2004.

Þegar Prince söng let's party like it's 1999 fannst manni það svo langt í burtu. Eins og vísindaskáldsaga.

Ég er búin að vera að lesa Da Vinci lykilinn, gjörsamlega mögnuð bók og samræmist gjörsamlega trúleysi mínu á Jesú og félaga. Ég trúi á konur, gyðjur og elska fimmarma stjörnuna sem er einmitt tákn PHI í sínu einfaldasta formi. Glöggum lesendum er kannski ljóst að ég nota einmitt téða stjörnu til að skreyta síðuna mína en á hógværan hátt. Er líka með eina um hálsinn sem Doddi ágirnist.

Tók mér smá pásu frá lestri til að búa til Galdradúkkur sem pantaðar voru hjá mér og ég þarf að hafa tilbúnar eftir helgi. Spilaði líka smá í Prince og Persia.

Á hverjum jólum gerum við Tóti sömu mistökin. Við verslum jólasteikina en engan annan mat, sem þýðir að fjölskyldan neyðist til að lifa á piparkökum, vanilluhringjum og konfekti þegar jólamaturinn er búinn.

Ég hafði reyndar vit á að kaupa mér síld og rúgbrauð fyrir áramótin en ef fer sem horfir þá mun ég eitthvað léttast þessi jól. Er ekkert að kvarta yfir því svosem.

Hef annars lítið að segja, já.. skaupið fannst mér glatað og ætla ekki að eyða fleiri orðum í það.

Jæja.. Da Vinci lykillinn bíður við rúmið mitt og ég ætla að stinga mér undir sæng að lesa.

Gleðilegt nýtt ár!

Söngleikja og kvikmyndatónlist var þema Idol í gær. Ég skil reyndar ekki hvaðan kvikmyndatónlistin kemur... enda eru lög sem samin eru og sungin í kvikmyndum oftar en ekki bara ósköp venjuleg dægurlög nú eða instrumental. Fólki bauðst kannski að syngja túbu.. hver veit. Ég veit hinsvegar að söngleikir bjóða upp á endalausa möguleika af fallegum lögum og ég hefði viljað sjá íslenska Idol bjóða manni upp á alvöru þema með tilheyrandi leik sem lög úr söngleikjum bjóða oftar en ekki uppá.

Fyrst á sviðið kom Ardís. Kannski er það bara ég.. en mér finnst þessi manneskja virka lokuð á mig. Frosin. Söng Footloose eins og hún væri meðlimur í Borgardætrum en vantaði backup til að fá stemmingu. Footloose er ekki söngleikur. Footloose er dans-mynd. MTV myndband minnar kynslóðar. Ég hefði viljað sjá hana syngja eitthvað eins og Hopelesly Devoted To You því let's face it.. hún er eins og Sandy fyrir breytingu. - Auk þess held ég að það lag hafi hentað hennar rödd betur. Hún hefði getað eigrað um sviðið í sakleysi sínu og tekið þetta lag með trompi. En hún valdi Footloose.. og í rangri tóntegund. Sjís.. Bubbi, sjón og heyrnalaus, sagði að þetta væri flott. Hinum var ekki skemmt.

Næstur á sviðið skálmaði hinn glaðbeitti Jón Sigurðsson. Þetta er einlægasti keppandinn. Sást best þegar hann og what's his name voru tveir einir þar síðast og hinn datt út. Jón var svo hissa að hann gat ekki falið það. Jón söng Sound of Silence. Ekki úr söngleik. Sorglegt. Ég hefði séð hann fyrir mér syngja Singing In The Rain, með regnhlíf og alles, eða If I Were A Rich Man. Hann komst þokkalega frá The Sound Of Silence. Bubbi, sjón og heyrnalaus, sagði að hann væri of tilgerðarlegur.

Anna Kristín kom næst á svið. Já.. sú sem aulaðist til að tilkynna íslenskum börnum að jólasveinninn væri ekki til í þar-síðasta þætti.. Persónulega finnst mér hún best af hópnum en ég "held" ekki með henni. Hún getur sungið hvað sem er, virðist vera, en valdi lag úr The Lion King. -Sem er ekki söngleikur. Anyway... ég sá hana fyrir mér.. ég reyndar sá hana ekki fyrir mér syngja neitt úr söngleik. Þótt hún geti sungið hvað sem er.. held ég að hún geti ekki sungið söngleik. And she didn't prove me wrong. Röddin brást hraparlega á tveimur stöðum í laginu en Önnu til varnar er hún raddlaus...

Uppáhalds keppandinn minn hingað til er Tinna Marína. Mér finnst hún flott og hún getur gert ótrúlega hluti með röddinni. Hún bara gerði það ekki í gær. Tók Against All Odds. WHY? Lagið er ekki úr söngleik fyrir það fyrsta. Rödd Tinnu hefði farið betur á Óskarsverðlaunalaginu My Heart Will Go On ef hún ætlaði að fara kvikmynda-laga-leiðina. Ég hefði viljað sjá hana syngja Wouldn't It Be Lovaly úr My Fair Lady eða I Could Have Danced All Night úr sömu mynd. Verð líka að segja að ég skil ekkert í þessu liði að taka ekki eitthvað James Bond lag fyrst þemað var ekki einskorðað við söngleiki. Tinna var hræðileg í gær eins og hún hefði ekki verið með sjálfri sér, enda datt hún út. Sorglegt.

Í gær átti Kalli svæðið. Hann rúlaði gjörsamlega þegar hann söng Greased Lightning sem er úr SÖNGLEIK. Ef ég má aðeins skjóta inní... Mín skilgreining á söngleik er þegar 10 eða fleiri lög eru sungin í myndinni af leikurunum og texti laganna kemur í stað dialógs. Grease er söngleikur. Tóti flippaði þegar hann fattaði það því hann hatar söngleiki en finnst Grease snilld. Svona getur lífið verið. Kalli kom, sá og sigraði í gær. Lang flottastur. Hann átti salinn og ég efast ekki um að hann hafi átt heimilin sem fylgdust með. Hann var sá eini af þessum fimm sem virkilega skilaði sínu í gær.

Mér fannst Þórunn standa sig vel sem dómari. Hefði svosem ekki þurft að gera mikið til að toppa hrokafullan Egil. Kræst hvað hann var leiðinlegur.

All in all.. þá vonaði ég reyndar að Ardís myndi detta út í stað Tinnu en manni verður ekki alltaf að ósk sinni.

Að lokum. Ég sé að ég tók rétta ákvörðun þegar ég ákvað að fara ekki í prufu í Idol. Það er ekkert grín að leggja hausinn á fallöxi alþýðunnar.

Ekki allt jafn fallegt...

Ég keypti mér síma um daginn. Ekkert nema gott um það að segja. Keypti mér kapal til að geta búið til funky hringitóna og hlaðið myndum í símann. Ekkert nema gott um það að segja... allavega ekki eftir að ég fékk helvítis kapalinn til að virka sem gerðist einmitt í kvöld.

Ég er búin að reyta hár mitt og skegg öðru hvoru fyrir framan tölvuna við að reyna að fá helvítis kapalinn til að virka síðan á Þorláksmessu því þá fékk ég pakka í pósti frá seljanda á ebay. Þrír frontar, þrjár plast töskur og einn kapall. Fjögur þúsund kall cash. Verð að segja að þetta eru bara helv. góð kaup miðað við að kapallinn kostar hér á landi tæpar 8 þúsund og hver frontur 2.200!

Já ég er tækjafrík. Ég vil geta skipt um front, ég vil geta skipt um myndir, ég vil geta skipt um hringitóna og það vill þannig til að það sem ég vil hafa í símanum mínum fæst ekki hjá Ogvodafone, Landssímanum eða á mbl.is. Ég hef allt of miklar sérþarfir, auk þess sem úrvalið af skemmtilegu uplódi hjá Ogvodafone er til háborinnar skammar, ótrúlegt að unglinga-risinn Tal sé einn af uppistöðum þessa fyrirtækis.

En ég er ennþá viðskiptavinur Tals. Því miður. Ég er "roaming user".

Það veldur því að ég get ekki náð í blankó operator logo í símann svo það er alveg sama hvað ég uplóda flottri mynd í símann minn... það stendur alltaf:

      TAL
Ogvodafone

þvert yfir myndina.

