þessum sökum sem ég er við það að leka niður, sitjandi við tölvuna. Sé þó ekki mikið af innsláttarvillum.. það er kannski séns á að hella í sig kóki og reykja eins og mo fo til að halda sér vakandi. Mig langar að klára þetta verkefni sem fyrst. Sem er óskhyggja. Ég veit.. | anna | 20:02 |
comments
Elsku besta Anna, slepptu kókinu og rettunum, farðu að sofa ef þú mögulega getur Ég var reyndar sofandi þegar þú póstaðir þetta á mig.. en vaknaði við lætin í þvottavélinni sem Tóti hafði sett af stað klukkutíma eftir að ég sofnaði. As a result.. þá gat ég ekki sofnað aftur og er aftur vansvefta í dag. Aumingja ég.. ég á svo bágt..
|
