 |
|
|
|
 |
Karlmenn
Föstudagur, 06. desember 2002
Ég er búin að fara yfir karlleikara sem ég þoli ekki. Listinn yfir þá var nú samt ekki nálægt því að vera tæmandi. Datt í hug að útbúa lista yfir þá karlleikara sem ég hef fallið fyrir í gegnum árin.
Ég man þegar ég sá Cat Ballou í fyrsta skiptið. Vá.. ég féll... hook, line and sinker fyrir Michael Callan. Hann var hriiikalega sætur. Þetta fall stóðst ekki tímast tönn því þegar ég horfi á Cat Ballou í dag finnst mér Michael Callan glataður en Lee Marvin æði. Ég man eftir því þegar ég horfði á Bugsy Malone... féll ekki fyrir Bugsy.. neei.. féll fyrir Jody Foster í hlutverki Talullah. Fannst Blousie vera aumingi.
Í myndinni "Butch Cassidy and the Sundance Kid" (1969) Féll ég fyrir Paul Newman og hef aldrei náð mér alveg. Paul Newman er dásamlegur leikari. Að sama skapi finnst mér Robert Redford glataður töffari sem á ekkert gott skilið. Ég ætti ekki að viðurkenna þetta en verð samt. Luke Skywalker var minn maður í fyrstu Star Wars myndinni. Það var ekki fyrr en í "Empire Strikes Back" sem ég féll... og kolféll fyrir Han Solo. Það var ástarævintýri sem átti eftir að valda mér vonbrigðum. Næsta "ást" í lífi mínu var að sjálfsögðu John Travolta Grease svínvirkar.
Rob Lowe er næstur á dagskrá en ég get ekki sleppt John Taylor úr Duran Duran. Ég veit ekki í dag hvort heillaði mig meira. Hakan eða hárgreiðslan. Fæ líklega aldrei úr því skorið. Ég fæ martraðir í dag þar sem John Taylor kemur mikið við sögu. Nei, ég segi svona... Rob Lowe fannst mér ágætur í "St. Elmo's Fire". Ég var aldrei hrifin af Andrew McCarthy, James Spader, Emilio Estevez eða Judd Nelson. Ég var heldur aldrei hrifin af Ally Sheedy né Molly Ringwald. Mér fannst Demi Moore "k".
Á þessum tíma minnir mig að myndin Top Gun hafi orðið vinsæl. Fannst myndin ömurð. Eins og að horfa á eldri konu og krakka make out. Þoli ekki Kelly McGillis og hef aldrei gert. Það er þessvegna sem ég sagði skilið við hrifningu mína af Harrison Ford (sem í millitíðinni hafði vaxið og dafnað þar sem hann lék uppáhalds hetjuna mína Indiana Jones) þegar hann féll fyrir Kelly í helvítis lúða myndinni þarna... Witness. Christ. Give me a break! Officially fyrsta myndin þar sem Harrison Ford var ekki að virka fyrir mig. Footloose... Flashdance... allt í lagi en engin sem ég féll fyrir. Næsti maður á dagskrá var Bruce Willis í Moonlighting. Það skemmdi svo ekki fyrir þegar hann kom í Die Hard en samt... væri samt alveg til í að fara út að borða með Alan Rickman. Moving right along. Rob Lowe féll í ónáð hjá mér þegar hann mætti á svæðið í Youngblood (1986) utter crap mynd. Var rifinn miskunnarlaust niður af veggjum og hent í ruslið. (For the record þá er þetta metaphor. Átti aldrei plaggöt af þessum manni og er stolt af því)
Ó já. Mickey Rourke. Áður en hann lét berja sig í buff. Finnst Barfly ennþá lang besta myndin hans, fyrir utan náttúrlega Angel Heart sem er given. Á meðan Robert De Niro hefur aldrei komist á "if only I had a time machine" listann þá hefur Al Pachino verið þar alveg síðan ég sá hann í Scarface (1983). Seinna, þegar ég sá The Godfather... ó boj. NICE.
Hostile Hostages (1994) var helv. skemmtileg mynd. Þegar ég horfði á hana sá ég hvað hefði gerst á mínu heimili ef innbrotsþjófur hefði ákveðið að taka mömmu og pabba í gíslingu. Fannst einn karlleikarinn rosalega flottur. Þar með var Kevin Spacey nokkur komin hátt á minn lista...
