www.anna.is
ravings of a lunatic
Historical truth may be manipulated in some cases for dramatic purposes.
ravings of a lunatic movie hall of fame ferilskrá
Þegar maður lærir ekki af reynslunni
Sunnudagur, 25. janúar 2004

Ekki skil ég hvernig mér tekst alltaf að gleyma því að það þýðir ekkert að hamra á lyklaborð með blautar neglur. Mér fer samt óneitanlega fram. Búin að skrifa eitt komment og byrjuð á þessu bloggi og.. jah.. hvur andskotinn! Allar í lagi! - nei.. þetta upphrópunarmerki gerði út af við nöglina á litlaputta hægra megin og rétt í þessu skóf ég helminginn af baugfingri, hægra megin líka.

Oh well..

Annars er ég svo helvíti ánægð með Mabelline naglalökkin sem ég keypti fyrir stuttu. Þau þorna á einhverjum áður óþekktum ofurhraða, verst að það eru ekki til margir kræsilegir litir. Fyndið með mig og liti á naglalökkum... Mér finnst lang fallegast að vera annaðhvort með nærri glært en samt með hint af ljósu eða hreinlega kolsvart naglalakk. Örsjaldan fer ég í stuð til að vera með rautt en það er farið að gerast mjög sjaldan. Já svo finnst mér líka gaman að vera með french manicure en finnst það bara orðið svo pornlegt eitthvað.

Ég er búin að þvo þvott í allan dag og það fer að sjást í gólfið hjá mér. Ég er líka búin að fara í gegnum fötin okkar og er komin upp í fjóra ruslapoka. Sé fram á að ég verði að fara að versla mér föt bráðlega því ég henti öllu sem mér finnst ljótt og tæmdi með því fataskápinn. Það eru tveir bolir og þrennar buxur eftir, fyrir utan alla Vanilla Sky boli sem ég gæti ekki hent þótt líf mitt lægi við. Þægilegir bolir marr! Já og lúða náttfötin. Ég gæti ekki hugsað mér lífið án þeirra. Samt.. eins gott að eiga þvottavél þegar maður á ekki meira til skiptanna. Ég klikkaði líka alveg á því sem unglingur að koma mér upp skiptifataklíku. Hef ekki lánað flík síðan... jah.. ég man ekki hvenær. Ég er líka svo sérvitur.. ég vil ganga sjálf í mínum fötum. Þetta er einhver fóbía frá því þegar mamma var með stundina okkar á sínum tíma og tók, í leyfisleysi, peysu sem ég var nýbúin að kaupa mér fyrir útborgun vikunnar í Granda eitt sumarið og í þessari peysu mætti hún í stundinni okkar.. fyrir framan alþjóð. "Ertu í peysunni hennar mömmu þinnar?" var spurning vikunnar á eftir í skólanum. Maður gengur ekki heill til skógar eftir svona lífsreynslu það er á hreinu.

Annars þjáist ég af of dýrum smekk. Ég hef ekki efni á að vera ég.

Ég fæ hroll og tárast.

Ég hef óhugnarlegan talent sem lýsir sér þannig að ef ég geng niður verslunargötu fell ég alltaf fyrir einhverju sem hvorki ég né nokkur sem ég þekki gæti leyft sér að kaupa. Þeir sem ég þekki og eiga peninga myndu aldrei eyða svona upphæðum í föt.. jah.. nema kannski mamma. AHA! Þetta curse er frá henni komið! Oh.. ef ég byggi í USofA gæti ég farið í mál. Hvað á hún með að búa mig til úr genum sem hafa svona smekk en gleyma að vera milljónamæringur svo ég get aldrei orðið eins og ég á að vera! (Síðustu þrjár setningar eru sérstaklega skrifaðar fyrir EIR) Það skal þó aldrei bregðast að það er einmitt á því augnarbliki sem ég á ekki krónu í veskinu þá finn ég eitthvað á viðráðanlegu verði sem mig langar í. Alveg eins og þegar ég fer klyfjuð peningum sem ég er búin að ákveða að eyða í föt.. þá finn ég ekki eina einustu flík sem mig langar til að kaupa. -Svo ég kaupi mér karton af sígarettum, kippu af kók og nokkra PS2 leiki fyrir peningin og á leiðinni heim með góssið sitja um mig verslanir fullar af flíkum sem mig langar í.

Ég held að þetta sé syndrómið um að langa í það sem maður getur ekki fengið. Þegar ég á pening finn ég ekkert.. þegar ég á ekki pening breytist ég í e.k. fata-radar. Eins og ég sagði.. óhugnarlegt.

Ég er búin að vera að drepast í lærunum í dag eftir þvottavélaburð gærdagsins. Hrikalega óþægilegt þegar maður er orðin allur mjúkur og (af)slapp(að)ur og finnur ekki fyrir neinu þegar allt í einu einhverjir vöðvar fara að gera vart við sig. Ég er eins og fórnarlamb kynferðisofbeldis þegar ég geng, svo ég hef reynt að sitja mikið í dag. -Á milli þess sem ég treð í þvottavélina auðvitað. Já svo er ég með risastórann marblett á hnénu sem ég veit ekki hvernig ég fékk. Ég kannast ekki við að hafa rekið mig í, allavega ekki svo harkalega að það myndi framkalla svona bláma. But who cares.. það er ekki eins og ég sé á leiðinni á ball. - Ever.

Ok inventory check. Á vinstri er naglalakkið á löngutöng ónýtt beyond repair, restin er in tact. Á hægri eru það litlifingur og baugfingur.. hinar eru í lagi. Þetta segir mér... að ég mun halda áfram að reyna þangað til ég get hamrað án teljandi skemmda. Ég held líka að þær þorni fyrr þegar fingurnir eru á hreyfingu - DOH! - Þar fór vísifingur á vinstri!


| anna | 23:08 |
comments


recent ravings
recent comments
monthly archive

links
blogs
links - web