Sunnudagur, 09. nóvember 2003
Ég fór í Ikea í dag, þótt að í dag væri sunnudagur.
Nú finnst mér rétt að taka fram að ég fer ekki í Ikea til að sósíalæsera við fólk, ég fer í Ikea af illri nauðsyn og í dag fór ég til að kaupa perur í ljós, perur sem ég þori ekki að kaupa nema í Ikea því þar er ljósið keypt.
Ég fer ekki heldur í Ikea til að skoða. Þegar ég fer í Ikea veit ég hvað ég er að fara að kaupa, ég veit hvar það er í búðinni og ég veit hvaða shortcuts er best að taka til að komast þangað. Basically þoli ég ekki Ikea og ég þoli ekki að versla þar, sérstaklega á sunnudegi.
Það rann hinsvegar upp fyrir mér, síðast þegar ég fór í Ikea á sunnudegi, að ef þú ert góður í tölvuleikjum geturðu verið fljótur að versla í Ikea og ekki bara Ikea.. þú getur stór bætt frammistöðu þína og tíma í öllum stórmörkuðum ef við gefum okkur að þú sért eins og ég.. þekki fáa og þeir sem þekkja þig forðast að tala við þig.
Í dag setti ég þessa kenningu mína to the test. Ég byrjaði við innganginn með körfu. Ef maður er ekki með körfu er þetta of easy, það er nauðsynlegt að hafa körfu. Næst tók ég mér stöðu og taldi niður...
5
4
3
2
1
GO!
Takmarkið er að komast að vörunni sem þú ætlar að kaupa á sem fæstum mínútum og án þess að keyra niður börn og konur sem snúast í hringi í kringum sjálfar sig með alls konar drasl ÁN ÞESS AÐ HÆGJA Á SÉR. Já.. án þess að hægja á sér.
Þetta þýðir að maður þarf að vera alert, horfa á fólkið fyrir framan sig skjótast með körfuna á milli grenjandi barna og öskrandi foreldra og í dag tókst mér svo vel upp að Tóti og Nóna týndu okkur Dodda, sem var í körfunni hjá mér, því ég fór svo hratt yfir. Og voru þau þó ekki með neina körfu.
Þetta krefst auðvitað útsjónarsemi og tölvuleikjahugsun því ef ég klessi á einhvern getur það orsakað úlfúð eða örkumlun. Auk þess vil ég ekki meiða neinn.
Ég tók Ikea í dag á undir 7 mínútum. Ég er búin að stórbæta fyrra met.
Ekki hefði mig órað fyrir því að ég gæti nýtt mér kunnáttu mína í tölvuleikjum útí lífinu á svona praktískan hátt...