Fimmtudagur, 31. júlí 2003
"Ég er yfirleitt kysst áður en ég er tekin í rass" sagði ég við afgreiðslumanninn hjá Ríkisskattstjóra í dag þegar röðin var loksins komin að mér eftir tveggja tíma bið innanum eintómt hyski sem var að fletta upp hvað vinir og ættingjar voru með í tekjur á síðasta ári. Ég brenndi fötin sem ég var í og fór í bað þegar ég kom heim.
Ríkisskattstjóri ætti að vera kærður fyrir grófa valdníðslu. Ég eyddi þremur klukkutímum í að leiðrétta þann "leiða misskilning" sem hefur átt sér stað þar innandyra því í stað þess að fá endurgreitt 110 þúsund, heimtaði helvítis kvikindið á álagningaseðlinum að ég ætti að GREIÐA TILBAKA 53 þúsund. (Vert er að taka fram að ég hef ekki ennþá náð að finna mörkin þar sem ég enda og Tóti byrjar og segi þessvegna að ÉG hafi verið fucked.. ég er að vinna í því máli)
Eftir ég eyddi klukkutíma með handjárn, svipu, hótanir og almenn leiðindi í básnum hjá manngreyinu viðurkenndi hann að ég hefði rétt fyrir mér og leiðrétti málið. Vildi fyrst leiðrétta það á næsta ári en ég gerði honum grein fyrir því á grafískan hátt.. að ef þetta yrði leiðrétt á næsta ári hefði hann a.m.k. eitt líf á samviskunni þar sem LÍN væri á eftir mér.
Ó... sagði hann.. það er svoleiðis.. Og svo sló hann nokkrar tölur inn í tölvuna og lagaði málið. Ég, 110 þúsund krónum ríkari, dragnaðist út í bíl með pappírshauginn sem ég hafði tekið með mér til að sanna mál mitt.
Ég fékk útborgað í dag. Veiii..