Laugardagur, 15. febrúar 2003
Ég horfði á myndina K-PAX í gærkvöldi. Snilldar mynd. Ég hafði lengi áhyggjur af því að hann væri svo ekkert geimvera, þoli ekki svoleiðis myndir. Þar sem allt er útskýrt vísindalega í lokin. Við eigum ekkert að vita allt. Það er miklu skemmtilegra þegar hlutirnir eru óútskýranlegir.
Ekki eru allir sammála mér með það. Ég byrjaði að horfa á X-Files þættina áður en þeir breyttust í the neverending conspiracy theory. Það voru furðuleg mál í hverjum þætti sem lítil eða engin svör fengust við og maður var jafn lost þegar þátturinn endaði og þegar hann byrjaði. Ég fíla það. Tóti hatar það. Hann settist stundum niður með mér og horfði á þátt og þátt og þegar þátturinn var búinn varð hann pirraður og fúll. Hann er svona maður sem vill fá botn í hlutina. Það er gott að skilja suma hluti en aðra hluti á maður ekkert að skilja. Þeir eiga að vera óútskýranlegir og dularfullir.
Ef það væri hægt að útskýra allt þá væri ekki nærri því jafn gaman að lifa.
Ætli fílar fái samviskubit?