 |
|
|
|
 |
Yfirsof og uppgötvanir
Þriðjudagur, 08. júlí 2003
Ég fór seint að sofa í gær og var næstum búin að sofa yfir síðasta sund tímann hans Dodda í morgun. Til allrar hamingju hringdi tryggingarsölumaðurinn, sem ætlar að endurlífga líftrygginguna mína, og vakti mig. Ég lá sumsé í fasta svefni uppí rúmi þegar ég heyrði í símanum og áttaði mig á því að líklega var ég búin að sofa yfir mig og nú væri einhver að hringja til að tilkynna mér að öll mannréttindi mín hafi verið afturkölluð. Ég rauk framúr og beint í símann. Í flýtinum gleymdi ég að klæða mig. Þegar ég heyrði rödd tryggingarmannsins varð ég rosalega fegin, þakkaði honum fyrir að hringja og staðfesti date-ið okkar í dag þar sem hann ætlar að leiða mig í gegnum the wonderful world of insurance. Skalf úr kulda allan tímann. Þegar símtalinu lauk trítlaði ég aftur í átt að svefnherberginu. Skyndilega mætti ég sjálfri mér í stóra full-body-length speglinum á ganginum. Ég snarstansaði, horfði á mig og það sem gerðist hefur aldrei gerst áður. Ég fór inn í svefnherbergi, klæddi mig in high spirits og fannst lífið dásamlegt. Alveg þangað til ég áttaði mig á því að ég var ekki búin að setja upp gleraugun. | anna | 20:20 |
comments
Jeee, Anna! Ætlaði að segja: Man þá tíð að ég hugsaði það sama [eyebrows]
|
þ.e. að líða vel við að horfa á ásjónu mína. Nú er það bara tíminn og ég sem heyjum baráttuna. Spurning hvort við vinnum gegn hvort öðru eða með. 
