Fimmtudagur, 18. desember 2003
Vinnufélagi minn ræktar kartöfur, reyndar var það hann sem smitaði mig af þeirri bakteríu. Í dag kom hann með kartöflur fyrir okkur hin sem höfðum ekki ræktað í sumar og gaf okkur. Þegar ég var á leiðinni heim rakst ég á hana Kötlu sem vinnur í húsinu og þegar hún sá mig rogast með tvo poka fulla af kartöflum sagði hún: "Hverjum á að fara gefa í skóinn í kvöld?".
Ég sprakk úr hlátri.. því óneitanlega lítur þetta furðulega út á þessum árstíma. Katla hefur lag á að sjá kómísku hliðina á lífinu. Mikið kann ég að meta svoleiðis fólk.
Það er til marks um hversu mikið Doddi trúir á jólasveininn að hann hefur engar áhyggjur af því þótt ég sé að draga mökk af kartöflum í búið...
Annars mun ég eyða kvöldinu fyrir framan saumavélina framanaf að sauma Galdradúkkur. Búin að rusla upp síðu fyrir þetta fyrirbæri og er búin að fá leyfi til að vera á handverksmarkaðnum á Garðatorgi á laugardaginn þar sem ég ætla að selja þessar dúkkur mínar. Held að það verði soldið gaman.