Þar sem ég er smámunasamari en andskotinn hringdi ég í þjónustuver Ogvodafone og spurði af hverju ég gæti ekki náð mér í blankó lógó til að ég geti notið litmyndarinnar af t.d. Jude Law sem ég er búin að setja í símann minn. Lítið var um svör en að lokum var mér sagt að fyrirspurnin mín yrði send áfram til tæknimanns sem myndi svo láta mig vita. Yeah right...

Náttúruleg forvitni mín um það af hverju síminn minn virðist vera dysfunctional að þessu leiti rak mig til að hringja í Hátækni, fyrirtækið sem er með umboðið fyrir Nokia síma á Íslandi. Þar fékk ég svör við öllum þeim spurningunum sem mér datt í hug að spyrja.

Af hverju er himininn blár? Af hverju verða tennurnar í fólki svartar sem drekkur rauðvín? Af hverju er kók í gleri best? Af hverju get ég ekki hlaðið operator lógói í símann minn?

Ég fékk svör.. en öll nema hið síðasta voru í fullum trúnaði svo ég mun ekki birta þau hér. Svarið við síðustu spurningunni er (skrifað eftir minni og takmörkuðum skilningi) að Íslandssími og Tal voru með sitthvort gsm netið. Eftir sameininguna fyrir tæpu ári síðan ætluðu þeir að sameina netin en einhver með butterfingers hefur farið í málið því öll númer sem byrja á 82 (eins og mitt) eru ennþá á Tal netinu.. sem er greinilega ekki "primary" net eða eitthvað í þá áttina og þess vegna heldur síminn minn að ég sé í útlöndum og vill að ég viti at all times hvaða net ég er að nota.

Smáralind hvað? Ég er alltaf í útlöndum.. ég er roaming user.
Þetta er dapurlegt og annoying.

Ég er ekkert rosalega bjartsýn á að þetta verði lagað hjá Ogvodafone í ljósi þess að engin þar innandyra virðist vita að þetta er að, alveg sama þótt ég hafi sagt þeim frá því. Enda.. ætli þeim sé ekki svosem sama þótt ég sé með:

      TAL
Ogvodafone

skrifað klunnalegum stöfum þvert yfir ennið á Dodda.

Þegar ég fór á stúfana til að skoða síma ætlaði ég að kaupa T-eitthvað frá Siemens en hætti við þegar mér var sagt að Siemens símarnir virka illa hjá Ogvodafone. Ég hélt að ég væri gulltryggð með Nokia!

En ég fékk allavega kapalinn til að virka. Búin m.a. að búa til groovie Flying Circus hringitón. Hlaða inn myndum eins og mofo og leika mér með símann minn í allt kvöld. Það er svo gaman að leika sér.

Jæja.. má ekki vera að þessu. Ég þarf að búa til S.O.A.P hringitón sem ég mun láta hringja í hvert sinn sem einhver úr fjölskyldunni hringir í mig...

Í dag fékk Tóti loksins jólagjöfina sem hann er búin að bíða eftir.. beint frá Jersey.

Hann er ferlega flottur auðvitað en furðulegt.. ég pantaði þrjá hluti frá þremur aðilum fyrir jól. Tveir voru frá Japan, einn frá USA. Ég fékk báða pakkana frá Japan fyrir jól en þessi frá USA var að koma núna. Annars er það svosem ekkert problem, fyrst þetta er allt saman komið.

Ég er ekki í blogg-stuði þessa dagana. Líður eins og ég sé andsetin af heimspekingi þar sem ég geri lítið annað en að hugsa og hugsa og hugsa. Geri það á meðan ég spila Prince Of Persia second time round...

Það er rosalega gott að hugsa þegar maður spilar tölvuleik í annað sinn, auk þess sem maður fær næði. Þeir sem þekkja mig trufla mig ekki þegar ég er að spila. Æi.. mér er kalt og það eru úlfar á eftir mér...

Í kvöld sungu Idolin "okkar" lög sem dómnefndin valdi. Það getur oft verið gott að láta fagmennina velja og það skilaði sér í góðum Idol þætti.

Í kvöld kom Jón fyrstur á sviðið og söng Sorry seems to be the hardest word með Elton John. Hann komst ágætlega frá þessu en er langt frá því að vera besti söngvarinn á svæðinu. Breytir ekki þeirri staðreynd að hann hefur útgeislun á við fjórar manneskjur. Ég held uppá karakter Jón. Hann stefndi hinsvegar á annað sætið og nálgast takmarkið óðfluga.

Ardís söng Long and winding road með Bítlunum. Hún datt út eftir sönginn í kvöld og ég er búin að pinpointa hvað það er sem hefur farið í taugarnar á mér við röddina hennar. Hún er að læra söng og það heyrist. Flutningur hennar er laus við alla tilfinningu og augun eru köld. Hún átti von á að detta út og gerði það gracefully. Ég held hinsvegar að Ardís eigi framtíðina fyrir sér í klassískri tónlist, ef hún finnur hjartað í sér og getur berað það með söngnum.

Í langhlaupi hvíla hlauparar sig þegar þeir eru komnir hálfa leið, hægja á sér, og gefa svo hressilega í á lokasprettinum. Ég fer að halda að Kalli sé langhlaupari. Hann var la la í fyrstu Smáralindar þáttunum en í kvöld, eins og síðasta föstudag, glansaði drengurinn í gegnum "I still haven't found what I'm looking for". Bubbi, sjón og heyrnalaus, sagði að Kalli hefði stælt Bono. Ég er ekki sammála. Bubbi sagði annað sem mér fannst afar áhugavert: "það geta allir stælt Bono" og ég spyr: "ef allir geta stælt Bono.. hvað er þá svona merkilegt við hann?" Ekki það.. ég hef alltaf spurt hvað er svona merkilegt við Bono, en það er önnur saga. Kalli er lang flottasti performerinn af þessum krökkum og ef veðbankar væru til á Íslandi væri hann dead cert winner í hverjum eina og einasta.

Anna Katrín söng "Don't speak" og ef röddin hefði ekki orðið að andakvaki í háu tónunum hefði þetta verið brilliant hjá henni. Þessi stelpa hefur karakter, og sviðsframkomu sem hæfir Idoli en hún þarf að laga þetta kvak í röddinni því fyrir utan kvakið er hún með þrusu rödd. Ég er hrædd um að mér finnist norðlenska ekki vera afrodísíak. Mér finnst hún frekar.. æ.. best að segja ekki orð um það.

Dúllusnúðurinn Birgitta kom að dæma og gerði bara vel, fyrir utan að vera sammála Bubba um að Kalli væri að stæla Bono. Mér finnst Birgitta flott stelpa og fyrirgef henni alveg. Mér finnst Bubbi skrítin fígúra og fyrirgef honum ekki.

Það er nokkuð ljóst að Kalli vinnur þessa keppni og ef Anna Katrín kemur röddinni í lag verður hún í öðru sæti. Ef ekki... þá verður Jón Sigurðs númer tvö.. eins og tvífari hans Clay Aiken. Ég held að Kalli þyrfti að skandalisera helvíti mikið til að vinna ekki. T.d. mæta nakinn og kyrja á froskamáli eurovision lagið "Einu sinni, einu sinni enn"..

Í kvöld horfði ég á Svínasúpuna og hló mikið. Mér fannst atriðið í gróðurhúsinu fyndnast og verð að segja að mér finnst Auddi bara helvíti flottur gæi. Aulahúmor er besti húmor í heimi. Mig minnir að spaugstofan hafi fundið upp Dodda og Dolla sem voru aula-húmors-meistarar síns tíma og þessir tveir, grín leppalúðar í Svínasúpunni í kvöld fannst mér frábærir. Gefa Dodda og Dolla ekkert eftir.

Núna ætla ég hinsvegar að uppfæra linka á bloggara hjá mér. Góðar stundir.

Í gærkvöldi bætti ég við heilli færslu í beauty is pain, bætti góðum bloggara í linkasafnið og skýrði hana lopahúfuna því það er það sem hún kallar hárið á sér, sem mér finnst reyndar alveg rosalega flott. Það sér ekki fyrir endan á þessum dugnaði í mér.

Ekki skil ég hvernig mér datt í hug að fara út í að uppfæra funny sounds hjá mér í dag.. en ég gerði það samt.

Er auðvitað ekki búin að því.. en hálfnað er verk þá hafið er.. er það ekki? Þetta var hvort sem er allt á gömlu anna.is síðunni svo ég á þetta tilbúið.. þarf bara að laga formattið að nýju síðunni.

