Sunnudagur, 13. apríl 2003
Ég er með hausverk úr helvíti. Það er greinilegt að ég er farin að reskjast fyrst ég þoli ekki smá djamm til klukkan fjögur á laugardagsnótt. Nú vildi ég óska að ég hefði viku til að jafna mig.
Ég er þreytt og ég hef hausverk og mér er óglatt og mér finnst vond reykingarlykt af mér og ég braut nögl og ég er þyrst og ég er sjúskuð og ég er með úfið hár og ég nenni ekki að klæða mig og ég nenni ekki í bað og ég nenni ekki að hreyfa mig og mér er svo illt og... Ég er svo fegin að skákfélagið cansellaði fundinum sem átti að vera í morgun klukkan 11. Ég náði ekki meðvitund fyrr en klukkan hálf eitt, hefði ekki getað teflt worth shit.
Ég sá Írafár in action í gær. Ég skil ekki af hverju Birgitta Haukdal er svona hötuð af sumu fólki eins og meðlimum Rottweilerhundanna. Nei ok, ég skil af hverju hundarnir hata hana enda hættu þeir að selja eftir að Írafár varð vinsæl hljómsveit. Augljóslega kaupa foreldrar efni frá Írafár framyfir Rotweiler af uppeldislegum ástæðum. Mér finnst Birgitta Haukdal rosalega flott stelpa sem kemur vel út úr öllum viðtölum sem ég hef séð hana í vegna þess að hún er einlæg og tilgerðarlaus. Er það að pirra fólk kannski? Ég veit það ekki, hún fer allaveg ekki í taugarnar á mér, mér finnst hún frábær og líklega ein besta popp fyrirmynd smástelpna sem komið hefur fram á sjónarsviðið í mörg ár.
Verð samt að viðurkenna að mér finnst eurovision lagið ekki flott en það hefur ekkert með Birgittu að gera. Þó Celine Dion myndi ljá laginu rödd sína væri það glatað. Því er óviðbjargandi. Oh.. mér er óglatt og illt í maganum og með hausverk...
Ég finn að nú þarf ég að fá mér einhvern þynnkumat. Síðast þegar mér leið svona fór mig allt í einu að langa í sviðasultu og þegar ég var búin að kaupa hana og borða þá leið mér eins og nýslegnum túskildingi. Hörð, köld og glansandi. Mér leið vel aftur. Nú langar mig bara ekki í sviðasultu. Mig langar bara að deyja. Ég er svo þreytt en ég er ekki syfjuð. Ég á eftir að eyða deginum upp í rúmi að vorkenna mér þangað til ég finn matinn sem bjargar lífi mínu...