Af klósettum.
Fimmtudagur, 12. júní 2003
Klósettið í vinnunni er gjörsamlega óþolandi. Setan situr ekki rétt á skálinni og þegar maður fær sér sæti súnkar hún til hægri og manni bregður alltaf jafn mikið. Það er ekkert jafn óhuggulegt og þessar tvær sek þegar manni finnst maður vera að detta ofaní klósettið. Auðvitað væri það physically impossible.. en það er önnur saga. Allur tíminn sem maður eyðir á setunni fer í að shifta þunganum rétt til að haldast ofaná apparatinu. Glatað.
Inni á baðherberginu eru þrír vaskar. Einhverra hluta vegna notaði ég alltaf þann sem er lengst til hægri. Ég veit ekkert af hverju. Þeir eru allir eins. Þessi lengst til hægri er samt versti kosturinn þar sem hvimleið handþurrku-blásara-vél hangir á veggnum við hliðina á honum. Þessu er stillt þannig upp að rassin á manneskjunni sem er að þvo sér um hendurnar setur helvítis tækið undantekningarlaust í gang með öllum hávaðanum sem því fylgir. Ef ég væri rotta inní tilraunabaðherbergi væri búið að skrifa samviskusamlega niður öll 24 handþurrku sjokk skiptin sem það tók mig til að skipta um vask.
Hvenær ég hef rænu á að fara á eitthvað annað klósett en þetta með biluðu setunni veit ég ekki.