Þriðjudagur, 03. júní 2003
Hárið á mér man sinn fífil fegurri. Ég lít út eins og Neil í Young Ones eða Jesú. Veit ekki hvort er verra.. Þegar ég fletti upp á síðunni minni kemst ég að því að ég fór í klippingu síðast í janúar, það útskýrir ýmislegt. Það sem skelfir mig er að Elín er hætt að klippa.
Ég er búin að panta mér tíma í klippingu og fer klukkan tíu í fyrramálið. Af því tilefni rifjast upp fyrir mér að ég hef þrisvar farið í klippingu á stofu hjá ókunnugum klippikonum/körlum og farið ánægð út. Verstu útreiðina fékk ég í þáverandi Borgarkringlu. Viðkomandi klippari tók sér fjóra tíma í að gera hárið á mér eins og á verstu kellingu. Borgaði honum 8 þús. fyrir það. Þvílíkt ripp off.
Ég er þannig gerð að ég get ekki komið orðum að því hvað ég vil. Ég vil geta fengið mér sæti og sagt: "Gerðu mig flotta". Það á að vera nóg. Oft þarf líka að hafa vit fyrir mér. Þegar ég sagði við Elínu, fyrir þremur árum, að ég ætlaði að safna hári, þá spurði hún mig hvort ég gerði mér grein fyrir því að ef ég ætlaði að safna hári þá þyrfti ég að vera þolinmóð og þá mætti ég ekki snoða mig í langan langan tíma. Ég átti nú ekki erfitt með að skilja það.. þangað til ég kom til hennar ári seinna, frústreruð og á túr og vildi að hún snoðaði mig. Elín neitaði að gera það. "Anna, þú ert að safna hári." Þar við sat. Ég skildi ekkert í sjálfri mér að hafa viljað losna við allt þetta flotta hár þegar ég fór heim.
Það væri munur ef ég væri sátt við að vera eins og hippi á blómatímabilinu. Síðast þegar hárið á mér var svona snoðaði ég mig þegar einhverju gerpi sýndist ég vera Varði sem bjó í kjallaraherberginu. Þá var mér allri lokið. En núna lít ég sannarlega út eins og Varði sem fór á vertíð og það einfaldlega gengur ekki.
Ég get bara ekki ákveðið hvað ég vil gera.. halda hárinu eða bara gerast trukkalessa eins og Þórunn. Sé til hvernig skapi ég verð í á morgun.