 |
|
|
|
 |
Lífshætta
Mánudagur, 20. október 2003
Ég er saumakona. Ég sór þess dýran eið fyrir löngu síðan að ég myndi aldrei sauma föt aftur. Ég tek þetta loforð alvarlega og geng þessvegna iðulega í rifnum fötum. Vetrarjakkinn minn er með götóttum vösum, eins og flestir aðrir jakkar sem ég á. Ég kalla þetta "djúpa" vasa því þeir ná inn í fóður. Ekkert að því svosem og alltaf gaman að athuga hvað finnst í fóðrinu þegar ég nenni að tékka á því. Ég hef oft fundið fúlgur fjár í fóðrinu á jökkunum mínum mér og öðrum svöngum fjölskyldumeðlimum til mikillar ánægju. Í tvær vikur hef ég hinsvegar fundið fyrir einhverju hörðu þegar ég fæ mér sæti í þessum jakka og rétt áðan ákvað ég að tékka á hvað þetta er sem ég sting mig í rasskinnarnar á í hvert sinn sem ég hlamma mér niður einhverstaðar. Það tók mig u.þ.b. 20 sekúndtur að veiða þennan hlut úr fóðrinu og sjá, það var kveikjari. Ég er sem sagt búin að vera í bráðri lífshættu því í þessar tvær vikur hef ég verið að drepast úr vindgangi og geri fátt annað en að prumpa daginn út og daginn inn. Ég er búin að bjarga lífi mínu í dag og það tók mig innan við mínútu. Annars minnti þetta mig á martröðina sem ég fékk í nótt. Mig dreymdi að við hjónin værum alveg hætt að tala saman nema á nýju alþjóðlegu tungumáli. Við fretuðum saman. Maður verður aldrei samur eftir sumar martraðir. Annars er þetta með rifnu fötinn ekkert mál. Nema þegar maður er goin' commando og er með bilaðan rennilás... | anna | 16:58 |
comments
Þetta nýja tungumál sem þú talar um er ekki eins sjaldgjæft og þú virðist halda. Ég er nokkuð viss um að þetta er mál sem er stundað á flestum betri heimilum borgarinnar og jafnvel þótt viðar væri leitað. Held reyndar að fretmálið sé ekki sjaldan notað í áralöngum samböndum (og sennilega notað mun oftar en t.d. Esperanto - það væri martröð!!!!) en má til með að segja frá því að ég þekki konu á okkar aldri sem fyrir þónokkrum árum síðan hætti með manni því hann þurfti alltaf að skella sér á klóið og létta á honum stóra sínum þegar hún var í morgunsturtunni. Þennan "viðbjóð" lagði hún á sig í hálft ár og skilaði honum í föðurhúsinn. Hún hefur sennilega ekki kunnað orð í fretmálinu umrædda! Nr. 1 | posted by: edda | 20.10.2003 | 17:53:44 | [+] |Er Tóti líka í esperantóklíkunni? Annars er vindgangur hjá kvenfólki ekki hættulegur. Þetta eru soddan dömuprump að ekkert heyrist og enginn almennilegur fnykur gýs upp. Ekkert gaman að slíku. Nr. 3 | posted by: AlanHudson | 20.10.2003 | 18:14:33 | [+] |Nei ég er ennþá að vinna í náfýlu-taktíkinni og hef ekki tærnar þar sem blaðamaðurinn hefur hælanna. Hann er með viðkvæði: "ég er eitthvað veikur í maganum". Það hlýtur að vera krónískt. En ég er óðum að ná honum hvað fjölda tilfella varðar... Ef eitthvað er til í því sem femínistar segja þá ætti ég að geta náð svona ruslahaugalykt líka með tíð og tíma. Nr. 4 | posted by: anna | 20.10.2003 | 18:21:29 | [+] |Ef upp gýs lykt á mínu heimili, þá er eigandinn yfirleitt sakaður um að vera myglaður að innan eða húsmóðirin hafi reynt að eitra fyrir viðkomandi með exotískri matreiðslu. Ætli það teljist krónískt? En hvað fjölda tilfella varðar þá sagði þekkt blaðakona hér um árið að það er ekki spurning um magnið heldur GÆÐIN! Nr. 5 | posted by: edda | 20.10.2003 | 18:40:57 | [+] |
|