Ég byrjaði á að setja þessi fjögur "general" hljóð inn og svo setti ég inn Mel Brooks. Ég fíla Mel Brooks og hljóðið á síðunni úr The Producers er fyndnasta hljóðið úr öllum hans bíómyndum. Punchlænið er bara snilld.

Skyndilega hefur runnið upp fyrir mér ljós. Ég veit af hverju ég er að uppfæra funny sound (sem heitir sounds í linkunum mínum). Það er af því að ég var að fara yfir með Tóta í gærkvöldi hvað við viljum gera við badabing.is til að gera hana að betri síðu og sé fram á að það verði þónokkur vinna. Finnst ég verða að allavega klára að setja það efni sem ég ætlaði að hafa á minni síðu inn áður en ég ræðst í badabing.is makeover...

Well.. best að setja Ferris Bueller inn.. nú eða The Princess Bride.. eða bæði!

Skyndilega langar mig í pizzu. Djúsí pizzu og franskar og kokteilsósu. OH....

Annars er ég að springa úr spiki enda hef ég ekkert hreyft mig nema út í bíl og inn aftur í langan, langan tíma... Skil ekki hvaðan þessi pizzustemming er komin. Ég get bókstaflega ekki hugsað um annað!

eh.. ég ætla að panta pizzu í kvöldmatinn. Samt... ég ætti frekar að fá mér epli og vatn. Hmm... djúsí pizza eða epli og vatn....

Ég kem við á vigtinni áður en ég ákveð mig.

Ég á bágt og mikið af því. Þetta vita þeir sem þekkja mig vel. Samt.. ég á ekki eins mikið af því og ég átti þegar ég var yngri.. verð stöðugt ríkari af "I don't give a shit" með árunum - sem er vel.

En eitt er það sem hefur angrað mig óstjórnlega mikið undanfarið og það er framsetning mynda á badabing.is. Hér er dæmi um það sem fer illa í pirrurnar á mér. Það er ekki myndefnið sjálft.. nei, enda bara flott pía sem um ræðir... ég vil hafa ramma í kringum myndina, sérstaklega þar sem bakgrunnurinn er nánast hvítur og bakgrunnurinn á badabing.is er ekki hvítur.

OK.. ég var búin að taka fram að ég ætti bágt!


Allavega.. þetta pirraði mig svo mikið að ég tók mig til og bjó til skipun í CSS sem bæði lætur myndina fara til hægri, býr til 10 px border til vinstri við hana (þoli ekki þegar textinn er alveg uppað myndinni) OG kenndi Tóta að velja 1 í border. Mér líður svo miklu, miklu betur.

Tóta líður líka miklu, miklu betur þótt umhverfis og stíl-blindur sé. Það liggur í augum uppi að þegar ég hætti að kvarta yfir border leysi myndanna á síðunni hans hlýtur honum að líða betur. Ég kann að röfla þegar ég tek mig til!

Þegar ég var búin að finna lausn á þessu "vandamáli" setti ég upp málaratrönurnar sem ég fékk í jólagjöf og festi striga í ramma í þær. Náði mér þvínæst í kol og teiknaði mynd - sem ég mun svo mála þegar ég hef tíma.

Sjís hvað mér finnst þetta gaman! Ég vildi óska að ég hefði haft rænu á að teikna út í hið óendanlega sem krakki og unglingur í stað þess að drekka frá mér ráð og rænu allar helgar.. þá hefði ég kannski endað í listaháskólanum og ætti möguleika á að lifa af málaralistinni.

hehehe

Ég á víst meiri möguleika á að vinna í Happadrætti Háskólans...

Ég veit ekki hvort holdarfarspælingar eru árstíðabundnar hjá mér. Ég held ekki. Ég veit hinvegar að þegar ég nálgast 70 kg fara viðvörunnarbjöllur í gang í hausnum á mér. Ég steig á vigtina áðan og það kom mér á óvart þegar ég sá að ég er 63 kg. Hélt ég væri a.m.k. orðin 67. Þetta hefur seinkað öllum plönum um púrítana líf. Ég rauk beint í símann og er búin að plana mikla veislu næstu helgi yfir loka Idol þættinum. Já.. ekkert breytist. Mamma er ekki fyrr komin upp í flugvél á leið til Kanarí en við Júlía erum farnar að plana brjálað náttfatapartý með tilheyrandi nammi áti heima hjá mömmu.

Þetta verður svona "pink ladies" slash "grease" thing. Ég sé fyrir mér handsnyrtingar, plokkun, naglalökkun, facial, tal um stráka með tilheyrandi píkuskrækjum og skemmtilegheitum. Úff hvað verður gaman. Kannski ég setji rúllur í hárið á mér líka! -eða eitthvað annað skemmtilegt.

Ég gef mér að ég fitni um a.m.k. tvö kíló og þá er ég orðin 65... sem réttlætir aðgerðir. En hvað á ég að gera?

Ég gæti farið út að labba.. mér verður bara svo kalt oft. Gæti farið í sund.. en þá verður mér pottþétt kalt. Gæti farið í líkamsrækt.. en mér er oft kalt á leiðinni þangað. Það er augljóst mál að ég er í sjálfheldu þangað til ég hef efni á að kaupa mér hlý útiföt.

Það eru samt til fleiri leiðir til að léttast en að hreyfa sig. Ég gæti hætt að borða nammi á kvöldin.. hætt að drekka kók og jafnvel skipt mínu daglega prins pólói út fyrir epli.. en það er bara miklu erfiðara að skræla epli en prins póló..

Skitin þrjú kíló yfir kjörþyngd. "I can't think about that now...I'll think about it tomorrow... After all, tomorrow is another day!"

Mér er búið að vera illt í hægra eyranu núna í tvo daga. Af þessum sökum ákvað ég að fara til heimilislæknisins míns í dag og láta hann kíkja í eyrað á mér og kokið (því mér líður eins og það sé galopið þarna á milli) og tékka á hvort ég gangi nokkuð heil til skógar.

Það er fyndið með þennan lækni.. þegar ég fer til hans þá segir hann undantekningarlaust að það sé ekkert að mér. - Eins og í dag.

Í dag var hann samt ekki einn að verki, spurði mig hvort mér væri sama þótt læknanemi væri viðstaddur. Mér var alveg sama. Stuttu seinna mætti á svæðið geðþekk ung stúlka.

Anyway...

Hann skoðaði uppí munninn á mér og lét mig segja A þangað til ég missti andann. Hann og læknaneminn hlógu að mér. (góðlátlega) Svo sýndi hann nemanum í eyrað á mér og talaði um hamar og steðja og fleira sem fékk hárin á bakinu á mér til að rísa af hryllingi. Næst rauk hann í vinstra eyrað á mér og kíkti heilann helling og bað svo nemann að kíkja og spurði hvort hún sæi ekki eitthvað hvítt inní eyranu á mér. Jú, hún sá eitthvað hvítt..

"Þetta er kölkun og er eðlileg hjá fólki á þessum aldri". Svo hló hann svona Dr. Evil hlátri: MÚHOHOHOHO

KÖLKUN? Þegar ég fór heim frá lækninum var ég með recept uppá tvöfaldan prósakk gegn ímyndunnarveiki og þunglyndi yfir því að eyrun á mér eru byrjuð að kalka.

Eða þannig... ástæðan fyrir þessari kölkun er sú að þegar ég var krakki sprungu hljóðhimnurnar í mér svo oft að þær eru hálf bæklaðar greyin og já.. eru byrjaðar að kalka. Tekur því kannski ekki fyrir mig að hætta að reykja eftir allt saman..

Nú... ég er á grensunni að vera með hálsbólgu (sem þýðir að ég er ekki með hálsbólgu en samt alveg næstum því) og ég er ekki með eyrnabólgu en það er líklegt að ég fái eyrnabólgu ef ekki/hálsbólgann verður að hálsbólgu.

Hann sagði mér að taka pektólín þangað til hálsinn á mér lagaðist og þá myndi eyrnaverkurinn lagast.

Það getur verið helvíti uppörvandi að vera hjá lækni sem segir aldrei neitt vera að manni. - Enda skánaði eyrnaverkurinn töluvert, þó hann sé nú ekki farinn blessaður....

Kalli B vann.. kom ekki á óvart.. Jón var í öðru sæti.. kom ekki á óvart... það sem kom á óvart var að Anna Katrín væri ennþá að missa röddina.

