Laugardagur, 06. desember 2003
Við Tóti höfum ákveðið að hætta að reykja saman. Við höfum oft ákveðið í gegnum tíðina að hætta saman, það hefur ekki tekist... kannski gengur okkur betur að hætta að reykja saman.
Við ætluðum að byrja daginn í dag á cold turkey. Í gærkvöldi, þegar sígaretturnar mínar voru búnar, spurði ég Tóta hvort hann ætti sígarettur. "Nei" sagði hann, "ætluðum við ekki að byrja laugardaginn reyklaus?"
Ég var auðvitað búin að gleyma reykleysisheitinu og það sem verra var.. Júlía kom í Idol partý og reykti frá mér þrjár sígarettur. Ég hafði reiknað með þessum þremur sígarettum. Ég var ekki tilbúin að hætta fyrr en eftir þessar þrjár sígarettur.
Ég reikti samt ekkert meira í gærkvöldi. Ég fór að sofa og hugsaði til þess með hryllingi að ég gæti aldrei reykt þessar þrjár sem Júlía reykti. Ég grét mig í svefn.
Ég vaknaði í morgun við það að Tóti stóð yfir mér. Hann virtist ekki vera með nein vopn svo ég var alveg róleg. Hann sagði: "Ég held að við getum ekki staðið við að vera reyklaus í dag, það voru mistök. Ég held að við verðum að byrja reykleysið á morgun."
Ég var hjartanlega sammála honum. Örfáum mínútum síðar var ég komin með ferskan pakka í hendurnar, reif utanaf honum og tendraði glóð í fyrstu sígarettunni af þeim 20 sem ég myndi reykja for the rest of my life.
Þannig fór með fyrsta reyklausa daginn okkar Tóta.
Í dag er Tóti búin að vera edrú í fimm mánuði. Ef hann væri óléttur ætti hann sirka 8 mánuði eftir þangað til hann gæti dottið í það (ef við teljum brjóstagjöf með). Þegar sá tími er liðinn fer ég að vera impressed.
Hann er ekki óléttur. Til hamingju Tóti!