Fimmtudagur, 01. janúar 2004
2004.
Þegar Prince söng let's party like it's 1999 fannst manni það svo langt í burtu. Eins og vísindaskáldsaga.
Ég er búin að vera að lesa Da Vinci lykilinn, gjörsamlega mögnuð bók og samræmist gjörsamlega trúleysi mínu á Jesú og félaga. Ég trúi á konur, gyðjur og elska fimmarma stjörnuna sem er einmitt tákn PHI í sínu einfaldasta formi. Glöggum lesendum er kannski ljóst að ég nota einmitt téða stjörnu til að skreyta síðuna mína en á hógværan hátt. Er líka með eina um hálsinn sem Doddi ágirnist.
Tók mér smá pásu frá lestri til að búa til Galdradúkkur sem pantaðar voru hjá mér og ég þarf að hafa tilbúnar eftir helgi. Spilaði líka smá í Prince og Persia.
Á hverjum jólum gerum við Tóti sömu mistökin. Við verslum jólasteikina en engan annan mat, sem þýðir að fjölskyldan neyðist til að lifa á piparkökum, vanilluhringjum og konfekti þegar jólamaturinn er búinn.
Ég hafði reyndar vit á að kaupa mér síld og rúgbrauð fyrir áramótin en ef fer sem horfir þá mun ég eitthvað léttast þessi jól. Er ekkert að kvarta yfir því svosem.
Hef annars lítið að segja, já.. skaupið fannst mér glatað og ætla ekki að eyða fleiri orðum í það.
Jæja.. Da Vinci lykillinn bíður við rúmið mitt og ég ætla að stinga mér undir sæng að lesa.
Gleðilegt nýtt ár!