Annars fannst mér þau öll taka asnaleg lög í kvöld. Anna Katrín tók Imagine og mér fannst það ekki "fara henni" vel. Kalli tók Mustang Sally.. þegar ég var að vona að hann tæki "Try A Little Tenderness" úr sömu mynd. Munurinn á þessum tveimur lögum er gífulegur. Mustang sally er sama stefið út í gegn en Tenderness hefur stíganda sem hefði boðið upp á brilliant finale hjá Kalla því ég efast ekki um að hann geti valdið því. Hann hefði unnið með 75% atkvæða hefði hann tekið það lag vel, auk þess.. hann hefur sungið Mustang Sally áður í söngvakeppni og lenti í 2. sæti. Jón tók Words með Gibb bræðrum. OK.. ég er alfarið á móti því að fólk reyni að taka GibbaGibb bræður því það er nánast ógerningur. Jón komst þokkalega frá sínu en af þessum þremur finnst mér hann lakasti söngvarinn. Það skiptir svosem ekki máli á tímum emplifæera og mixera. Sjáið bara Rick Ashley!

Anna Katrín var glæsileg í kvöld, Kalli B var flottur í jakkanum ógurlega en Jón var lúðalegur og leit út fyrir að vera á leiðinni í útilegu. Maður skyldi ekki gera grín af gardínum sem eru endurunnar sem fatnaður. Ég hef t.d. sjálf saumað mér brjálaðan kjól úr gardínum sem ég fann í kassa hjá fyrrverandi vinnuveitanda mínum og ég var tvisvar spurð kvöldið sem ég var í kjólnum hvar ég hefði keypt gripinn. 60's gardínur eiga eftirlíf! Ég gat hinsvegar bara skartað þeim kjól eitt kvöld því hann var svo þröngur að daginn eftir fékk ég mér smá snakk og þá var hann orðin of lítill. Gardínur eru nefnilega oft ekki úr teygjuefni... því miður.

Ég og Jóhanna fórum í brjálað Idol partý hjá Júlíu systur, heima hjá mömmu, en þegar Idol var búið lagðist Júlía í pest og af ótta við smit drifum við Jóhanna okkur heim í brjálaðri færð. Komumst á leiðarenda óskaddaðar og ég vona að Júlía lifi nóttina af.

Ef hún lifir ekki af á ég hinsvegar upptöku af fjölskyldu-Idol keppninni sem við settum á svið í hverju auglýsingahléi. Já.. og ef hún lifir... then I got her by the balls!

MÚHOHOHOHO

Annars var ég lang verst í þessari keppni og það var aðallega klæðnaðurinn sem var gjörsamlega appalling! Ég var klædd ullarnærfötum og þykkri peysu. Not my finest hour.. og svo drulla ég yfir Jón.. sem gæti kallast Mr. World miðað við útganginn á mér!

Ah... ég var ekki í Smáralind.. í því liggur munurinn.

Nýkomin úr baði, búin að naglalakka mig, fötin fyrir morgundaginn tilbúin á stólnum inní herbergi, nesti tilbúið fyrir Jóhönnu, búið að hengja uppúr vélinni, diskarnir eftir kvöldmatinn hreinir í uppþvottavélinni, gsm síminn full hlaðinn, bíllinn fullur af bensíni, peningar á debetkortinu, ný klósettrúlla á baðherberginu, óopnaður sígarettupakki í veskinu, body lotion á náttborðinu....

Yeah right.

Ég er búin að sitja fyrir framan sjónvarpið í allt kvöld og hef ekki gert handtak. Það er sunnudagur og ég er eins undirbúin fyrir vinnuviku eins og píanó í þurrkherbergi er tilbúið fyrir stillingu.

En þetta reddast...

Þegar ég var í Iðnskólanum var einn kennari sem fór einu sinni yfir "persónulegan stíl" okkar stelpnanna í bekknum. Hann lét okkur setjast í hring og spurði hvað við eyddum miklum tíma í að velja föt fyrir hvern dag. Kom í ljós að þær stelpur sem voru alltaf tip top til fara eyddu töluverðum tíma í að vera tip top. Ég hafði aldrei pælt í því að svona tekur tíma. Hélt að sumar stelpur væru bara "flottari" en aðrar. Sumar eyddu klukkutíma að kvöldi hvers dags í að velja saman föt, aðrar eyddu tveimur tímum, sumar þremur tímum eða fleiri en flestar eyddu minni tíma enda skilaði það sér í "verra" útliti.

Tip top týpurnar eyddu líka rosalega miklum tíma í að skoða föt og versla. Sem betur fer vissi engin þeirra að akkúrat þennan dag átti ég engar hreinar nærbuxur.. og var þessvegna í nærbuxum af Tóta. Seinna sá ég atriði í bíómynd þar sem mamman leggur áherslu á að sonur hennar sé alltaf í "góðu" nærbuxunum, just in case ef hann lendir í slysi og þarf að fara á spítala. Síðan þá hef ég farið commando ef ég á ekki hreinar næríur. Just in case... Það er auðvitað glatað að finnast dauð út á víðavangi og í karlmannsnærbuxum! Það gengur ekki.. Alveg sama þótt þær séu hreinar.

Ég dáist af fólki sem gefur sér tíma til að pæla í útlitinu og hefur gaman af því. Ég er samt ekki þannig. Þessvegna þótti mér vænt um, þegar þessi ákveðni kennari sagði okkur að þeir hönnuðir sem hann hafði unnið með í gegnum tíðina, og þá erum við að tala um þessa útlensku "flottu" hönnuði, klæddust yfirleitt bölvuðum lörfum og pældu ekkert í eigin útliti. Það voru hálfgerð slagsmál að koma þeim í "skárri" fötin fyrir sýningar svo þeir litu ekki út eins og rónar þegar þeir gegnu inn the cat walk eftir sýningar.

En það er svo annað mál.. sumir þurfa að líta vel út og aðrir þurfa þess ekki.

Kannski, þegar krakkarnir eru orðnir eldri og ég hætti að vinna allann daginn og finn nennu í að krúsa útsölur og versla föt yfirleitt... kannski að ég nenni að vera tip top. En það veit sá sem allt veit.. að ég nenni því ekki núna. Í stað þess að fara inní skáp og finna eitthvað annað en Vanilla Sky bol.. ætla ég í bað.

Það er það góða við Vanilla Sky bolina. Við eigum ca 30 stk. Það er alltaf hægt að finna einn sem er hreinn...

- Dettur mér í hug... það er kannski ráð að kaupa sér fleiri nærbuxur!

Mér finnst þessi líka góður...

Stundum herja á mig hugmyndir og þótt ég reyni að loka þær af í myrkum og rykföllnum skúmaskotum heilans þá bara ná þær yfirhöndinni og ég hugsa ekki um annað.

Þetta gerðist einmitt í gær. Mér var falið ákveðið verkefni í vinnunni sem ég átti að vinna í aukavinnu (því þetta er of viðamikið til að ég komist yfir þetta á vinnutíma). Ég tók þessa aukavinnu að mér s.l. fimmtudag og eins og alltaf... spáði ég ekkert mikið í þetta heldur setti þetta á the backburner.

Í gær, þegar ég var að fara að sofa, varð mér allt í einu ljóst að verkefnið má ekki vera unnið eins og mér var uppálagt að gera það því það hefur ekkert upp á sig. Ég áttaði mig líka á því að ég var með betri lausn á vandamálinu. Þar sem ég var komin í náttfötin og búin að slökkva á tölvunni lá ég uppí rúmi og gat ekki hætt að hugsa um þessa nýju hugmynd og hvernig best væri að útfæra hana. Klukkan hálf þrjú gafst ég upp á að reyna að fara að sofa.. fór fram og kveikti á tölvunni. Kom inntaki hugmyndarinnar frá mér og fór aftur uppí rúm hálftíma síðar.

Ég gat samt ekki sofnað.

Ég var ennþá að spá í hvort þetta gæti virkað eða hvort hitt væri betra... martröð fyrir heilabú manneskju sem á að vera að fara að sofa. Ég held ég hafi náð að sofna klukkan fimm í morgun.

Það er af þessum sökum sem ég er við það að leka niður, sitjandi við tölvuna. Sé þó ekki mikið af innsláttarvillum.. það er kannski séns á að hella í sig kóki og reykja eins og mo fo til að halda sér vakandi. Mig langar að klára þetta verkefni sem fyrst. Sem er óskhyggja. Ég veit..

