Ég vaknaði klukkan hálf fjögur og hugsaði, er ekki örugglega laugardagur í dag? Því ef það er sunnudagur, þá langar mig ekki að lifa lengur. Ég fór að djamma í gær og talaði svo mikið og söng svo hátt að ég er þegjandi hás. Ég er með harðsperrur í öllum líkamanum vegna þess ég dansaði svo mikið og held ég þurfi að kaupa mér göngustaf. Mér er orðið ljóst að ég hef algerlega misst niður allt drykkju úthald og hef gerst fullkomin hænuhaus. Sem betur fer er ég svo mikið genalegt undur að ég fæ aldrei timburmenn. (sjö, níu, þrettán)

En mikið svakalega skemmti ég mér vel í gær. Finnst rétt að ég minnist á að ég fíla hljómsveitina Buff ekkert rosalega vel, en fyrir utan Buff var þetta frábært kvöld. Ég er stoltust af því þegar ég gerðist instant vinkona bandarískrar stelpu í biðröðinni á klósettinu á Viktor og gat svínað okkur framfyrir biðröð. Vinskapurinn slitnaði svo strax þegar við sturtuðum niður, skiptir engu máli því hann hafði þjónað sínum tilgangi. Don't blame it on the sunshine, don't blame it on the moonlight, don't blame it on the good times, blame it on the boogie".

Við byrjuðum í Skólabæ, húsnæði Háskóla Íslands á Suðurgötunni og held að fólkið sem býr í íbúðinni fyrir neðan hugsi okkur þegjandi þörfina. Sérstaklega þegar Kristó fór að spila Thunder og allir fóru að hoppa á dansgólfinu. Djöfull var gaman. Kristó bað mig að vera gógó dansari og ég með my dirty mind var nú ekki alveg viss um hvað það fæli í sér svo ég spurði hann að því og komst að því að ég er á kolrangri hillu í lífinu því þegar Kristó útskýrði fyrir mér að það væri manneskjan sem fer fyrst á dansgólfið komst ég að því að ég er fædd gógó dansari, ég gjörsamlega elska að dansa og þá er mér alveg sama þó að engin annar geri það, sem er lygi vegna þess að auðvitað finnst mér skemmtilegast að dansa við annað fólk. Eftir frábæra verðlaunaafhendingu var dansað, drukkið og talað til klukkan tólf, alveg eins og í níunda bekk. hehehe Djöfull var ógeðslega gaman.

Takk fyrir frábært kvöld.

Ég kom allt of seint heim og Tóti tók á móti mér pirraður mjög. Ég gleymi nebblinlega oft lyklum, eins og handklæði þegar ég fer í bað, svo hann mátti hanga og bíða eftir að ég kæmi heim. Ég er vond manneskja. Hann fór samt ekki pirraður að sofa. Hann var ekki einu sinni pirraður þegar hann vaknaði áðan. Ég er kannski ekki alvond.

Já. Ég gæti líka verið komin með Hong Kong veikina og í því tilfelli má alveg vera sunnudagur, því þá á ég mjög stutt eftir hvort sem er.

| anna | 16:58 |

comments

Takk sömuleiðis fyrir skemmtilega nærveru!
.. Boogie!

steingro

Nr. 1 | posted by: steingro | 17.03.2003 | 13:45:52 | [+] |