 |
|
|
|
 |
Að vita hvað maður vill
Föstudagur, 26. desember 2003
Á Þorláksmessu fórum við í kaffi til Halldórs og úðuðum í okkur snittum og kóki. Eitthvað barst talið að því hvort ég muni hvað ég vildi verða þegar ég yrði stór. Ég mundi það. Leikkona, bifvélavirki eða prinsessa. Ekki spurning. Skyndilega blandaði Doddi sér í samræðurnar og tilkynnti eftirfarandi: "Ég ætla að verða ekkert þegar ég er orðinn stór." Eftir smá þögn spurði ég hann hvort hann ætlaði í alvöru að verða ekkert og já, hann var alveg harð ákveðinn í því. "En hvernig ætlarðu að fá peninga til að kaupa í matinn?" spurði ég. "Ég ætla bara að borða það sem er til" svaraði hann hróðugur. "En þegar það klárast?" hélt ég áfram. Eftir smá umhugsun svaraði hann sigri hrósandi: "Ég ætla bara að biðja fólk um peninga". Sem sagt. Doddi ætlar að verða betlari þegar hann verður stór. Við ræddum þetta aðeins nánar en það var ekki nokkur leið að fá drenginn til að finna eitthvað sem hann vildi vera þegar hann yrði stór. Þegar við fórum heim var hann ennþá staðráðinn í að verða ekkert. Í kvöld sat ég og pússlaði þegar Jóhanna fór að tala um það þegar hún verður flutt til Japan því hún ætlar að verða tölvuleikjahönnuður og comics teiknari í Japan. Þá tilkynnti Doddi að hann ætlar aldrei að flytja að heimann. "Ég ætla alltaf að búa hjá þér mamma." "Ætlar þú þá að passa uppá mig þegar ég er orðin gömul" spurði ég. "Já, ég ætla að passa þig" sagði hann og kom og kyssti mig. Ég gat ekki látið tender moment alone og sagði: "en þegar ég er orðin gömul þá á ég kannski enga peninga, ætlarðu þá ekki að vinna til að við getum borðað?" Ekki stóð á svari... "nei mamma, mannstu ekki? ég ætla að verða ekkert þegar ég er orðinn stór. Þú verður bara að eiga fullt af peningum þegar þú ert orðin gömul." ´ Sjís... ég vona að hann finni ríka kærustu! | anna | 22:28 |
comments
Við verðum greinilega í sömu sporum í ellinni það eru nefnilega sömu draumar í gangi á mínu heimili. Reyndar ætlaði hann Sölvi minn fyrst að verða skíðasnillingur og skíða í öllum hæstu brekkum heims. Þá stakk ég upp á því að hann færi frekar í golfið, sá fyrir mér að það væru meiri peningar í því og ég gæti haft það gott í ellinni. Þessir draumar eru löngu farnir veg allrar veraldar en hann er jafnákveðinn í því að búa alltaf hjá mér. Hann gæti hinsvegar orðið góður betlari því hann hefur ómótstæðileg augu, er góður leikari og flinkur að koma fyrir sig orði. Ég sé fram á góssentíð og kvíði engu Skemmtileg tilviljun að Doddi ætlar að lifa af engu og Nóna að flytja til japan því´það er til japanskt orðatiltæki sem segir að rikari sé sa sem a ekkert fé og er nægjusamur en sá sem verður í peningum en vill alltaf meira.... Áhugaverðir ormar einsog þeir hafa genin til ! Latið svo sjá´ykkur á´Hverfisgötunni aftur.... er að fara að læra að mixa svona boozt drykkui fyrir þa sem ekki kunna að drekka latté Nr. 2 | posted by: dorinn | 27.12.2003 | 10:53:24 | [+] |Ég geri ráð fyrir að e-mail spam c hætt að virka hjá þessu liði Nr. 3 | posted by: AlanHudson | 19.01.2004 | 1:15:59 | [+] |eru einhverjur hérna Ég held að það sé stundum heilmikið að marka börn sem ákveða snemma hvað þau ætla að verða. Þegar ég var 5 eða 6 ára hélt ég því statt og stöðugt fram að ég ætlaði að verða Ingibjörg Þorbergs. Það var mikið hlegið að mér. Hún sá um barnatímann í útvarpinu þá og ég var heilluð af henni. Ég náði kannski ekki alveg að verða að Ingibjörgu, en ég sé allavega um barnatímann
|
