Föstudagur, 01. nóvember 2002
Þegar maðurinn minn elskulegur kom heim í dag náði hann í póstinn eins og hann gerir alla virka daga. Það er ekki það að ég hafi eitthvað á móti póstinum... við eigum bara einn póstkassalykil og maðurinn minn "vann" þegar við köstuðum upp á hvort okkar skyldi bera þá gríðalegu ábyrgð sem póstkassalykillinn er.
Á unga aldri fékk ég mér ávísanahefti og upplifði þá, í fyrsta skipti, að fá svokallaðan "gulan miða". Síðan þá hef ég prufað greiðsluþjónustur, meira að segja hjá Búnaðarbankanum, en held alltaf áfram að fá gula miða reglulega. Fæ stundum símskeyti frá Glitni þar sem mér er sagt að borgi ég ekki af bílnum mínum STRAX komi þeir og taki hann af mér og híi svo á mig í frímínótum. Það er agalegt því þá þarf að fara að skoða póstinn sem hrúgast hefur upp á borðstofuborðinu. Sem betur fer gerist þetta mjöööög sjaldan en í kjölfarið höldum við alltaf matarboð fyrst við verðum hvort sem er að hreinsa allan póstinn af borðinu.
Það sem ég hef lært er að á tímabilinu ágúst til des og jan til maí kemur eingöngu ruslpóstur í póstkassann, regnskógadrepandi fjölda-auglýsingapóstur sem ég nenni ekki að föndra úr eða hótanir um limlestingu frá bankastofnunum.
Ég var því fljót að ná mér eftir áfallið sem ég fékk þegar ég tapaði hlutkestinum um lykilinn.
Í dag kom hinsvegar off season bréf með engum glugga. Þetta hefði ég ekki vitað nema af því að ég tók eftir Tóta þar sem hann sat í hálfgerðu hnipri með bréf á milli handanna flóttalegur mjög. Það var augljóst að maðurinn var að fela eitthvað. Ég rigsaði þvert yfir stofuna og hrifsaði bréfið úr höndunum á honum og las upphátt: "Anna Helgadóttir og Þórarinn Þórarinnsson" Spurði svo "er mitt nafn ekki á undan þínu?" "Það er alltaf svoleiðis" reyndi hann að klóra í bakkann. "Reyndu þetta ekki" sagði ég og hvessti á hann augunum... við horfðumst í augu og áður en varði vorum við komin í blóðug átök um bréfið.
Þar sem ég beiti fantabrögðum þá stóð ég uppi sem sigurvegari innan um brotnar styttur og húsgögn... og opnaði bréfið sem reyndist innihalda boðskort frá mömmu sem ég hafði lagt blessun mína yfir tveimur dögum fyrr...