 |
|
|
|
 |
Í sturtu
Þriðjudagur, 07. október 2003
Fimmtán ára krakkar í sveitasundlaug. Gott ef mér var ekki kalt eins og venjulega, man það ekki. Þegar við fórum uppúr og inn í búningsklefa frá 18. öld klæddum við stelpurnar okkur grunlausar úr sundbolunum og fórum í sturtu. Við vorum þrjár í sturtu þegar skyndilega heyrðust læti frammi í búningsklefanum. Það var salerni nánast við sturturnar en ég var of sein að fatta hvað var að gerast. Hinar stelpurnar tvær höfðu heyrt í strákunum og læst sig inni á klósetti. Ég áttaði mig á því að ég var ein, í sturtu og einhverjir af strákunum í bekknum voru að koma inn í sturtuna. Þar sem ég stóð í sturtunni reyndi ég að meta stöðuna. Hvað voru þeir margir? Hvað ætluðu þeir að gera? Myndu þeir þora alla leið inn í sturtuna? Ef þeir þorðu það HVAÐ ÁTTI ÉG AÐ GERA? Það eina sem ég hafði til að skýla mér var vatnið og hendurnar á mér. Ég heyrði í þeim mana hvorn annan að fara inn í sturturnar og ég velti því fyrir mér hvort ég ætti að reyna að öskra ef einhver kæmi? Hvort ég ætti að fara í kuðung og reyna að halda fyrir brjóstinn og klofið á mér... en svo fattaði ég.. það var glatað. Ef ég gerði það væru þeir búnir að vinna. Þeir væru þá búnir að gera króa mig af út í horni og hrekja mig í vörn. Þótt ég hafi bara verið fimmtán ára var ég búin að læra ýmislegt um stráka. Það mikilvægasta: þeir voru hræddir við stelpur. Þegar ég hafði rifjað þetta grundvallaratriði upp færðist yfir mig furðulegur kokteill af ró og spennu. Eiginlega fannst mér gaman að standa þarna að þvo mér og bíða eftir hvað gerðist. Innst inni vonaði ég að einhver þeirra myndi þora... Mér varð að ósk minni. Þegar hann kom inn stóð ég með fæturna örlítið í sundur og hendurnar ekki ósvipað konunni á myndinni nema ég leit upp, horfði ögrandi á hann í gegnum vatnið en sagði ekki orð. Eitt andartak stóð hann, blautur í fæturna og horfði á mig. Fyrst brosandi, svo hvítnaði hann upp í framan eins og hann hefði séð geimveru. Ætli það hafi liðið nema 3 sekúndur áður en hann lagði á flótta. Alveg eins og ég hafði stólað á að hann myndi gera, því let's face it. Ég var ekki með "the upper hand" í þessu sitúationi.. þó ég hafi verið literally með hendurnar uppi. Ég heyrði hina strákana kalla á eftir honum "hvað gerðist?" Ég er ekki viss um hvort hann svaraði þeim á hlaupunum en þeir treystu sér allavega ekki til að leika þetta eftir og hlupu út á eftir honum. Hann gerði það eina sem hann gat gert miðað við aldur. Einhvernvegin reikna ég með því að eldri karlmaður hefði gert eitthvað allt annað... Stelpurnar komu út af klósettinu og skríktu. Trúðu mér ekki þegar ég sagði þeim að einn af strákunum hafi komið inn og að ég hafi bara staðið þarna og horft á hann á meðan ég skolaði á mér hárið. Oh well. "You had to be there" Ég þori að veðja að hann hafði líka gaman af þessu, þótt hann hafi varla geta horft á mig það sem eftir var vetrarins. Það furðulega er að það var aldrei rætt um þetta. Mér var aldrei strítt og ekki honum heldur svo ég viti. Það var eins og þetta hafi gerst í the twilight zone. Twilight zone or not... mér þykir vænt um þessa minningu. Ætli hann muni nokkuð eftir þessu? Anyway... ég er farin í sturtu til tilbreytingar. | anna | 23:34 |
comments