Ég hef aldrei þolað Kenneth Branagh. Fannst bara rétt að minnast á það. Ó, ég var næstum því búin að gleyma... sjálfum Súperman sem ég féll fyrir sem krakki. Finnst hann glataður í dag náttúrlega en féll fyrir Batman í staðinn. Alveg sama hvort það er Michael Keaton, Val Kilmer eða George Clooney sem leikur. Enda myndi ég kjósa hann í búningi hvort sem er ef ég yrði svo ógó heppinn að hitta hann á förnum vegi.. Batman er nebblinlega flottari en leikararnir sem leika hann. [Það er kannski ekki tilviljun að ég drekk helst bara Bacardi?] Þegar ég horfði á Primal Fear 1996, þá fannst mér væskils greyið (sem leiðindarpúkinn Richard Gere var að verja) svo pathetic og aumkunarverður að ég setti hann á "mercy" listann hjá mér. Ég vissi það ekki þá... en hér var Edward Norton mættur á svæðið. Finnst hann mjög flottur. Ennþá allavega. Það gæti breyst. Það er hinsvegar annar leikari sem ég dái. Ef þú hefur ekki séð bresku gamanþættina "Bottom" þá veistu ekki hver það er. Nafnið er Adrian Edmondson og hann leikur Eddie í þáttunum. Ef þú þekkir Bottom þættina þá get ég sagt þér nákvæmlega í hvaða atriði ég féll fyrir honum. Í Bottom Live nr 1 þegar hann dettur úr karakter eftir að hann segir "Slime in that ear, slime in that ear.. don't you ever yearn for some change?" ég var fallin og setti hann ofarlega á "to do" listann.
Þar með er þessu lífshlaupi mínu í formi karlleikara sem mér finnst flottir lokið. Góðar stundir. | anna | 11:17 |
comments
hæ Anna frábær síða Þið eruð svo frumleg að allt annað fellur í skuggan af því sem þið gerið. En ég verð samt að segja að ég varð fyrir vonbrigðum með að John Taylor jafnvel þótt hann eigi ekki heima á þessum lista þá trú ég ekki öðru en að þú hafir verið skotin í honum í denn. Með bestu kveðju Pétur Ívarsson p.s. eigum við ekki að fara hittast Nr. 1 | posted by: Pétur Ívarsson | 9.03.2004 | 18:03:44 | [+] |post a comment
|
Fyrsti leikarinn sem ég féll fyrir var Gregory Peck. Það er synd að ég man ekki eftir í hvaða mynd ég sá hann í fyrst... oh well. Ég gekk allavega með mynd af honum í veskinu þegar ég var 11 ára. Finnst hann ennþá mjög flottur (sem ungur maður) en er löngu hætt að ganga með mynd af honum.
Ég horfði á my share af vestrum sem barn en fílaði aldrei John Wayne. Fannst hann m.a. hafa hrikalega asnalegt göngulag. Ég man eftir að ég elskaði Horst Buchholz sem var minn maður í The magnificent seven. Sú ást var endurnýjuð þegar ég horfði á farsann "One, Two, Three" frá árinu 1961 þar sem James Cagney fer gjörsamlega á kostum og Horst Buchholz er bjútifúl! 
Ég held að ég hafi fyrst séð Sam Neill í "The Final Conflict" (1981) Hriiiikalega flottur og ég féll fyrir honum. Fylgdist með honum í Reilly Ace of Spies og dreymdi um að vera Mata Hari.. 
Þegar Ferris Bueller tók sér frí og ég var vitni þá féll ég fyrir Cameron. Finnst hann ennþá lang bestur í myndinni. Skil ekkert hvað varð um flottu vinkonu hans Ferris. Samt fíla ég Matthew Broderick. Myndi bara ekki setja hann á "to do" listann minn. Á þeim lista trónir samt ofarlega John Cusack nokkur sem ég féll samt ekki fyrir fyrr en í "Better Off Dead" (1985). Ég fílaði aldrei "The Sure Thing" frá sama ári. 
Never Say Never Again (1983) opnaði augu mín fyrir því að Roger Moore væri aumingi og það væru stærri og flottari fiskar í sjónum. Bond sjónum allavega. Sean Connery er náttúrlega orðin gamalmenni miðað við mig á þessum árum en samt "all man". Fór ekki á "to do" listann en definately á "if only I had a time machine" listann eins og Sam Neill.
Ég fílaði Val Kilmer briefly eftir að ég sá Top Secret en missti áhugann flótlega. Það er eitthvað sem ég fíla ekki við hann sem ég veit ekki hvað er.
George Clooney fór beint í toppsætið á "to do" listanum eftir myndina From Dusk Till Dawn (1996) Held að ég hafi aldrei séð eins flottann töffara. 
Ekki fíla ég Ethan Hawke né Ewan McGregor en þegar ég sá myndina Gattaca (1997) þá gat ég ekki annað en tekið eftir manni sem í kredit listanum var kallaður Jude Law. Vissi það ekki þá, en þessi maður í þeirri annars hundleiðinlegu mynd A.I., í hlutverki Gigalo Joe... Það veit sá sem allt veit að ég hefði ekkert á móti því að eiga svoleiðis vélmenni inní skáp sem gott væri að... eh.. grípa í... 
