Laugardagur, 06. september 2003
Ég hef haft áhyggjur af því að ég sé orðin kleppsmatur. Stundum.. seint á kvöldin.. heyri ég raddir.. mjög lágværar raddir.. ég heyri ekki hvað þær segja... sem betur fer.. því kannski segja þær mér að stökkva niður af svölunum. Eða worse.. ná í hníf...
Í viku hef ég haft af þessu þungar áhyggjur en ekki þorað að segja lifandi manni frá þessu. Hver vill heyra raddir? Og hversu glataður geðsjúklingur er maður þegar maður greinir ekki hvað raddirnar segja? Kannski eru þær með lottótölurnar!
Það er mynd á vídeóleigum landsins með einn mest óspennandi titil sem hugsast getur; The Shipping News. Myndin er hlaðin góðum leikurum, m.a. Kevin Spacey, Judi Dench, Rhys Ifans, Cate Blanchett og Julianne Moore. Síðast en ekki síst.. þessi mynd er góð. Hún er svo góð.. að þótt þú sért að horfa á NARC með kryppildinu honum Jason Patrick og að sofna... þá vaknarðu ef þú bara slekkur á NARC og setur The Shipping News í tækið.
Ég bið lesendur afsökunar ef þetta eru old news. Ég er ekkert rosalega up to date þegar kemur að fréttum.
Þetta gerðist einmitt í gær. Tóti fór að ná í vídeó fyrir veiku elskuna sína og kom heim með NARC og The Shipping News. Við byrjuðum á að horfa á NARC. Ég byrjaði að geispa fimm mín inní myndina og eftir 20 mín var ég á að gæla við þá hugmynd að fara uppí rúm... klukkan 11... hélt ég væri svona þreytt.. uppgefin.. eftir allan svefninn þann daginn...
Skyndilega spurði Tóti hvort við ættum að kíkja frekar á The Shipping News. Við skiptum um mynd og fimm mín inn í The Shipping News var ég hætt að geispa.
Þegar við vorum búin að horfa á The Shipping News í 20 mínútur kom klósettpása... svo við settum á pásu. Á meðan Tóti fór á klósettið heyrði ég raddirnar aftur og þegar hann kom af klósettinu var ég farin að sjá fyrir mér spennitreyju og prósakk í skammtastærðum sem heimilislæknar fá ekki að skrifa út.
Þú getur þess vegna ímyndað þér léttirinn þegar Tóti sagði "Hvaða helvítis raddir eru þetta?" þegar hann hlammaði sér niður í stólinn. Ég spratt upp undan sænginni í sófanum og horfði á hann. Ég veit ekki hvernig ég var á svipinn en það hlýtur að hafa verið mjög expressive því samstundis áttaði hann sig á því að hann sig á því hversu miklu máli það skipti mig að hann heyrði þetta líka og við fórum að skellihlæja.
En hvaða raddir voru þetta? Hvaðan komu þær? Hver var að ofsækja okkur?
Það tók mig ekki langan tíma að finna út úr því.. þegar ég var búin að fá staðfestingu á að ég var ekki orðin endanlega klikk fór ég að leita að sorsinum. Jú. Raddirnar voru í RUV sem virðist vera endanlega gengið af göflunum i frekju og yfirgangi og neitaði að hætta að gefa frá sér hljóð þótt sjónvarpið væri ekki stillt á RUV. Ah.. ekkert við þessu að gera hugsaði ég og við héldum áfram að horfa á myndina.
En þar sem þessi mynd inniheldur ekki stöðuga æsingartónlist og byssubardaga heyrðist stundum óþægilega mikið í RUV á meðan við vorum að reyna að horfa á The Shipping News. Það tók mig korter.. en þá spratt ég upp.. reif vídeótækið fram úr skápnum og tók loftnetið úr sambandi.
Þannig kvað ég niður RUV drauginn þegar ég horfði á The Shipping News sem fjallar einmitt um mann sem kveður niður sína drauga og kemst að því að það er hægt að lækna brotna menn. Ég ætla horfa á hana aftur.

[Update]
Tóti vissi allan tímann að þetta var sjónvarpið! Gaslight.. anyone!?!