Sunnudagur, 16. mars 2003
Doddi, sonur minn, spurði mig áðan: "Mamma, af hverju höfum við bara eitt líf?".
Ég varð vitni af því um daginn að hann var að leika sér með Bósa ljósár kallinn sinn og Emperor Zurg kallinn sem hægt er að taka í sundur. Hann bað mig að taka hausinn af Zurg, sem ég gerði, og svo sagði hann mér að Bósi hefði skotið af honum hausinn en það væri allt í lagi því Zurg ætti tvö líf eftir. Ég tók það gott og gilt en benti honum á að manneskjur og dýr væru bara með eitt líf því við værum ekki tölvuspil.
Þetta fannst honum hálf glatað og ég eiginlega efast um að hann trúi mér. Ég er svosem ekkert hissa á því, í heimi sem býður upp á hluti eins og síma, tölvur, sjónvarp og vatnsklósett er asnalegt að maður sé bara með eitt líf.