Fimmtudagur, 03. apríl 2003
Það er ekki til neinn klósettpappír. Ég var að klára hann og ég nenni ómögulega að fara út í búð að kaupa meira af honum. Ég þarf að fara á eftir að sækja Tóta í vinnuna þegar hann er klárar sjálfboðavinnuna. Hann er bara á kaupi til hálf fimm þar sem hann mætir klukkan hálf níu á morgnanna til vinnu en vinnur í sjálfboðavinnu þar fyrir utan. Huggulegt. Enda er hann ekki með köfunarréttindi og má þessvegna þakka fyrir að fá að skrifa fyrst hann getur ekki kafað ofaní málin.
Annars er frústrasjónin yfir sjálfboðavinnunni farin að dofna. Er meira að segja hætt að hugsa út í hvað við gætum borgað af skuldum ef hann fengi borgað fyrir vinnuna sína enda svosem ekkert nema gjaldþrot framundan. Helvítis atvinnulaunasjóðsnefndin er ennþá að ráða ráðum sínum um hvort þeir ætla að borga starfsfólki fréttablaðsins laun sem það á inni hjá fyrrverandi vinnuveitanda sem fór á hausinn á síðasta ári og á meðan telja þúsundkallarnir í vöxtum, vaxtavöxtum og dráttarvöxtum hjá þessu sama fólki vegna þess að maður tínir ekki hálfa til eina milljón upp úr götunni. Þegar upp er staðið verður launaskuldin löngu farin í lögfræðikostnað eða eitthvað þaðan af verra þegar þessir íslensku þegnar fá greidd launin sín. Vinna svo í sjálfboðavinnu myrkranna á milli. Þetta er náttúrlega bilun.