ravings of a lunatic: Hárgreiðslukona?

Hárgreiðslukona?

Þriðjudagur, 11. febrúar 2003

Ég var samferða nágranna mínum upp stigana þegar ég kom heim í kvöld. Þegar við vorum komnar upp tvær hæðir spurði hún mig: "Anna, við hvað vinnur þú?" og ég svaraði: "Ég vinn skrifstofuvinnu". Þá horfði hún á mig í forundran og sagði: "Ég hélt að þú værir hárgreiðslukona". Hálf vönkuð rótaði hún í veskinu sínu eftir lyklum og hvarf inn um dyrnar að íbúðinni sinni. Ég gekk upp þessar tvær hæðir sem skilja okkur að og velti því fyrir mér af hverju hárgreiðslukona? Magnað. Ekki þar fyrir, tvær bestu vinkonur mínar eru hárgreiðslukonur en af hverju hélt hún að ég væri það?

Þegar ég kom inn um dyrnar heimahjá mér var þetta það fyrsta sem ég sagði Tóta. "Henni finnst kannski hárið á þér svona flott alltaf" var hans innlegg í umræðuna. En ég held ekki. Oftast stendur það bara út í allar áttir, mis mikið auðvitað. En hvað er það við mig sem gæti bent til þess að ég sé hárgreiðslukona? Það sem mér dettur í hug er að vegna þess að hún er búin að vera nágranni minn ansi lengi hefur hún séð mig allt frá því að vera snoðuð (með skalla), ljóshærða, dökkhærða, rauðhærða, skolhærða, svarthærða, stutthærða, millisíðhærða, síðhærða, með liðað hár, slétt hár, permanent, o.s.frv. og allt á ca 10 ára tímabili. Sem mér finnst nú ansi langur tími.

Ég viðurkenni að ég hef verið lengi að finna út hvernig ég "á" að hafa hárið á mér en er ánægð að segja að ég hef komist að niðurstöðu. Nú lita ég á mér hárið dökkt, nánast sama lit og það er (fer skyndilega að hugsa, why?, en get ekki svarað því) og stundum læt ég setja í mig gylltar strípur.

Þessi niðurstaða gæti breyst á morgun, jafnvel á eftir! Hver veit! Finnst þetta samt magnað. Ég veit að ég mun hugsa um þetta allan morgundaginn og líklega út vikuna. Af hverju var hún svona viss um að ég væri hárgreiðslukona? Ætli stigagangurinn í húsinu sé í the twilight zone?

| anna | 20:34 |

comments