Dagurinn í dag var ánægjulegur. Reyndar hafa flestir vinnudagar undanfarið verið ánægjulegir. Skemmir svo ekki fyrir þegar myndarlegir karlmenn á besta aldri koma á svæðið og fá mann til að sparka í sjálfa sig undir borði fyrir að hafa ekki sett upp andlit um morguninn... MÚHOHOHO -sem gerist sjaldan því klassískt símtal hjá mér í vinnunni er svona:

Anna: Anna
Viðskiptavinur: Já góðan dag hvað er opið hjá ykkur lengi?
Anna: Til klukkan fimm
Viðskiptavinur: Hvar eru þið til húsa?
Anna: Við erum... hvað þarftu að gera?
Viðskiptavinur: Ég ætlaði ganga frá reikningi.
Anna: Já, þú getur greitt inn á reikninginn okkar eða greitt í gegnum síma með kreditkorti.
Viðskiptavinur: Já ég ætlaði líka að breyta greiðandanum..
Anna: Ef þú gefur mér upp netfangið þitt get ég sent þér upplýsingar um hvernig þú gerir það á vefnum hjá okkur.
Viðskiptavinur: En ég ætlaði líka að fá reikning á aðra kennitölu.
Anna: Ef þú sendir póst á innheimtuna geta þær útbúið reikning þegar þú ert búin að breyta greiðandanum.
Viðskiptavinur: Er bannað að koma til ykkar?
Anna: hehe

Auðvitað er ekki bannað að koma til okkar, en til hvers að koma þegar þú getur gert allt sem þú þarft að gera í gegnum vefinn? Auk þess er ég oft ógreidd og ómáluð í vinnunni...

Nei ég segi bara svona. Ég er samt oft ógreidd og ómáluð í vinnunni. Nema það teljist til "greiðslu" að renna fingrunum í gegnum flókann í hnakkanum?

Við vorum að taka í notkun vefkerfi sem gerir viðskiptavinum okkar kleyft að breyta nánast öllu í gegnum vefinn en þar sem kerfið er nýtt eru ýmsir smá hnökrar á því. Af þessum sökum hef ég haft extra áhuga á að vita hvar fólk strandar í kerfinu og hvað má gera betur. Þetta skilar sér greinilega til viðskiptavina þar sem þeir hafa margir látið í ljós ánægju með þjónustuna þegar ég er búin að hjálpa þeim. Maður sem var að greiða gjald, sem hann var mjög ósáttur við að greiða, sagði við mig í lok símtalsins: "Þakka þér fyrir góð svör og.. jah.. bara skemmtilegt samtal". Ég verð samt stundum að passa mig.. ég dansa á línunni...

Um daginn hringdi í mig maður og þurfti að skrá svolítið. Ég byrjaði að þylja upplýsingarnar sem hann þurfti að gefa mér upp og þegar ég var búin með nafn, kennitölu, heimilisfang... komst ég ekki lengra því hann hváði við og spurði hvað við þyrftum eiginlega mikið af upplýsingum. Ég hélt áfram í stofnanatóninum: "skónúmer, jakkastærð..." og hann fór að hlæja. Maðurinn var með svo smitandi hlátur að ég fór að hlæja líka. Hrikalegt svona fólk. Restin af samtalinu einkenndist af hlátursköstum á báða bóga. Okkur tókst samt að gera í sameiningu það sem hann ætlaði að gera og hann þakkaði mér kærlega fyrir. Þetta hefði ég t.d. ekki komist upp með að segja við... jah.. Björn B... maður veit ekki... Fólk kemur á óvart og mér finnst Íslendingar almennt skemmtilegir. Allavega stutt í húmorinn hjá flestum.

Annars held ég að lúða lúkkið mitt sé að gera mikla lukku. Sé alltaf fleiri og fleiri konur mæta ómálaðar með tannkrem í munnvikinu til vinnu.

Ég er regular trend setter!

Ég átti einu sinni mann en hann gufaði upp, já hann gufaði upp og ég sá hann ekki meir...

Þegar ég vaknaði í morgun var Tóti farinn í vinnuna. Síðustu helgi var hann að vinna bæði laugardag og sunnudag. Hrmpf!

Ég ætla rétt að vona að hann komi heim fyrir klukkan tvö því í dag er mikilvægur dagur í okkar lífi. Mjög mikilvægur dagur. Það er í dag sem við ætlum að fara með þvottavélina okkar í Sorpu og fá aðra í staðinn (ekki aðra í Sorpu samt). Ég get ekki borið þvottavélina ein, svo það er mikilvægt að hann komi heim. Ég veit að hann var að fara að taka viðtal við franskann leikstjóra í dag og þessvegna horfðum við, fjölskyldan, á myndina: Le Peuple migrateur í gær. Ótrúlega falleg og skemmtileg mynd.

Tóti kann ekki nógu vel á PS2 dvd-ið svo ég startaði myndinni fyrir hann í gær. Komst fljótt að því að við vorum með franskt eintak í höndunum án möguleika á enskum texta. Ég og krakkarnir híuðum á Tóta en hann ákvað að horfa samt. Innan skamms vorum við farin að horfa líka. Enda skiptir engu máli þótt við hefðum ekki skilið bofs af talaða málinu.. það er nánast ekkert talað í þessari mynd.

Að horfa á þessa mynd minnti mig samt á áhugaverða grein sem ég las á netinu á þeim tíma sem serial killers áttu hug minn allann.

"Certainly one could state that, like the serial killer, the trophy hunter plans his killing with considerable care and deliberation. Like the serial killer, he decides well in advance the type of victim--that is, which species he intends to target. Also like the serial killer, the trophy hunter plans with great care where and how the killing will take place--in what area, with what weapon. What the serial killer and trophy hunter also share is a compulsion to collect trophies or souvenirs of their killings. The serial killer retains certain body parts and/or other trophies for much the same reason as the big game hunter mounts the head and antlers taken from his prey...as trophies of the chase," (meira um serial killers)

-þótt gæsaskyttur væru einu hunterarnir sem komu fyrir í þessari mynd... ég hef aldrei séð gæsahaus upp á vegg.

Að lokum finnst mér merkilegt að spurningin í pollinu sem er í gangi núna virðist ótrúlega vinsæl miðað við að ég er að spyrja fólk hvar því finnst best að kúka. Átti ekki von á þessu....

Við fórum í dag og keyptum nýja þvottavél. Mikil blessun. Það kom maður á risastórum bíl með hana og hann og Tóti báru gripinn upp á sjöttu hæð, þar sem ég bý. (held ég sé búin að segjast búa á annari hæð, þriðju hæð, fjórðu hæð og fimmtu hæð, maður má ekki vera með gamalt efni..)

Afgreiðslumaðurinn hjá Raftækjaverzlun Íslands hf sagði okkur að áður en við gætum byrjað að þvo yrðum við að losa lokið á vélinni, renna því af og losa flutningsfestingarnar. Allt í lagi með það svosem... svo sagði hann að ef við værum bara með kalt vatn yrðum við annaðhvort að kaupa t-stykki á vatnsinntakið hjá sér eða í byggingarvöruverslun. Við áttum t-stykki. Hann sagði okkur hinsvegar ekki að það væri bresk kló á vélinni og að við þyrftum að kaupa nýja kló. Það kom svo í ljós, þegar við vorum búin að fá vélina, að maður hreinlega laug uppí opið geðið á okkur og gaf okkur leiðbeiningar með rangri vél því staðreyndin, skv. enskum leiðbeiningum sem fylgdu vélinni, er sú að maður losar upp festingar aftan á vélinni en ekki undir lokinu. Leiðindar smáatriði sem gæti eyðilagt heilan dag. - Heila þvottavél jafnvel.

Við vorum hinsvegar ekkert að láta þetta á okkur fá, enda skiljum við ensku og látum ekki illa þýddar og ljósritaðar leiðbeiningar á íslensku villa fyrir um okkur.

Nei.. nú er ég bara hreint út sagt rætin. Þetta eru aðallega innsláttarvillur.. annars ágætlega þýtt. Ég skil samt ekki hvernig hægt er að slá inn mómull í stað bómull.. - Ekki það að ég hafi lesið þetta spjaldana á milli. Ég las ensku leiðbeiningarnar hinsvegar spjaldanna á milli.. enda voru þær fyrir vélina sem ég keypti..

Þetta eru góðar leiðbeiningar, þessar ensku, og það var farið yfir það í fimm skrefum hvernig maður fær svona þvottavél til að virka. Af fimm skrefum loknum var vélin byrjuð að þvo, tóma vél með engri sápu - eins og stóð í leiðbeiningunum - 95° vél.

