Maður á að stela afleggjurum. Illa fengin blóm vaxa best segir þjóðsagan.

LOL sennilega. Og skýrir af hverju blóm í stigahúsum eru alltaf svona rytjuleg. Meira að segja plastblómin (suma blómaáhugamenn skortir greinilega grunnþekkingu í líffræði).

Ég fíla ekki plastblóm. Ekki einu sinni plastblóm sem eru svo lifelike að mann grunar ekki að þau séu plastblóm. Ég vil blóm sem stækka. Þótt ég klippi þau svo niður reglulega..

En á maður þá ekki bara að stela blómum úr stigahúsum? Er ekki hægt að líta á það sem mannúðarlegan gjörnin? Eða kannski ekki mannúðlegan... það er víst ekki hægt að segja að plöntur séu líka fólk þótt þau séu vissulega einstaklingar. Þetta er flókið mál.

Ég hef nú hvergi rekist á þetta síðan, svo trúlega hefur praktíkin klikkað þó þeórían væri klár.

Ég játaði mig bara sigraða í síðustu viku þegar ég sá að ég hef einfaldlega ekki þessa grænu fingur sem svo margir virðast hafa. Tók öll drekatrén mín, sem er algengasta innflutningsgjöf sem ég veit um, klippti þau niður og kom þeim vel fyrir í risastórum svörtum ruslapoka og setti fyrir utan húsið hjá mér - snyrtilega við hlið svörtu tunnunnar sem merkt er Kópavogsbæ. Á aðeins eina lifandi plöntu eftir svo nú spyr ég: Á ég frekar að stela blómum en að kaupa þau á 50% afsl. í Blómavali um helgina?

Ég held að það sé ekki spurning! Um helgina ferðu og heimsækir alla sem þú þekkir sem eiga heima í blokk. Þú eignast fullt af blómum, sem vaxa eins og brjálæðingar úr spennu yfir að þeim var stolið og borgar ekki krónu fyrir það!

Vissir þú að drekatré hreinsa andrúmsloftið meira en önnur blóm?

Ég verð að bæta við...

Ég drap síðasta drekatréð mitt með því að setja það út á svalir í sumar.

Eftir fyrsta daginn, sem var mjög sólríkur og heitur, voru blöðin öll orðin gegnsæ og eftir dag númer tvö voru þau orðin skrælnuð.

Ég gat hent því með góðri samvisku því það var steindautt eftir viku. Ég get hinsvegar ekki hent blómum sem eru á lífi. Alveg eins og ég gæti ekki sturtað niður gullfisk í klósettið. Þ.e.a.s. ekki ef hann er lifandi.

Sjís.. ég vona að ég geti hamið mig þegar börnin mín vilja flytja að heimann!

Vissi ekki að drekatré hreinsuðu andrúmsloftið (sennilega ástæðan fyrir því að við hjónin höfum lítið talast við sl. viku!! en ekki það að bóndinn sé vinnufíkill....) en sem betur fer þá er þessi eina planta sem hélt stöðu sinni á heimilinu líka drekatré (innflutningsgjöf frá tengdó 1998 þegar við hjónin fluttum í Breiðuvíkina). Leyfi þessum ræfli þá að tóra eitthvað áfram - amk. þar til ég er búin að heimsækja alla blokkarbúa sem ég þekki og gera mig seka um þjófnað! En ég þekki vel þessa tilfinningu að geta ekki fargað lifandi villijurtum né fiskum. Þess vegna var ég mjög ánægð þegar góð vinkona mín sem þjáist ekki af þessum kvilla, bauðst til þess að beita öxinni meðan ég helt pokanum opnum - SÚPER! Og þetta með fiskana - læt þá algjörlega um það sjálfa að ganga frá hvor öðrum áður en ég veiði þá uppúr búri frumburðarins og vef þá inn í rándýran wcpappírinn (þennan bleika) og held virðulega útför! Ég fæ kannski hjálp góðrar vinkonu þegar mér finnst dæturnar vera búnar að ljúka mastergráðum í 4 greinum í háskólanum og búa enn heima....... Amk. eitthvað til þess að hugsa um meðan ég bíð eftir næsta barni!