Þriðjudagur, 05. ágúst 2003
Mikið rosalega er gott að vera byrjuð að vinna aftur. Ahhhhh
Það varð samt ekki gaman fyrr en ég var búin að fara í gegnum þá 2375 tölvupósta sem biðu mín í inboxinu. 40% af því spam. En þegar ég var búin að koma spamminu fyrir kattarnef og hinum skeytunum á sinn stað gat ég byrjað að gleðjast.
Ég held að ég myndi veslast upp og drepast ef ég hefði ekki vinnu. Ég þoli ekki aðgerðarleysi og því miður þá kostar minnsta hreyfing í nútímaþjóðfélagi peninga. Það eina sem kostar ekki neitt er að hafa samfarir (ef ég gef mér að ekki verði úr barn, sá kostnaður er gífulegur) og að fara í göngutúr. Og þó.. það kostar að fara í göngutúr.. ef maður á ekki skó...
Ef einhver veit um fleiri hluti sem hægt er að gera sem kosta ekki krónu eru ábendingar vel þegnar. N.b. það þýðir ekki að segja mér að spila.. ég á ekki spil, svo þar kæmi til stofnkostnaður við að kaupa spilastokk.
Hvað gerði fólk í gamla daga eiginlega? Las það sömu bækurnar aftur og aftur og aftur?
Já og ekki koma með að það kosti ekkert að fara í heimsókn. Það kostar bensín og fyrirhöfn gestgjafans. Auk þess sem maður eykur hættuna á að aðrir komi í heimsókn til þín, heimtandi kaffi og með því.
Það eina sem ég get, í fljótu bragði, fundið fyrir mig að gera, sem kostar ekki neitt og hefur enga óvænta kostnaðarliði í för með sér er sjálfsfróun. Jah.. samt ekki ef maður reiknar sér tímakaup!