Hljóðið sem þessi vél gefur frá sér er litlu meira en saumavélin mín gefur frá sér, og þá er ég að tala um þegar hún er að vinda. Ég er strax farin að plana drullupolla leiki til að virkilega athuga hvað hún getur.

Annars er óhreinn þvottur út um allt. Baðkarið fullt af óhreinu taui og hvaðeina. Til að flýta fyrir fór ég í gegnum hauginn og henti tveimur ruslapokum af taui sem ég, börnin eða Tóti erum hætt að nota. Þetta eru föt sem mæðrastyrksnefnd myndi fúlsa við, það er á hreinu... og ég skil ekki að fólk rétti okkur ekki klink bara svona hversdags þegar ég hugsa um útganginn á okkur! Einn daginn verður draumur minn að veruleika og þá verður haldin landssöfnun fyrir mig til að ég geti keypt mér snekkju og siglt í sólarlagið með kampavín í glasi. Það kemur að því..

Í kvöld sat ég svo við tölvuna og skemmdi heimasíður vina minna eina af annarri. Fór í eitthvað svona kvikindisskap, eins og Láki, og langaði til að gera eitthvað reglulega ljótt. Nei ég lýg. Ég skemmdi bara eina síðu með því að gera mig ekki skiljanlega og mig langaði ekkert til þess. Það kom tár. Nei það kom ekkert tár... held ég sé að ofþorna.. það er ekki til neitt kók hérna.. djöfuls blankheit alltaf...

OH! Djöfull brá mér núna! díng-díng-díng-díng-dong "Útvarp reykjavík.. nú verða lesnar fréttir" Mér finnst þetta svo sorglegt stef. Nú langar mig að gráta.

Ekki skil ég hvernig mér tekst alltaf að gleyma því að það þýðir ekkert að hamra á lyklaborð með blautar neglur. Mér fer samt óneitanlega fram. Búin að skrifa eitt komment og byrjuð á þessu bloggi og.. jah.. hvur andskotinn! Allar í lagi! - nei.. þetta upphrópunarmerki gerði út af við nöglina á litlaputta hægra megin og rétt í þessu skóf ég helminginn af baugfingri, hægra megin líka.

Oh well..

Annars er ég svo helvíti ánægð með Mabelline naglalökkin sem ég keypti fyrir stuttu. Þau þorna á einhverjum áður óþekktum ofurhraða, verst að það eru ekki til margir kræsilegir litir. Fyndið með mig og liti á naglalökkum... Mér finnst lang fallegast að vera annaðhvort með nærri glært en samt með hint af ljósu eða hreinlega kolsvart naglalakk. Örsjaldan fer ég í stuð til að vera með rautt en það er farið að gerast mjög sjaldan. Já svo finnst mér líka gaman að vera með french manicure en finnst það bara orðið svo pornlegt eitthvað.

Ég er búin að þvo þvott í allan dag og það fer að sjást í gólfið hjá mér. Ég er líka búin að fara í gegnum fötin okkar og er komin upp í fjóra ruslapoka. Sé fram á að ég verði að fara að versla mér föt bráðlega því ég henti öllu sem mér finnst ljótt og tæmdi með því fataskápinn. Það eru tveir bolir og þrennar buxur eftir, fyrir utan alla Vanilla Sky boli sem ég gæti ekki hent þótt líf mitt lægi við. Þægilegir bolir marr! Já og lúða náttfötin. Ég gæti ekki hugsað mér lífið án þeirra. Samt.. eins gott að eiga þvottavél þegar maður á ekki meira til skiptanna. Ég klikkaði líka alveg á því sem unglingur að koma mér upp skiptifataklíku. Hef ekki lánað flík síðan... jah.. ég man ekki hvenær. Ég er líka svo sérvitur.. ég vil ganga sjálf í mínum fötum. Þetta er einhver fóbía frá því þegar mamma var með stundina okkar á sínum tíma og tók, í leyfisleysi, peysu sem ég var nýbúin að kaupa mér fyrir útborgun vikunnar í Granda eitt sumarið og í þessari peysu mætti hún í stundinni okkar.. fyrir framan alþjóð. "Ertu í peysunni hennar mömmu þinnar?" var spurning vikunnar á eftir í skólanum. Maður gengur ekki heill til skógar eftir svona lífsreynslu það er á hreinu.

Annars þjáist ég af of dýrum smekk. Ég hef ekki efni á að vera ég.

Ég fæ hroll og tárast.

Ég hef óhugnarlegan talent sem lýsir sér þannig að ef ég geng niður verslunargötu fell ég alltaf fyrir einhverju sem hvorki ég né nokkur sem ég þekki gæti leyft sér að kaupa. Þeir sem ég þekki og eiga peninga myndu aldrei eyða svona upphæðum í föt.. jah.. nema kannski mamma. AHA! Þetta curse er frá henni komið! Oh.. ef ég byggi í USofA gæti ég farið í mál. Hvað á hún með að búa mig til úr genum sem hafa svona smekk en gleyma að vera milljónamæringur svo ég get aldrei orðið eins og ég á að vera! (Síðustu þrjár setningar eru sérstaklega skrifaðar fyrir EIR) Það skal þó aldrei bregðast að það er einmitt á því augnarbliki sem ég á ekki krónu í veskinu þá finn ég eitthvað á viðráðanlegu verði sem mig langar í. Alveg eins og þegar ég fer klyfjuð peningum sem ég er búin að ákveða að eyða í föt.. þá finn ég ekki eina einustu flík sem mig langar til að kaupa. -Svo ég kaupi mér karton af sígarettum, kippu af kók og nokkra PS2 leiki fyrir peningin og á leiðinni heim með góssið sitja um mig verslanir fullar af flíkum sem mig langar í.

Ég held að þetta sé syndrómið um að langa í það sem maður getur ekki fengið. Þegar ég á pening finn ég ekkert.. þegar ég á ekki pening breytist ég í e.k. fata-radar. Eins og ég sagði.. óhugnarlegt.

Ég er búin að vera að drepast í lærunum í dag eftir þvottavélaburð gærdagsins. Hrikalega óþægilegt þegar maður er orðin allur mjúkur og (af)slapp(að)ur og finnur ekki fyrir neinu þegar allt í einu einhverjir vöðvar fara að gera vart við sig. Ég er eins og fórnarlamb kynferðisofbeldis þegar ég geng, svo ég hef reynt að sitja mikið í dag. -Á milli þess sem ég treð í þvottavélina auðvitað. Já svo er ég með risastórann marblett á hnénu sem ég veit ekki hvernig ég fékk. Ég kannast ekki við að hafa rekið mig í, allavega ekki svo harkalega að það myndi framkalla svona bláma. But who cares.. það er ekki eins og ég sé á leiðinni á ball. - Ever.

Ok inventory check. Á vinstri er naglalakkið á löngutöng ónýtt beyond repair, restin er in tact. Á hægri eru það litlifingur og baugfingur.. hinar eru í lagi. Þetta segir mér... að ég mun halda áfram að reyna þangað til ég get hamrað án teljandi skemmda. Ég held líka að þær þorni fyrr þegar fingurnir eru á hreyfingu - DOH! - Þar fór vísifingur á vinstri!

Ég tók myndir af Dodda í dag í baði þar sem hann var að sýna mér hvað hann væri orðin duglegur að kafa. Hann er sko farinn að æfa sund með KR og honum finnst það ekki leiðinlegt.

Rétt í þessu var ég að ná í myndirnar af digital myndavélinni minni en það var bara eitt sem ég skildi ekki... Hvernig komst aðalpersóna myndarinnar Cinema Paradiso í myndavélina mína? Já.. ég er að tala um Toto.. Salvatore hin fullorðna. Þann sem hafði sagt skilið við alla sem hann elskaði til að lifa drauminn sinn.. þann sem kom heim og horfði á alla kossana sem klikkaði presturinn hafði klippt úr bíómyndunum..

