Mánudagur, 09. júní 2003
Í gær ákvað ég að gera eitthvað. Ég var búin að sitja svo lengi og hugsa um hvað ég ætti að gera að ég ákvað að það skipti ekki öllu máli hvað ég gerði, bara ef ég gerði eitthvað. Svo ég baðaði Dodda og við fórum í bíltúr til Júlíu frænku á kaffihúsið sem hún vinnur á. Þegar við vorum búin í þeirri heimsókn fórum við í hjólatúr í vesturbænum. Doddi söng viðstöðulaust: "Ég er að hjóla, la-la-la.. ég er að hjóla, la-la-la" og mér leið vel.
Seinnipartinn fann ég eirðarleysið aftur, sem stafar líklega af því að ég er ekki búin að fá neinn sykur síðan á laugardagskvöldið. Auk þess er ég byrjuð að drekka vatn aftur og þarf þessvegna á klósettið á 20 mín fresti. Mér fannst viðeigandi að þrífa baðherbergið fyrst ég er farin að eyða svona miklum tíma þar inni.
Þegar ég var búin að gera baðherbergið hreint og rykfrítt kom vinkona mín í heimsókn. Hún stakk upp á því að við færum á fyllerí. Mig langar bara ekkert á fyllerí. Hún skildi mig vel. Við kjöftuðum saman þangað til ég varð að fara að sækja Jóhönnu til vinkvenna sinna og fór með krakkana á kentucky fried á heimleiðinni.
Þetta er greinilega málið. Að gera eitthvað. Mér líður svo miklu, miklu betur!