Þú notar atviksorð ekkert áberandi viltlaust. Alltént hef ég ekki tekið eftir því og er þó íslenskufasisti. Hins vegar stafseturðu stundum vitlaust, þá helst n/nn, y/i og svo ruglarðu stundum ,ng' og ,gn'. Þetta er ekkert alvarlegt, reddar þessu með aðra hendi fyrir aftan bak ef þú tekur íslenskuáfanga í haust.

Ef þú ert eitthvað tens yfir stafsetningunni þá geturðu alltaf látið púkann, http://vefur.puki.is/, líta á textann fyrir þig. Hann hefur reyndar stundum rangt fyrir sér en oftast rétt, og það er mikill kostur að láta lesa yfir fyrir sig, það er nefnilega erfitt að sjá gallana í eigin texta.

M.a.o. þá er ,,og" samtenging.

Ég lít nú ekki á blogg sem mælikvarða á íslenskukunnáttu.
Oftast er um að ræða texta samin og pikkaðan niður á mettíma á meðan andinn hangir yfir manni og er oftar enn ekki líkari talmáli en prófararlesnum texta sem á að gefa út á bók.
Þannig á það líka að vera, finnst mér allavega. Annars virkar hann oftar en ekki ekki eins og til var ætlast og point-ið missir marks.

Ég geri alltaf sömu villurnar, læt Begga sjá um að telja þær upp

auk endalausra ásláttarvillna sem fara meira í taugarnar á mér en stafsetningarvillur. Eingöngu þó ásláttarvillur eftir sjálfa mig, mér er alveg sama semji annar en ég textann. Þá er svo augljóst um hverskonar villu er að ræða.
Ég get þó haft þó nokkuð mikið gaman af vel samsettum ásláttarvillum annarra. Sérstaklega Begga í glasi

Nei ég er ekkert tense yfir stafsetningunni minni. Ég er meðvitum um n og nn dæmið (og Beggi vill ekki hjálpa) y er minna vandamál og svo er ég í alvörunni hljóðvillt sem lýsir sér í ng og gn dótinu. Önnur dæmi um hljóðvillur hjá mér sem skila sér í brenglaðri stafsetningu er að mér finnst eðlilegt að skrifa áhykjur og hlægja. Ég skil ekki af hverju... en þetta er eitt af undrum veraldar. Eins og ég.

En það er rétt hjá Hörpu. Ég skrifa yfirleitt á leifturhraða og þegar ég les yfir sé ég ekki einföldustu villur. Ég er samt hissa á að Anna Katrín hafi ekki minnst á n og nn. Það er mitt kryptonít.

Má ég samt fá eitt á hreint.. án þess að þurfa að fletta því upp: Hvernig skrifar maður orðið "náttúrlega"?

Jé er að taga fóllk í svonna skinndinámsgeið í ísslennsgu...

Dórinn, sign me in
Er í vandræðum með n og nn og svo miklu, miklu meira...

Náttúr(u)lega? Það fer eftir hvort það er atviksorð eða lýsingarorð ...

Ég er vondur prófarkalesari þótt ég hafi unnið við það öðru hverju árum saman. En ég held að ég fari rétt með það að náttúrlega í merkingunni auðvitað (þ.e. atviksorð) eigi að skrifa u-laust. Lýsingarorðið náttúrulegur í merkingunni eitthvað sem tilheyrir náttúrunni eða er í samræmi við hana (t.d. náttúrulegur gróður) er aftur á móti með u-i.

hey ég er sem sagt verðandi afurð lélegs skóla í Kópavogi
cool annars fynnst mér ekki skipta neinu máli
hvernig stafsetningin er hjá þér marr nær alltaf pointinu

Nokkuð góð lausn. Einhvern tíma var maður sem gaf út bók sem var greinarmerkjalaus með öllu, nema öftustu síðurnar voru alþaktar punktum, kommum og öðrum greinarmerkjum, og fylgdi sú skýring höfundarins að lesendur fyrri bóka hans hefðu eitthvað verið að kvarta yfir of fáum greinarmerkjum; þess vegna setti hann þetta þarna ,,so they can pepper and salt it as they please".

Birgitta:

Þú ert ekki afurð lélegs skóla í Kópavogi. Ég þori að veðja að það gleymdist ekki að kenna ykkur dönsku árum saman og ég þori líka að veðja að þú sért búin að læra einhverja landafræði. Skólar eru eins og líkamar. Hver einasta fruma endurnýjar sig og eftir x mörg ár.. ertu komin með nýjan skóla. Stundum verri.. og stundum betri. Ég gef mér að þetta sé orðin betri skóli

[auk þess máttu ekki taka bókstaflega þegar ég nota lame afsakanir ]

atviksorð, sagnorð, smáorð, nafnorð, nafnháttarmerki....þú ert snillingur í þessu öllu hvort sem þú notar það rétt eða ekki!

jamm ég er búin að læra dönsku og landafræði(kennarinn leyfði okkur að vera með landafræði bókina í prófinu svo marr var nokkuð save !!!
annars er ég ömurleg í landafræði og man aldrei hvað neinar borgir eða fjöll heita
Kveðja Birgitta

Á meðan kennslan í landafræði er eitthvað allt annað en þetta ertu safe.

Nanna:

Takk fyrir þetta, nú held ég áfram að skrifa náttúrlega og skammast mín ekkert fyrir það!

Allir:

Ég tók þessu input-i í gestabókina mína sem hrósi náttúrlega og þakka ykkur fyrir fleiri compliment. Ef fer sem horfir fer að rigna upp í nefið á mér.

Eða.. neee... það er svo vont að fá vatn í nefið..

Þetta með náttúrulega eða náttúrlega er athyglisvert, aldrei hef ég heyrt þetta áður. En samkvæmt Stafsetningarorðabók Halldórs Halldórssonar er -náttúrlega- komið úr miðlágþýsku og tengist einfaldlega orðinu náttúra. Hér virðist því einungis vera um að ræða mismunandi rithátt á orðinu.

Það er magnað! Þá get ég skrifað þetta á hvorn háttinn sem er! Úhú!