Anna: Ó MÆ GOD! TÓTÓ Í VÉLINNI MINNI! HVAÐ ER AÐ GERAST? MIG SVIMAR!
Tóti: Já.. leikstjóri myndarinnar sem við horfðum á um daginn og ég tók viðtal við... þetta er hann. Hann lék í Cinema Paradiso. Ég fékk ekki ljósmyndara svo ég tók bara vélina og smellti af honum nokkrum myndum, var það ekki í lagi?
Anna: Var það ekki í lagi? Var það ekki í lagi?? Ég er bara búin að gráta með þessum manni í lokasenunni fimm hundruð sinnum.. er hann leikstjóri andamyndarinnar?
Tóti: Já
Anna: GODDEM! Oh.. það sem ég hefði gefið fyrir að hitta hann... Oh...
Tóti: Já, hann er helvíti skemmtilegur náungi.
Anna: OK. Viltu bara ekki ganga hreint til verks og ná þér í dúkahníf og stinga mig í augað? Snúa hnífnum í sárinu will you?

-Nei þetta síðasta var aldrei sagt og ég bæti því nú bara hér inní fyrir dramatík.. en þetta fékk mig til að hugsa. Ef mér byðist að fara í mat annaðhvort hjá Jude Law eða Jacques Perrin þá myndi ég velja Jacques.

Af hverju?

Nú.. Perrin, fyrir það fyrsta, er áhugavert nafn...

Oj hvað ég er vond...

Nei. Jacques er bara flottari og Jude Law hefur aldrei leikið hlutverk sem hefur fengið mig til að gráta. Ég veit, ég veit að þetta er ekki Salvatore.. en samt... Æi.. hvað haldiði að ég myndi nenna að sitja og hlusta á Jude röfla út af skilnaðnum og einhverju rugli.. langar miklu frekar að hitta Perrin og tala um endur.

Djöfull.. bara við það að lesa þessa færslu átta ég mig á því að það er langt þangað til ég get hætt hjá sálfræðingi...

Af þeim 48 sem svöruðu spurningunni:

"Hvar finnst þér best að kúka? (ef við gefum okkur að klósett sé fyrir hendi)"

Finnst aðeins einni manneskju best að kúka í almenningsklósett.
Þrettán finnst best að kúka heima.
Átján finnst best að kúka þegar þeir eru einir heima.
Engum finnst gott að kúka heima hjá vinum sínum.
(greinilegt að þeir sem lesa síðuna mína eru sannir vinir vina sinna)
Tveir kjósa helst að kúka hjá ættingjum sínum.
Engum finnst gott að kúka í verslunarmiðstöðum en áhugaverðast af öllu er...
að fjórtán af þeim fjörutíu og átta sem kusu kúka bara alls ekki!

Þetta þykir mér merkilegt og finnst ástæða til að kanna þetta nánar. Það eru greinilega mjög háþróaðri einstaklingar í Íslensku þjóðfélagi. Ekki er ég svona fullkomin... Rats!

Harpa: Ég fór í bað klukkan sjö.. ætlaði svo aðeins að hvíla mig á eftir uppí rúmi.. vaknaði svo bara í morgun.. En... ÉG KOMST INN!

Ég ætlaði að kommenta á hana Nönnu áðan, en gat það ekki því kommentin geta ekki connectað to database, því hún er með fyndnasta ljóskubrandara, sem ég hef á ævinni lesið, á blogginu sínu. Ég ætla að gerast svo kræf að setja hann í jokes á síðuna mína. Ég hló upphátt og það gerist ekki oft. - Þegar ég les brandara.

Annars ætti ég ekkert að vera að hlæja uppátt.. ekki ef ég er með sama hlátur og mamma. Sem minnir mig á þegar við mamma fórum einu sinni í bíó saman. Ég var fjórtán ára (eða á því reiki) og skil hreinlega ekki hvernig mér datt í hug að fara í bíó með mömmu.. eins hallærislegt og það er á þessum aldri. En ég fór og munaði minnstu að það yrði minn bani.

Ég get ómögulega munað í hvaða bíói þessi mynd var sýnd og þar sem Tóti bíómynda-uppfletti-maður er ekki heima.. þá nenni ég ekki að hafa fyrir því að komast að því. Þetta var eitthvað bíó í Reykjavík. Við vorum sjö í salnum með okkur mömmu meðtöldum og það var skít kalt því það hefur sjálfsagt ekki svarað kostnaði að kynda salinn fyrir sjö hræður. Við mamma sátum aftast og myndin var To Be Or Not To Be eftir Mel Brooks. Mér finnst Mel Brooks alveg hrikalega fyndinn.. og það finnst mömmu líka. Þegar hingað er komið er rétt að taka fram að mamma hefur lært óperusöng. Það útskýrir ofnæmi mitt fyrir fyrirbærinu. Ekki að mamma syngi illa, nei.. en að búa hjá manneskju sem syngur skalana daginn út og daginn inn... það er ekki fyrir fólk sem er veikt á geði. - Eins og mig.

Af þessum sökum hlær mamma hátt og innilega svo það fer ekki frammhjá nokkrum manni þegar henni finnst eitthvað fyndið. Svona: WAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA.

Og mömmu fannst myndin fyndin. Í hvert skipti sem hún fór að hlæja litu hinar fimm hræðurnar aftur fyrir sig til að greina þetta hláturmonster í myrkrinu og ég bað til skiptis mömmu um að hætta og Guð að leyfa mér að deyja. Mamma hætti ekkert að hlæja. Hún hló og hló og ég var komin með tár í augun af skömm.

Á leiðinni heim í bílnum ræddum við um myndina eins og fólk gerir oft eftir það hefur farið saman í bíó. Nema hvað að mamma fór að hlæja.. og hún hló svo mikið að hún fór að gráta.. og með tárin í augunum hætti hún að sjá hvar gatan var.. svo hún var næstum því búin að keyra á. Þá bað ég Guð um að leyfa mér að lifa. Hlátur mömmu hafði næstum því myrt okkur báðar.

Ég held að ég sé með eins hlátur og mamma. Einu sinni var ég að slá mér upp með strák sem sagði orðrétt við mig: "Þú hlærð.. eitthvað svo innilega.. ég hef aldrei kynnst stelpu sem hlær svona". Þegar ég spurði hann hvernig stelpurnar sem hann þekkti hlóu sagði hann: "svona: tíhíhí". Glataðar stelpur sem hann þekkti.. OG hann meinti þetta sem hann sagði um hláturinn minn ekki sem hrós. -Held ég. Honum fannst ég ekki vera nógu mikil dama. hehe.. sem ég er auðvitað ekki. Annars ætla ég ekkert að dæma um hvað hann meinti með þessu. Mér þótti allavega vænt um þetta comment.

Allavega. Með aldrinum hef ég lært að elska hláturinn hennar mömmu og ég skemmti mér konunglega síðast þegar ég fór með mömmu á gamanmynd. Það var The Birdcage og hún var í Háskólabíói. Þegar mamma byrjaði að hlæja.. þá fór ég að hlæja.. og í kjölfarið fylgdi salurinn. Hvort salurinn var að hlæja að okkur eða myndinni... það fæ ég aldrei að vita... en mér er alveg nákvæmlega sama, enda orðin rúmlega þrítug!

WAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA

Þegar maðurinn minn kom heim tilkynnti hann mér að okkur væri boðið, sem bloggurum, í afmælisveislu á föstudagskvöldið. Við höfum ákveðið að mæta.

En í hverju á maður að vera? Þar sem ég er að fara þarna í opinberum erindagjörðum, sem bloggari, finnst mér rétt að ég fari í síðu nærbuxunum sem ég fékk í jólagjöf (og hef ekki farið úr þeim síðan), ógreidd og ómáluð og í Vanilla Sky bol.

Að vísu væri það illa gert.. þar sem afmælisbarnið hefur þungar áhyggjur af því að engin mæti.. og svona útlítandi myndi ég tæma staðinn á fimm mínútum.

Samt.. verð eiginlega að mæta í Vanilla Sky bol. Get ekki verið þekkt fyrir annað.

Mér til mikillar furðu verður afmælið ekki haldið í Seðlabankanum.

Djöfull finnst mér remeikið af gamla Jump Pointer systra flott hjá Girls Aloud. Búin að vera að fíla mig við það síðan ég hætti að vinna rétt áðan. Já.. ég er byrjuð á blessaða verkefninu sem ég minntist á um daginn. Samvinnuverkefni í gegnum bugzilla sem er sniðugt bug report forrit.

Hvað á maður að gefa fellow bloggara í afmælisgjöf? Snilld annars að halda upp á afmælið sitt á útborgunnardegi.. þarf að muna það. Hefði hann haldið uppá afmælið síðustu helgi hefði hann mögulega geta kreist úr mér koss og Tóti hefði getað gefið honum kjaftshögg. Nú, fyrst ég er orðin múruð aftur, fær hann eitthvað annað og ekki eins skemmtilegt.

