Mánudagur, 09. júní 2003
Ég hef lengi velt því fyrir mér hvort ég sé femínisti. Ég er fylgjandi því að konur fái jafn há laun og karlar fyrir sömu vinnu... en ég er líka fylgjandi því að konur fái að vera konur og karlmenn fái að vera karlmenn. Er það svona erfitt?
Ég held samt að það samræmist ekki feminískum fræðum.
Ég vil ekki heldur láta líta á mig sem hálfvita af því ég nota brjóstahaldara og raka mig undir höndunum. Mér finnst femínistar oft sníða sér svo þröngan stakk. Mér finnst femínistar líka gleyma sér stundum í karlahatri.
Vissulega geta karlmenn verið þreytandi, en konur geta ÞAÐ líka.
Ég verð samt aðeins að taka fram að ég er stunned þegar ég heyri af smápíu dýrkun karlmanna í dag og neita að trúa því að stór brjóst og ljóst hár sé allt sem þarf. Heyri líka óþarflega oft í ungum stelpum sem ætla bara að finna sér "góðan mann" og vera heimavinnandi. Girls. Think again. Það er líka hægt að láta fjarlægja heilann með skurðaðgerð. Þú þarft bara að vera orðin átján...
En einmitt. Er ég femínisti af því mér finnst mikilvægt að konur mennti sig og leggi grundvöll að eigin sjálfstæði?
Ég er eitthvað half breed í þessu dæmi.