Miðvikudagur, 23. júlí 2003
Ég er miður mín. Var hjá frænku minni í dag og frétti að Dúddi væri dáinn.
Ég er búin að vera þunglynd í allan dag og á ekki von á að skána mikið næstu daga.
Fór beint í Nesti á leiðinni heim að kaupa tvo pakka af sígarettum, tvo tveggja lítra kók og fimm prins póló.
Að hugsa sér að hamsturinn hans Palla sé dáinn. Og það fyrir þremur árum! Af hverju er manni ekki sagt frá svona? Skelfilegt.
Ég er ekki viss um að fólk kalli það, sem ég gerði við myndina í gær, að horfa á mynd. Meira hraðspóla og kíkja á milli fingrana.. taka hljóðið af og setja það aftur á... fela mig undir sæng o.s.frv.
Það var svo klukkan fjögur í morgun að ég sannfærðist um að það stæði engin á bakvið stólinn minn. Aðeins hálftíma seinna þorði ég upp í rúm. Sofnaði klukkan sjö í morgun. Fékk martröð.
Ég held ég taki mér hryllingsmynda pásu indefinately...