Laugardagur, 05. apríl 2003
Ég á uppáhalds keppendur í American Idol keppninni. Ég held mest uppá Clay Aiken og Julia DeMato Ef ég ætti að velja á milli þeirra myndi ég velja Clay. Ég varð að taka upp American Idol í kvöld því ég vildi fyrst klára söguverkefnið mitt. Það þarf náttúrlega ekki að taka það fram að ég væri til í að kynnast Simon betur. Hann er brutal en einhver verður að vera það. Þegar ég var búin með söguverkefnið lagðist ég makindalega í sófann að horfa á American Idol og varð ekkert smá fegin þegar Clay komst áfram.
Núna sit ég við tölvuna, John Travolta að vera cool í Broken Arrow í sjónkanum og mér leiðist. Tóti er farin að sofa ásamt börnunum, það virðist vera gegnum gangandi! Hann sofnar alltaf með krökkunum. Glötuð fyllibytta alveg.
Ég var að kíkja á stöð tvö og þar eru Jay og Silent Bob að láta ljós sitt skína og þegar gulhærður pönkari með risastóra hægri hönd kom á skjáinn datt mér í hug Mark Hamill í hlutverki The Trixter í einhverri sjónvarpsmynd sem við Tóti grenjuðum af hlátri yfir. Ég vil meina að þetta hafi verið hans besta performance EVER. Algjör snilld. Ef einhver man eftir þessu og veit hvar er hægt að leigja þetta masterpiece endilega láttu mig vita. Það er alltaf gott að hlæja. En mér leiðist. Ég er ekki einu sinni í stuði til að naglalakka mig. Ætli ég sé orðin þunglynd? VÁ! Það er ekki í lagi með mig. Halló! Að fatta þetta ekki fyrr... Allir sofandi nema ég og PS2! Say no more...