 |
|
|
|
 |
Matarboð
Laugardagur, 29. nóvember 2003
Mæting klukkan 20:00. Departure... 22:00. Óvenjulegar aðstæður. Þrír boðsgestirnir lögðust í flensu og afboðuðu, auk þess sem einn af þeim fékk tannpínu dauðans og varð að láta draga tönnina úr. Vildi svo óheppilega til að einn, af þeim tveimur matargestum sem mættu á svæðið, var mamma þessa sem átti tönnina og hún þurfti að fara snemma til að tékka á tanntökumanninum því hann hringdi og var með óráði. Sjís.. best að fara að spóla klósettpappír af rúllum og föndra. -Eða eitthvað. Annars hitti Þórdís naglann á höfuðið í kommenti áðan. Hún telur mig vera í tilvistarkreppu og eftir litla umhugsun hef ég komist að því að þetta er alveg rétt hjá henni. Í raun og veru hefur líf mitt verið ein samfelld tilvistarkreppa frá fæðingu og núna er ég í krísu vegna þess að ég á mann sem er hættur að drekka sem þýðir að allt í okkar samskiptum hefur breyst. Ekki það að við sætum saman á fylleríi á hverju kvöldi þegar hann drakk. En nánast um hverja helgi, þótt ég hafi reyndar verið löngu hætt að drekka með honum, þá sat ég yfir honum eins og varðhundur. Eh.. ég var reyndar hætt að nenna því líka. Fannst best þegar hann bara hvarf út á lífið og ég þurfti ekki að horfa upp á "gleðina". Verst að hann var með lykla. Það er hinsvegar óneitanlega eitthvað tómarúm sem hefur myndast eftir að áfengið var tekið út úr jöfnunni. Kannski kann ég bara ekki að fúnkera þegar ég hef ekki blind fullan og klikkaðan eiginmann til að hafa áhyggjur af. Held samt að ég þurfi virkilega á því að halda að komast út af heimilinu öðru hvoru. Þó ekki væri nema út á næsta kaffihús. Þótt ég drekki ekki kaffi... | anna | 22:09 |
comments
Spurning um að skella sér í Kvenfélag Neskirkju. Amma dundaði sér þar síðustu áratugina og var sátt við Guð og menn. Eða kannski ekki... Nr. 1 | posted by: AlanHudson | 29.11.2003 | 22:24:16 | [+] |Ég meinti þetta nú samt ekki þannig.. vegna þess að ég er ekki hætt að drekka tíhíhí Ég er auðvitað alltaf ligeglad og gleymi stöðugt að hafa áhyggjur, þetta er vandamál. Hver var Helgi afi í föðurætt og hver segir að hann hafi verið fátækur bóndi? Síðast þegar ég vissi var ég komin af sauðaþjófum, ekki sauðfjárræktendum! SÍÐUSTU ÁRATUGINA! ALAN! Þótt ég sé.. var það 32.? já. Þótt ég sé þrjátíu og tveggja er ég ekki orðin kvenfélagsfóður! Ég allavega vona ekki! OMG.. hvað þið eigið eftir að hlægja þegar þið sjáið hvað ég er búin að vera að gera síðustu vikurnar... Nr. 3 | posted by: anna | 29.11.2003 | 22:26:10 | [+] |Helgi langafi er pabbi afa jóns sem bjó í moldarkofa. Helgi langafi fékk stundum brugg hjá vini sínum (eða hvort það var bróðir hans) og var haugafullur og allt var svo æðilsegt og sultur og seyra varð að höll og steiktu svíni. Þetta sagði pabbi mér allavega... Nr. 4 | posted by: Júlía | 29.11.2003 | 22:29:27 | [+] |Já síðustu áratugina, svo dó hún. Ég held samt að það hafi ekki verið neitt samband þar á milli og kvenfélagsins. Þetta virtust allt mestu gæðakonur, allar af Hnallþórukynslóðinni. Blessuð sé minning hennar. Ömmu minnar þeas. Nr. 5 | posted by: AlanHudson | 29.11.2003 | 22:34:43 | [+] |Bíddu við Anna. Co-dependency mælir Organistans fór uppí 100 stig við að lessa þennan pistil. Er þetta vandamál ekki tekið fyrir á námskeiðinu? Nr. 8 | posted by: organistinn | 30.11.2003 | 2:05:00 | [+] |Á að vera "lesa þennan...", ekki "lessa þennan...". Kannski einhver áhrif af öllu þessu kvenfélagstali. Nr. 9 | posted by: organistinn | 30.11.2003 | 2:06:23 | [+] |Anna: Það gæti nú verið hættulegt heilbrigði þínu að taka þetta psychobabble Organistans alvarlega.´ Það sem ég átti við er að sumar konur þrífast bara ekki nema þær séu giftar alkóhólistum sem eru í veseni. Sagan er venjulega þannig að þær eru ekki fyrr búnar að skilja við einn (sem oftar en ekki hefur barið þær í klessu) þegar sá næsti flytur inn hjá þeim. Þetta er svona ultimate form af co-dependency. Co-dependency mælirinn minn fór því í gang þegar þú sagðist vera komin í krísu vegna þess að Tóti væri hættur að drekka. Nr. 11 | posted by: organistinn | 1.12.2003 | 9:53:48 | [+] |Já blessaður vertu, ég get sko alveg þrifist án þess að hafa alkapata til að hugsa um. Það er bara samt eins og við séum að kynnast upp á nýtt. Sem er skrítið, því við erum búin að þekkjast frá því við vorum ellefu ára. Auk þess er á hreinu að ef þetta hjónaband rennur út í sandinn þá hef ég ákveðið að vera bara ein með krakkana. Maður hefur msn fyrir company og með öll þessi hjálpartæki kynlífsins er lítið mál fyrir konu að vera ein og lifa samt mjög reglulegu og fullnægjandi kynlífi. Scary isn't it? Afar scary
|
