Miðvikudagur, 14. maí 2003
Ég brilleraði í vinnunni í dag. Gerði hverja innsláttarvilluna á fætur annarri. Hver hefur heyrt um nafnaþjón sem heitir ns1@anna.is?
Ég þurfti að setja inn orginal á einum stað og ég bara gat það ekki. Skrifaði alltaf original, alveg sama hvað ég reyndi. Furðulegt. Var að fokka í gestabókinni minni, preppa broskallana mína, sagan endalausa því ég virðist ekki geta komist að niðurstöðu um það hvernig þeir eiga að vera á litinn. Bögger. Ég var að bræða það með mér að setja þá í kommentkerfið hjá mér. Það er ekki alveg bráðnað ennþá. Best ég sjóði mér pasta. Missti af matnum áðan með fjölskyldunni, var fjarverandi í cyberspace að laga gestabókina mína sem ég hafði gjörsamlega fokkað upp. Ég náði að "af fokka" hana á mettíma. Snillingur ég.
Var að "horfa" á Nigellu áðan með öðru eyranu og finnst frábært hvað hún er dugleg að hrósa því sem hún er að gera. Fólk ætti að taka hana til fyrirmyndar og reyna að vera soldið ánægt með sig once in a blue moon. Jah.. fyrir utan þá sem eru *of* ánægðir með sig alltaf eins og... Bono. Maður legst samt í þunglyndi af því að horfa á hana elda. Maður verður svo svangur og vorkennir sér svo hryllilega fyrir að hafa ekki efni á að fara út að borða og fá svona mat, eða að vera svo latur að maður nennir ekki að elda svona mat. Toppurinn á aumingjaskapnum að leggjast í sjálfsvorkun yfir eigin leti. Ég er ennþá soldið blue af tilhugsuninni um brennda kjötið sem hún grillaði.. oh.. akkúrat eins og ég hef lýst yfir að ég vilji hafa kjötið mitt. Brennt að utan og hrátt að innan. Þvílík örlög. Ég sat og slefaði við sjónvarpið og gaf frá mér lágt grrrrrr hljóð á meðan ég horfið á hana og vini hennar gleypa þetta í sig. Ég kýs þann flokk í næstu kosningum sem hefur það hátt á stefnuskránni að banna svona sjónvarpsþætti. Annars nenni ég ekki að blúsa yfir þessu. Letin sigrar sjálfsvorkunina in a weird way.
Búin að lesa mannkynssöguna yfir og held að ég sé í góðum málum fyrir utan hvimleiðan minnisleka sem hefur gert vart við sig í heilabúinu á mér undanfarið. Hefur þó ekki náð að grassera eins mikið og þegar ég var stödd í banka hér um árið og gleymdi hvað ég hét. Varð að biðja bankadömuna um ökuskírteinið mitt til baka svo ég gæti tékka á nafninu. Djöfull langaði hana að hringja á lögregluna. Það vildi til að myndin í skírteininu var augljóslega af mér. Það, og þegar ég var búin að segja henni að ég væri á sterkum lyfjum skv. læknisráði og með aðsetur á Kleppi gerði gæfumuninn. Flutti svo öll mín bankaviðskipti í annan banka daginn eftir...
Ég sendi Tóta í bíó áðan því ég er að lesa fyrir próf og það minnkar úrval afþreyingar sem Tóti getur valið sér inná heimilinu því ég vil helst hafa slökkt á sjónvarpinu og öllum ljósum nema vasaljósinu sem ég nota til að lesa við. Hann var að hugsa um að fara inn í rúm að lesa bók en ég vissi að ef hann gerði það þá myndi ég ekki hafa eirð í mér að læra því mér finnst svo gaman að tala við hann. Sérstaklega þegar hann er að lesa. Með þessu hef ég búið til súperpower hjá honum því hann getur talað við mig og lesið á sama tíma. Auðvitað passa stundum svörin hans ekki við það sem ég segi. Hann hefur komið sér upp ca fjórum default svörum sem hann notar randomly. Og auðvitað geri ég mér grein fyrir að hann er ekkert að hlusta á mig. Það er bara svo skrítið að ég fyllist athyglissýki þegar hann er að lesa og ef hann ignorar mig fækka ég fötum.
Hann fór líka í bíó í gær, á svo leiðinlega mynd að hann sá ástæðu til að senda mér sms í miðri mynd sem hljóðaði einfaldlega svona: "Boring". Það væri nú soldið smart að skrifa dóm um mynd sem samanstæði af þessu eina orði. Segir þetta ekki líka allt sem segja þarf? En nú leiðist mér og ég sé eftir að hafa sent hann í bíó. On the plus side þá lofaði hann mér að kaupa handa mér popp. Hann ætlaði að gera það í gær, kaupa popp í bíó fyrir mig, en gleymdi því. Ég svaf í sófanum...
Án gríns. Ég svaf í sófanum. Ekki af því ég ætlaði að gera það... bara lognaðist út af yfir coupling á stöð tvö og vaknaði lurkum laminn í morgunn, ennþá í sófanum. Svaf sitjandi með stóran púða við bakið á mér og í fötunum, öllu nema sokkum.. Tóti hélt að orsök útlegðar minnar hefði verið að hann gleymdi að kaupa popp en ég leiðrétti þann misskilning og við skildum sátt í morgun á leið í vinnuna. Hann heldur stundum að ég sé algjör dork.
Það verður ljúft að sofna undir sæng í rúminu sínu á eftir og vonandi losna við þreytuna sem hefur þjakað mig í allan dag eftir þessa hræðilegu sófanótt. Ekki það, hef oft sofið í sófanum áður með góðum árangri en aldrei sitjandi.