Samt rúlar Potterinn nú alltaf í meðförum Jim Dale á hljóðbók ! slær ekkert gamla carry on lúðann út, hvorki bók né augskaðandi skjár

Ég er í sjálfu sér sammála þér varðandi það að ekki væri það spennandi að lesa Harry Potter af tölvuskjá. Sjöhundruð síður.

En.

Vandinn er til staðar. Ég hef áður nefnt það hér varðandi umræðu um þjófnað. Minntist þá á vistun af netinu á tónlist. Þú minnist á bækur og nú er ég að lesa forsíðufrétt nýjasta tölublaðs Business Week. Stealing Hollywood. Þar er fjallað um áhyggjur bíómyndaframleiðenda af sjóræningjabusiness með nýjustu myndirnar.

Kvót hefst:
Digital technology and the Internet are disrupting Hollywood´s control over how its movies and TV shows reach viewers."
Kvóti lýkur:

Síðan er fjallað um ýmsa tækni sem hægt er að nota til að koma í veg fyrir þetta og hvaða áhrif þetta hefur þegar haft.

Margir afgreiða þetta þannig að þetta sé hvort eð er okurmaskínur Hollywood sem eiga ekkert gott skilið (ég er ekki að segja að þú, anna, sért að segja það heldur er ég að brydda upp á umræðunni í framhaldi af þínu innleggi). En þarna er ég ósammála því ég fullyrði að allir sem væru í sporum þeirra sem væru búnir að leggja milljarða í myndir, bækur, tónlist eða annað og svo kæmi fólk og hreinlega stæli því þá myndi nú heyrast hljóð úr horni.

Þetta er vissulega meira vandamál með bíómyndir og sérstaklega sjónvarpsefni. Ég segi samt fyrir mig, ég hef ekki áhuga að sjá t.d. Terminator 3 (sem er bara ágæt annars) í sjónvarpinu mínu ef ég get upplifað hana í bíó. Ég hefði hinsvegar ekkert á móti því að fá þættina 24 og horfa á þá þegar mér hentar og eins marga og ég vil í einu.

Hver fær borgað royalties af verkum Shakespeare btw?

Hvað Hollywood liðið varðar þá er það ekkert grín að vera celeb og örugglega hörku vinna líka. Ég myndi vilja sjá venjulega manneskju, sem vinnur allan daginn og horfir á sjónvarpið á kvöldin, fara í hljómleikaferð og performa eins og t.d. Madonna gerir (ég er 80's barn og finn ekkert betra dæmi). Þetta krefst mikils úthalds og þjálfunar. Það hafa ekki allir burði til að halda þetta út alveg eins og það hafa ekki allir líkamlega burði til að verða rónar. Það er þessvegna ekki hægt að segja að þetta sé "gott" á Hollywood liðið. Það væri miklu nær að hætta að borga þessu fólki svona há laun og eyða meiri pening í "varnir" fyrir iðnaðinn.

Dettur mér í hug... ætli klámiðnaðurinn sé ekki rippaður off hægri vinstri. Hvað gera þeir í málinu? Þeir hafa verið fremstir í að taka upp nýja tækni hingað til. Sjáum hvað þeir gera í málinu og gerum eins.

Við Íslendingar getum náð okkur í tónlist kinnroðalaust þökk sé stef svo það er "ekki vandamál" hérna. Eins fíflalegt og það hljómar annars.

Inn í þetta þarftu líka að taka þörf manneskjunnar til að trúa manneskja sem "trúir á" Björk, kaupir allt sem frá Björk kemur. Manneskja sem trúir á Björk nær sér ekki í lög frá henni á netinu... nema þá bara til að hlusta á þau áður en þau eru gefin út. þessi manneskja kaupir diskana og raðar í einhverja furðulega röð sem fer eftir dintum hvers og eins. Þessi manneskja mun kaupa best of diska Bjarkar þó að hún eigi öll lögin á disknum. Hún mun kaupa allar anniversary útgáfur o.s.frv.

Ef listamaður er "frægur" þá kemur sá listamaður ekki til með að svelta því það er nóg af fólki sem "trúir" á hann og mun kaupa allt frá barmmerkjum upp í klósettsetur ef nafn viðkomandi eða mynd er á því.

Share serverar eru líka ágætir þegar kemur að því að kynna nýja tónlist. Dæmi: Ef ég er í hljómsveit sem heitir Dauði og sem þungarokk.. þá er rakið að semja lag sem heitir t.d. Ramstein. Já það vantar eitt "m" en það er allt í lagi. Fullt af fólki kann ekki að stafsetja hljómsveitarnafnið Rammstein en er líklegt til að fíla þungarokk. Ef lagið mitt er gott þá vill fólk meira. Þetta er að sjálfsögðu over simplified scenario en samt... hægt in theory.

Sú var tíðin að hljómsveitir keyrðu útvarpsstöðva á milli til að fá spilun. Í dag geturðu sett upp þína eigin net-útsendingu. Þú þarft bara að fá einhvern til að hlusta. Það er ekkert grín eins og staðan er í dag. Þannig geturðu samt varið Internetið því það ýtir undir grósku í tónlistarlífi og fjölbreytni. Fólk er frjálst að velja og getur slökkt á MTV. Þeir sem eru að byrja í bransanum eru glaðir þegar þeir sjá lögin sín uplódast á aðrar tölvur, þeir vilja athygli og þrá spilun. Eðlilega. Þeir vilja fá sína cult meðlimi lined up, eins og díler sem gefur fyrsta krakk skammtinn. Þegar þeir eru orðnir stórir með fullt af læmingjum í kringum sig, þá vilja þeir allt sem þeim ber, skiljanlega. Þeir hafa unnið fyrir því. Þeir hafa gefið allt einkalíf upp á bátinn, þeir hafa sett sig og börnin sín í lífshættu og þeir hafa oft farið að dópa og drekka til að gleyma því sem þeir gáfu upp á bátinn fyrir frægðina. Þá er bara oft komið að því að þeir þurfa að koma með eigin fatalínu til að græða... sem verður rippuð off líka...

Hvað mega fatahönnuðir segja? Hvaða "vörn" geta þeir sett í fötin sín?

Annars vil ég benda á.. það var maður að selja tönn úr Elvis Presley og hárlokk á ebay um daginn. Hann var með letter of authenticity. Þarna er markaður fyrir útsjónasama tannsmiði og hárskera.

Letter of authenticity.. my ass.

Vá.. þetta varð soldið langt hjá mér. Óvart

Gott. Því lengra því betra - ef innihaldið er gott. Góður punktur þetta með trúna. Tel mig eiga smá í því.

Íslendingar geta borið við heimsku, eins og þeir virðast oft gera þegar þeir eru staðnir að verki, og sagst hafa haldið að þeir væru tengdir "íslenska" Internetinu þegar þeir voru að downlóda. Það má alveg...

Betra að vera við sveitamennsku en heimsku.

Íslendingar borga stefgjöld ad skrifanlegum geisladiskum, hörðum diskum og brennurum, þar af leiðandi er búið að gera það löglegt á Íslandi að downloada tónlist.....