Mánudagur, 12. maí 2003
Ég mun aldrei skilja af hverju allir voru svona vondir við litlu bláu könnuna og vildu ekki hjálpa henni niður af hillunni.
Hvaða boðskapur er í þessari sögu??? Hvað græða börnin á að heyra af litlu bláu könnunni?
Er það:
"Ef þú ert þunglyndur, ekki hóta sjálfsmorði þegar þú biður um hálp því engin mun veita þér hjálp og ef þú hendir þér fram af svölunum þá brotnar þú bara í þúsund mola og endar farlama"
eða
"Sættu þig við þitt hlutskipti í lífinu. Ef þú gerir það ekki muntu verða farlama"
eða
"Þó þú sért dapur er alltaf hægt að sökkva neðar. Þú gætir endað farlama"
I don't get it...