Laugardagur, 07. júní 2003
Ó Organisti. Hún er dásamleg. Já Alan. Fyrirsjáanleg, corny.. en samt.. dásamleg. Og og veit ekki hvort ég er að gráta af því að hann dó.. eða af því að miðaldra kona got lucky.. eða af því að kaldur absent eiginmaður sýndi lit.
Ég er veik. Með beinverki og vorkenni mér hryllilega mikið. Fór út í sjoppu áðan í joggingalla og leigði mér The Good Girl og Life As A House. Get sagt ykkur að það mun aldrei líða mér úr minni lagið sem þetta fífl spilaði fyrir Gwen. I'll see you.. in all the old places. For fuck sake. Bara tilhugsunin um þetta atriði.. hver vill minnast.. æi.. bara comon! Og ég er the good girl. Ég hefði turnað honum inn. Vitandi að ég væri að gefa upp á bátinn eina sénsinn minn á að komast frá þessu helvíti sem líf þessarar konu var. Málið er.. þegar líf þitt er helvíti, þá skiptir ekki máli með hverjum það er. Það væri helvíti hvort sem er. Hvar sem þú værir. Þú skapar þín eigin helvíti. Held ég.
Ætlaði að overdósa á sykri i kvöld. Keypti mér nammi fyrir formúgu af peningum og fékk illt í magann áður en ég gat borðað einn fjórða. Lagið sem Organistinn valdi.. ekki alveg on the money.
Skjallbandalagið minnir Tótu pönk á karaktera úr Woody Allen mynd.
Ég spyr.. getur verið, getur það verið.. að ég.. ég sé.. ég sé kannski... eins og karakter.. sem Woody.. hefði... skrifað?
I am in awe. Best að snýta sér.
Verð aðeins að bæta við. (en er ekki í glasi)
Ég hef einmitt velt þessu sama fyrir mér og Totil með flettingarnar. Held að félagsfræðideild HÍ ætti að styrkja okkur um væna slummu fyrir að setja á netið aðgengileg gögn til greiningar. Áskil mér samt sem áður rétt til að vorkenna mér til helvítis og til baka þegar mér hentar. Þú áskilur þér sama rétt, vonandi, að fara eitthvað annað ef það pirrar þig. Mér er hreinlega vorkun akkúrat núna, á mjög bágt og get ekki sofnað og er illt og er veik og er einmana og... dettur ekkert meira í hug.. jú, er illt í maganum og...
Respect. Þú ert töff.
Af öðrum málum.
Ég var sjúkrabíll í kvöld. Doddi meiddi sig á tánni og gat ekki gengið. Ég þurfti hreinlega að hafa mig alla við að fara ekki að hlæja þegar ég sá svipinn á honum þegar hann sagði mér að hann hefði meitt sig í tánni. Minnti á svip á leikkonu í B hryllingsmynd í þeirri andrá sem hún sér ófreskjuna sem mun sannarlega bana henni á ógeðfelldan hátt. -Og hún veit það.
Hann hafði hruflað sig á tánni og ég bar hann inn á bað þegar hann þurfti að pissa, inn í eldhús til að halda áfram að lita o.s.frv. Þegar ég hélt á honum var hann stífur eins og spíta.. af öllum sársaukanum. Ég fór reyndar að hlæja af því en hann hló líka með mér.
Þegar ég kom heim af vídeóleigunni áðan kom hann hlaupandi fram á stigagang og þegar hann sá mig kallaði hann til Jóhönnu: "Nei, engin spennandi" það var áður en hann sá sjoppupokann.