Miðvikudagur, 01. október 2003
SPECIAL BULLETIN
Rétt í þessu var Rússneska faxvélin sem ég nota mikið næstum búin að drepa mig.
Ég sat í þægilega stólnum mínum og dottaði þegar skyndilega skerandi viðvörunnarhljóð heyrðist sem vakti mig upp af værum blundi. Helvítis faxvél.
Ég stóð upp, teygði úr mér, og rölti í áttina að kvikindinu þar sem hún er út í horni. Jú, jú.. mikið rétt. Hún er í kasti núna, hugsaði ég og gerði mig líklega til að sparka í hana.
En áður en maður sparkar í vélar er gott að slökkva á þeim. Þetta vita allir sem sparka reglulega í vélar sér til ánægju og yndisauka.
Þegar ég teygði mig syfjulega í "OFF" takkan á vélinn fékk ég raflost. OK. Ég var vöknuð.
Ég er búin að slökkva á vélinni, sparka í hana, grýta í gólfið og stappa á henni. En þótt hún sé komin í lag er ég ennþá í sjokki.
Ég hata þessa faxvél og held að það sé nokkuð ljóst að hún hatar mig jafn mikið til baka. I think this is the beguinning of a beautiful friendship...