Mánudagur, 03. nóvember 2003
Nammi, nammi, nammi, nammi, namm.
Sex lasanja máltíðir fyrir fjóra komnar í frystinn og kartöflurnar að brúnast á pönnunni fyrir lærið sem er orðið jummí eftir veru sína í ofninum.
Á skjá einum er maður á mann. Ekkert dónó, bara alvarlegi maðurinn sem segir að maður verði að horfa á þáttinn því maður græðir helling á því. Ekki hef ég grætt nokkurn skapaðan hlut á að hlusta á hann, enda styttist í að ég skipti um stöð. Frasier á rúv á eftir. Hann klikkar ekki. OG ég græði á þeim þætti. Ég græði hlátur. Lengir hann ekki lífið?