Miðvikudagur, 08. október 2003
Það er svo margt sem mig langar að hneykslast á í kvöld að ég veit ekki hvar ég á að byrja. En ég verð að byrja einhverstaðar....
Veðurfræðingurinn góðkunni, Haraldur Ólafsson, kom, sá og sigraði í Kastljósi í kvöld. Benti á það sem allir foreldrar grunnskólabarna eru að glíma við fyrir og eftir mat á kvöldin: Að kenna börnunum að reikna.
Fari þessar helv. þrautalausnir fjandans til. Stærðfræði er kennd með endurtekningum og æfingum. Það er lágmark að kenna börnunum aðferðir við að reikna! Meira ruglið sem er í gangi með stærðfræðikennslu í skólum í dag.
Næsta mál. Æskan. Þessi heilsíða er í Æskunni. Þetta blað fékk 11 ára dóttir mín gefins í skólanum! WAZZZZZZUP?????
Að lokum.
Ég var í heimsókn hjá mömmu uppá spítala. Hún var skorin í dag. Í gærkvöldi var hún hinsvegar preppuð fyrir aðgerðina. Það þurfti að raka skurðarsvæðið, gefa henni stólpípu og að lokum, sprautu með blóðþynnandi efni. En ekki misskilja mig, þetta var ekki gert á spítalanum. Hún fékk að gera þetta allt sjálf. Heima hjá sér. Ríkið er að spara.
Ætli það sé ekki gert ráð fyrir því að í öllum fjölskyldum sé annaðhvort ein hjúkka, einn læknir, einn sjúkraliði eða einn sprautufíkill til að gefa sjúklingnum lyfið í æð. Hvernig verður þetta í næsta niðurskurði? Fær nánasti aðstandandi gormabók með leiðbeiningum um hvernig skera á meinið burt ásamt stáli?
Ég meina.. fólk hlýtur að eiga hnífa heima hjá sér!
Annars er hjúkrunarfólkið sem ég rakst á alveg yndislegt og mamma segist vera komin til himnaríkis. Ég er hinsvegar að vona að hún komist ekki þangað fyrr en í fyrsta lagi eftir 30 ár.