 |
|
|
|
 |
Minn staður - mín stund.
Laugardagur, 28. júní 2003
Ég sat í bíó áðan að bíða eftir því að myndin Phone Booth byrjaði. Morgunblaðið hefur auglýst mikið undanfarið og í kvöld var varpað upp a.m.k. fimm mismunandi "Minn staður - mín stund" auglýsingum á sýningartjaldið áður en myndin byrjaði. Allar þessar auglýsingar áttu eitt sameiginlegt. Engin var að lesa Morgunblaðið. Fólk sat dreymið á svip með blaðið í höndunum. Ég hefði gaman af því að vita hvaða hugsun er á bak við þessar auglýsingar. Hefur fólk sem kaupir Morgunblaðið meiri tíma en aðrir eða hefur það bara meiri tíma til að sitja eða liggja makindalega með pappír í höndunum og horfa dreymið út í loftið? Hvað gerir þetta fólk við Morgunblaðið þegar við sjáum ekki til? Úúúú.. scary! Þessar auglýsingar segja meira um blaðið en þúsund orð. Eins tilgerðalegar og þær eru. Áferðafallegt og flott. Innihaldið skiptir ekki máli. Phone Booth kom skemmtilega á óvart en endirinn er disappointing. | anna | 0:17 |
comments
Fín færsla. Fyndið, aðeins nokkrum klukkutímum áður en þú skrifaðir þetta þá var mér einmitt hugleikin þetta sama slagorð, m.a. á þeim forsendum að mér fannst vanta allt raunsæi í þessar blessaðar Morgunblaðsauglýsingar - Minn staður, mín stund. Ótrúlegt! Ég var reyndar búin að sjá þína færslu en ég tók ekki eftir því hvenær hún var skrifuð. Rosalega erum við samstíga í þessu. Annars verð ég að bæta við.. ég var viðstödd síðustu afhendingu vefverðlauna Vefsýnar og þegar lysing.is fékk bestu útlitshönnunina varð ónefndur aðili frá ónefndri auglýsingastofu rosalega hneykslaður. Nú hef ég ekkert á móti auglýsingastofum, en það gladdi mig að sjá að dómnefndin hafði tekið functionality heimasíðunnar inn í dæmið en ekki bara útlitið. Það var pleasant surprise.
|
