 |
|
|
|
 |
Með fullan tank af gas-i
Föstudagur, 30. janúar 2004
Djöfull finnst mér remeikið af gamla Jump Pointer systra flott hjá Girls Aloud. Búin að vera að fíla mig við það síðan ég hætti að vinna rétt áðan. Já.. ég er byrjuð á blessaða verkefninu sem ég minntist á um daginn. Samvinnuverkefni í gegnum bugzilla sem er sniðugt bug report forrit. Hvað á maður að gefa fellow bloggara í afmælisgjöf? Snilld annars að halda upp á afmælið sitt á útborgunnardegi.. þarf að muna það. Hefði hann haldið uppá afmælið síðustu helgi hefði hann mögulega geta kreist úr mér koss og Tóti hefði getað gefið honum kjaftshögg. Nú, fyrst ég er orðin múruð aftur, fær hann eitthvað annað og ekki eins skemmtilegt. Talandi um að vera múruð. Ég fór og lét fylla á bílinn á leiðinni heim úr vinnunni áðan. Maðurinn á undan mér fékk sneið út á myndina í debetkortinu og ég líka. Við fórum bæði út af bensínstöðinni hlæjandi. Það var á leiðinni út í bíl sem ég áttaði mig á því að ég er fastakúnni á þessari bensínstöð. Ég á uppáhalds vakt, uppáhalds dælu, uppáhalds þvottastæði en ég er reyndar ekki svo langt leidd að ég viti hvenær vaktin "mín" er að vinna og reyni að versla bara þá. Tóti vann á bensínstöð í mörg ár og ef afgreiðslumennirnir á þessari stöð eru eitthvað eins og Tóti og allir afgreiðslumenn sem hafa unnið með honum, þá tala þeir um fastakúnnana sína. Analæsa þá út frá þeirri vitneskju sem þeir hafa. Já.. svona eru afgreiðslumenn á bensínstöðvum. Enda vita þeir ansi margt um kúnnana sína sem ekki allir vita. Þeir vita t.d. að mér finnst Flórída súkkulaði gott en kaupi það bara... af einhverjum ástæðum... þegar ég er blönk. Þeir vita að ég reykti Salem en svo hætti ég og hef ekki getað reykt Salem síðan.. svissaði yfir í Camel lights. Þeir vita að ég drekk kók og þeir vita að ég er ekki í megrun miðað við magnið af snakki sem ég kaupi hjá þeim. Þeir vita að ég borga alltaf. Ef ég á ekki pening tek ég minna bensín. Þeir vita að ég á tvö börn, strák og stelpu og þeir vita að ég er gift. Einn af þeim veiddi það uppúr mér fyrir einhverju síðan: Afgreiðslumaður: Hva.. ég tók aukavakt niðrá Geirsgötu um daginn og sá kallinn þinn, eru þið flutt? Skilin? Hvað var hann að gera þarna og um kvöld?" Þeir vita að ég nenni stundum ekki að hafa mig til þegar ég er á leiðinni út í sjoppu og skammast mín ekkert fyrir að mæta á svæðið í kanaúlpu og náttfötum innanundir. Þeir vita hvað ég er gömul og einum þeirra finnst neglurnar á mér fallegastar þegar þær eru með ljósu naglalakki. Þeir vita að ég kaupi ekki lottó og þeir vita að ég er með húmor. Mér þykir bara reglulega vænt um þá.. bensínkallana mína. Finnst hræðilegt að langtímastefna olíufélaganna er að útrýma þessum mönnum. HEI! Kannski fer ég og kaupi blómavönd handa afmælisbarninu á bensínstöðinni! -Nee... ps. Datt ekkert skárra í hug fyrir titil.. en til að fyrirbyggja allan misskilning.. ég er ekki með vindverki. | anna | 21:50 |
comments
Kannast við þetta bensínstöðvamál. Það er til greining á þessu og hún er "Krónískt viðvarandi ákveðið bensínstöðvaval af geðrænum toga". Þetta einkennist einmitt af því að maður fer alltaf á sömu bensínstöðina (sumir segja að þar sé líka besta bensíniðæ, endist lengst og gefi meiri kraft osfrv.), hittir yfirleitt á sömu afgreiðslumennina/konurnar - enda fer maður oftast á samatíma dags, og að lokum er bensínið án efa alltaf ódýrara í þessari uppáhaldsbensínstöð.
|
