Miðvikudagur, 07. maí 2003
Þegar ég byrjaði að vinna í lénabransanum fékk ég endalaust magn af pósti sem byrjaði svona:
"Sæll Anna"
Þetta fór óendanlega í taugarnar á mér því ég er ekki sæll. Ég er sæl. Alsæl undir venjulegum kringumstæðum en ég sá ástæðu til þess að láta þetta pirra mig í tíma og ótíma. Gekk þó aldrei það langt að senda "leiðréttingu" með tilheyrandi skítkasti því þetta er mér ekkert hjartans mál. Bara ágætt að hafa eitthvað til að pirrast yfir.
Í dag gerðist hinsvegar hið ótrúlega. Ég var að svara konu sem heitir Anna og sendi group reply sem fer á hina starfsmenn fyrirtækisins. Stuttu síðar kemur Óli kerfisstjóri aðvífandi og spyr: "Síðan hvenær er Anna karlmaður?". Ég ályktaði að hann hefði verið að lesa bloggið mitt og sagði: "síðan hún tók prófið á thespark.com síðunni".
Óli: Nei, þú varst að svara einhverri konu og skeytið byrjaði á "Sæll Anna".
Það hefði mátt heyra orm leysa vind svo mikil var þögnin sem kom í kjölfarið.
Ég get hvorki útskýrt né afsakað þessa gjörð mína. Fletti upp póstinum og sjá! "Sæll Anna" skrifað af minni eigin hendi. Svona verður maður af því að hafa samskipti við 5% konur og 95% karlmenn í vinnunni. Ég er svo mikið hjarðdýr að ég bara verð karlmaður og held að allar aðrar Önnur verði það líka. Magnað.