Drullupollafélagarnir eru allir strákar! Er ég nokkuð hinsegin að vera hrifin af þér líka? Fyrirgefðu framhleypnina, mér finnst bara að sturtuminningar sem rifjaðar eru upp kl.03.48.18 (Igor) á netinu séu aðeins too much. Kannski er drulluþernan ég bara öfundsjúk... obs: Með orðinu hinsegin er að sjálfsögðu átt við kynhverfu. ("átt við" hér ekki í merkingunni "Jón átti við Gunnu fyrir 9 mánuðum og nú var henni að fæðast krógi". Ég myndi aldrei eiga við kynhverfu, enda ekki hægt. Kannski kynherfu?) Var bara rétt nýkomin úr vinnunni og sá þá sturtuinnlegg önnu og varð að koma þessu á framfæri. Svona er meðvirknin á háu stigi að tíminn er hættur að skipta máli. Miðaldra karlmenn eru auðvitað málið en auðvitað fúlsum við ekki við fleiri konum hérna á anna.is. Nú er ég farin að hljóma eins og ég ráði einhverju hérna. Dreg mig í hlé svo anna verði ekki reið. Nr. 6 | posted by: igor | 8.10.2003 | 10:45:36 | [+] |Igor hefur verið að vinna blessaður. Einhverjir ólukkans starfsmenn verið í fríi. Ég fagna stelpum í drullupollinn! Verst að nú fara strákarnir uppúr, breyta drullupollinum í leðjupoll og heimta slag! En þeim verður ekki kápan úr því klæðinu. Við fáum bara bláa lóns leðju í pollinn og uppskerum fallegri húð og betri líðan! Öfundsýki er af hinu góða. Getur verið drifkraftur fólks sem t.d. átti ekki Millet úlpu í æsku og sór þess dýran eið að það myndi aldrei vera Millet-úlpu-laust aftur. Ég er þó ekki að væna þig um Millet-úlpu-duld, tók þetta bara sem dæmi um jákvæða öfundsýki. Ég held að ég sé nú ekkert hinsegin þótt ég sé hrifin af öðrum konum. Það er hægt að vera hrifin án þess að eiga við.. þú skilur.. tíhíhí Nr. 7 | posted by: anna | 8.10.2003 | 10:46:33 | [+] |Ég þekki ekki Millet úlpuna en veit þó hvað þú meinar. Allar stelpur sem voru eitthvað slepptu því að mæta með skólatösku undir námsbækurnar, skelltu draslinu bara í "In Wear" poka úr Evu. Nú er ég að tala um gaggóaldurinn semsé. Minn poki var mega snjáður eftir veturinn því ég hafði ekki efni á að kaupa mér nema einar buxur í upphafi vetrar og gat þess vegna ekki orðið mér úti um nýjan poka. En mikið rosalega hefur nú verið sterkt í plastinu í þá daga, ha. Hinar efnameiri þekktust úr því þær voru tousjour með nýja poka. Æ, það er ekkert gaman að rifja upp svona rugl, má maður heldur biðja um almennilega sturtuminningu! Já það er eins gott að það er sterkt í þessum pokum! Spáðu ef það kæmist í tísku að vera með skólabækurnar í Bónus pokum! Maður þyrfti einn á dag!!!! Oh.. mig langaði í dökkbláa Millet. Átti bara Don Cano. Það er þess vegna sem ég er svona skrítin í dag. Ég hef aldrei beðið þess bætur. Nr. 9 | posted by: anna | 8.10.2003 | 13:21:45 | [+] |Það er útilokað að maður fari að taka þátt í þessum umræðum, mannorðsins vegna. Cronexinn gæti séð þetta. Nr. 10 | posted by: AlanHudson | 8.10.2003 | 19:19:47 | [+] |Þar sem ég á engar Millet-minningar þá fékk ég lánaðar sambærilegar minningar hjá konunni. Dúnúlpu minningar. Konan mín var sú fyrsta til að koma í dúnúlpu (vel giftur) í sínum skóla á sínum tíma. Og hlaut að launum uppnefnið (sungið) "gangandi gúmmíbátur" Næsta vetur voru allir komnir í dúnúlpur. The moral of the story: Það er erfiðara að vera frumkvöðull en sporgöngumaður. Nr. 11 | posted by: igor | 8.10.2003 | 20:47:08 | [+] |
|
Þegar ég var í 9. bekk, nú 10. fór bekkurinn minn í ferðalag.
[eyebrows] 
[angry] 
