Föstudagur, 03. október 2003
Fyndið hvernig hausinn á manni virkar.
Af hverju fór ég að hugsa um Ken í gær?
Ég er búin að dunda mér við að rekja þessa hugsun to the source:
Ég var á námskeiði í gær að læra að vera minna meðvirk. Á leiðinni heim leið mér vel. Mjög vel. Ég fór að hugsa um ákveðna syrpu sem Barbra Streisand söng á tónleikum til guðdóttur sinnar og fór að söngla það í bílnum í hálfum hljóðum. Loka lag syrpunnar er úr Snow White: "Some day my prince will come" sem mér finnst ömurlegt í sjálfri myndinni. Sungið af skrækróma konu og maður óttast að hún muni bresta í grát hvað á hverju. Flutningur Barbra er hinsvegar dásamlegur.
Í framhaldi af því fór ég að hugsa um prinsa almennt og rifjaði upp nokkur ævintýri sem ég hélt uppá sem krakki.
Þá fór ég að hugsa um Barbie dúkkurnar sem Jóhanna á sem eru gerðar eftir þessum frægu prinsessum; Snow White og Princess Aurora úr Sleeping Beauty og þá varð mér hugsað til prinsa Ken dúkkanna.
Og það var einmitt þarna.. sem mér datt klikkhausa Ken í hug. Auðvitað setti hann engin ör á sálina á mér. Mér fannst pönkra Barbie miklu flottari en aðal Barbie, enda custom made af mér. Gott ef ég setti ekki nælu í nefið á klikkhausa Ken líka og hakakross á ennið.
En hvað sem öðru líður þá hlustaði ég á Barbra Streisand í morgun og þá fór ég ekki að hugsa um prinsa. Ég fór að hugsa um það sem Barbra segir tónleikagestunum um guðdóttur sína. En aftur.. leið mér alveg rosalega vel.
Skrítið.
Disney Medley - Barbra Streisand