Talandi um að vera múruð. Ég fór og lét fylla á bílinn á leiðinni heim úr vinnunni áðan. Maðurinn á undan mér fékk sneið út á myndina í debetkortinu og ég líka. Við fórum bæði út af bensínstöðinni hlæjandi. Það var á leiðinni út í bíl sem ég áttaði mig á því að ég er fastakúnni á þessari bensínstöð. Ég á uppáhalds vakt, uppáhalds dælu, uppáhalds þvottastæði en ég er reyndar ekki svo langt leidd að ég viti hvenær vaktin "mín" er að vinna og reyni að versla bara þá.

Tóti vann á bensínstöð í mörg ár og ef afgreiðslumennirnir á þessari stöð eru eitthvað eins og Tóti og allir afgreiðslumenn sem hafa unnið með honum, þá tala þeir um fastakúnnana sína. Analæsa þá út frá þeirri vitneskju sem þeir hafa. Já.. svona eru afgreiðslumenn á bensínstöðvum. Enda vita þeir ansi margt um kúnnana sína sem ekki allir vita.

Þeir vita t.d. að mér finnst Flórída súkkulaði gott en kaupi það bara... af einhverjum ástæðum... þegar ég er blönk. Þeir vita að ég reykti Salem en svo hætti ég og hef ekki getað reykt Salem síðan.. svissaði yfir í Camel lights. Þeir vita að ég drekk kók og þeir vita að ég er ekki í megrun miðað við magnið af snakki sem ég kaupi hjá þeim. Þeir vita að ég borga alltaf. Ef ég á ekki pening tek ég minna bensín. Þeir vita að ég á tvö börn, strák og stelpu og þeir vita að ég er gift. Einn af þeim veiddi það uppúr mér fyrir einhverju síðan:

Afgreiðslumaður: Hva.. ég tók aukavakt niðrá Geirsgötu um daginn og sá kallinn þinn, eru þið flutt? Skilin? Hvað var hann að gera þarna og um kvöld?"
Anna: Flutt? Skilin? Nei, nei.. hann vinnur niðrí miðbæ.
Afgreiðslumaður: (tekur upp litla minnisbók og krotar í hana) Aha...

Þeir vita að ég nenni stundum ekki að hafa mig til þegar ég er á leiðinni út í sjoppu og skammast mín ekkert fyrir að mæta á svæðið í kanaúlpu og náttfötum innanundir. Þeir vita hvað ég er gömul og einum þeirra finnst neglurnar á mér fallegastar þegar þær eru með ljósu naglalakki.

Þeir vita að ég kaupi ekki lottó og þeir vita að ég er með húmor.

Mér þykir bara reglulega vænt um þá.. bensínkallana mína. Finnst hræðilegt að langtímastefna olíufélaganna er að útrýma þessum mönnum.

HEI! Kannski fer ég og kaupi blómavönd handa afmælisbarninu á bensínstöðinni! -Nee...

ps. Datt ekkert skárra í hug fyrir titil.. en til að fyrirbyggja allan misskilning.. ég er ekki með vindverki.

Og ég var viðstödd.

Nú má ekki gleyma því að ég fer sjaldan út, nema þá út á bensínstöð eins og fyrri færsla mín ber augljós merki.. en ég skemmti mér konunglega í kvöld. Dansaði við diskó og spjallaði við skemmtilegt fólk.

Eftir kvöldið í kvöld mun linkum á aðra bloggara fjölga um tvo.. því bloggari dauðans er hættur að blogga.. og ég mun því ekki linka á hann. Sem minnir mig á að ég gleymdi að segja honum soldið.. helv. rassgat!

Ármann er ferlega skemmtilegur. Ég, Ármann og fleiri kvöldumst á meðan Viðar Eggertsson las tvo kafla úr óútkominni bók eftir.. eh.. best að segja sem minnst um það. Ég er alveg á móti svona upplestrum, eins og Ármann, og þegar okkur fannst lítið bera á létum við okkur hverfa. Ekki ósvipað og Burt í löðri gerði forðum. Hittumst á barnum. Nice move.

Þór er öðlingur og nokkuð góður dansari verð ég að segja. Þökk sé honum og afmælisveislunni hans hef ég áttað mig á því að ég fer ekki nógu oft út á lífið. Ég myndi missa a.m.k. 5 kg bara í dans ef ég hefði rænu á að stunda djammið. Ég hitti ferlega hressa stelpu sem heitir Hugrún sem sagði mér að ég væri feit og ljót og eitthvað fleira óhuggulegt. Greinilega ekki með gleraugun. Common! Ég eyddi heilum tuttugu mínútum í að græja mig fyrir kvöldið! Annars tók þessum athugasemdum með miklu jafnaðargeði enda þekkt rósemismanneskja. Hugrún reyndist svo hin besti dansfélagi og þokkalega liðtæk í diskóinu! Það er reyndar alfarið henni að þakka að ég dansaði í kvöld, ekki dansar Tóti, svo mikið er víst.

Ég hitti líka bloggarann Hel og þegar við kvöddumst sagði hún "við linkumst á, á morgun!". Ekki spurning. Hel er flott stelpa. Gaman að hitta aðra bloggara. Skandall kvöldsins er að ég fann ekki hreinan Vanilla Sky bol svo ég varð að fara í öðrum, ómerktum bol...

Ungur maður söng fyrir mig lagið From Russia With Love, hvað sem það nú þýðir og líka Fly Me To The Moon. Þráinn: Þú ert með þrusu rödd og ég vona að þú hafir fundið gleraugun þín. Þráinn þefaði líka af mér eins og hann væri api og sagði að ég lyktaði vel. Mér finnst það nú töluvert afrek þar sem ég reyki og Þráinn reykir ekki. Nema hann sé nikótínfíkill on the rebound..

Kanínkan spurði mig hvort ég væri flúruð. Nei, ég er ekki flúruð. Mér er illa við tattoo. Þau eru of permanent eitthvað. Ég held hinsvegar að Kanínkan sé búin að finna sér helvíti fína konu. Vonandi að Tigger haldi í hana. Já.. ég fékk prik hjá Tigger fyrir að fatta flúrið hans. Ég hef gleymt fattaranum á on.

Afmælisveislan var haldin á Þjóðleikhúskjallaranum og sjís... finnið nýjan DJ! Gæinn var ekki að gera góða hluti nema topps fimmta hvert lag. Og að geta ekki einu sinni lesið dansgólfið? Common.. hvað þýðir það þegar dansgólfið tæmist? Hann átti samt ágætis sprett þarna fyrst.

Annars er svo langt síðan við Tóti höfum farið út á lífið að við ætluðum ekki að rata á rétta innganginn í Þjóðleikhúskjallarann. Glatað lið auðvitað. Hringjandi í elsta barnið og spyrja hvort við megum vera aðeins lengur... sjís...

Ég er hinsvegar somewhat in heat og ætla að setja lady marmalade á fóninn og fara í háu stígvélin, já Palli.. þau, ná í handjárnin og svipuna og...

MÚHOHOHOHO

Ef Tóti vill frekar lesa DV er ég farin aftur út á lífið....

Mamma var að koma frá Kanarí um daginn. Hún gaf okkur fullt af góssi. Fallegan dúk á borðstofuborðið, fyndna hatta og poka af Hershey's kossum.

Ég fór beint frá mömmu að sækja Dodda í sund og þegar Doddi sá pokann af kossunum sagði hann: "Vei mamma, dinglur!"

"Dinglur?", spurði ég. "Já, mamma.. mannstu ekki í sjónvarpinu um jólin?"

Jú.. ég man. Hershey's kossar í sjónvarpsauglýsingu þar sem kossarnir voru þykjustu bjöllur sem spiluðu jólalag.

Mér finnst dinglur miklu skemmtilegra nafn en kossar. Hef aldrei skilið af hverju þetta eru kallaðir kossar anyway þetta er miklu líkara litlum bjöllum.

Í dag kláruðum við dinglurnar en við erum hinsvegar að hugsa um að fara til Kanarí í vor. Doddi er reyndar alveg á móti því að fara af landi brott. Vill að við könnum hvort það eru eitraðar köngulær eða snákar á Kanarí fyrst. Veit einhver hvort það eru eitruð dýr á Kanarí? Ég reikna með því að kakkalakkar séu ekki eitraðir...