Mánudagur, 25. nóvember 2002
Þegar ég var komin heim úr ræktinni í dag fékk ég mér kvöldverð fátæklingsins:
2 egg
túnfisk
5 svartar ólífur
2 ristuð brauð
fór svo í bað og hafði það huggulegt. Þegar ég kom upp úr baði nennti ég ekki að klæða mig svo ég fór í slopp. Doddi, fjögurra ára sonur minn, vaknaði einn morguninn endurfæddur sem Spiderman, eignaði sér sloppabandið mitt, bindur það í handföngin á efri skápunum í svefnherberginu og hleypur svo fram og til baka... eins og Spiderman gerir. Ég er hætt að hafa opið út á svalir. Anyway... að þessu loknu settist ég fyrir framan Law and Order: Special victims unit og fór að naglalakka mig. Ég braut nefninlega nögl í ræktinni þegar ég réðist á boxpúða og fékk útrás fyrir innbyrgða reiði mína og biturð.
Þegar ég var búin að naglalakka mig slökkti ég á sjónvarpinu og ákvað að vinna aðeins meira í nýju heimasíðunni minni sem ég get vonandi birt innan fárra ára. Bara eitt vantaði. Eitthvað að drekka.
Í fullkomnum heimi hefði ég átt ískalt og svalandi Coke inn í ísskáp. En ég bý ekki í fullkomnum heimi og er því síður fullkomin sjálf. Það eina sem ég fann til að drekka í ísskápnum mínum var gamall ananassafi, súrmjólk, pektólín hóstasaft og vatn. Þar sem ég var í stuði fyrir none of the above rölti ég yfir í stofu og kíkti í barskápinn. Rak ég ekki augun í eldgamla flösku af Carolans, sem er mjög svipað Bailey's. Hmmm... hugsaði Anna. Gæti verið næs að fá sér smá af þessu fyrir svefninn. Á ferð minni um íbúðina varð ég manually að halda sloppnum utanum mig því ég vil ógjarnan deila með íbúum nágrannablokka hvernig ég er í laginu. Þótt maðurinn minn hafi sagt mér áðan að ég sé að verða "blísturslaga". Tók því hrósi eins og sönn kona og spurði: "já? Var ég þá eins og tunna fyrir eða?" Það er önnur saga...
Ég get ekki drukkið Carolans nema með ís. Aðallega af því að þetta er sætara en andskotinn og eiginlega drullu vont á bragðið. Samt skárra en vatn þegar mann langar virkilega í kók. Oh come on ég nenni ekki að útskýra þetta nánar..
Þarna stóð ég í eldhúsinu með blautt naglalakk, þorsta í Carolans með klaka og í slopp sem vildi alls ekki haldast utan um mig. Ég byrjaði á að opna frystinn. Að skoða innihaldið þar lýsir fjárhagsástandinu þessa síðustu viku nóvembermánaðar.
Neðsta hólfið: tómt
Miðhólfið: rækjupokinn sem ég hef flutt núna með mér síðustu fimm búferlaflutninga. Það fer að koma tími á að henda honum. Samt... búin að eiga hann svo lengi að ég er búin að mynda tilfinningaleg tengsl við hann. Auk þess þá er þetta svona allsnægtartilfinning sem maður fær ef maður á rækjur. Jæja..
efsta hólfið:klakapoki síðan þegar við fengum gesti síðast og gátum vélað þau til að koma með klaka með sér. JACKPOT!
Ég náði mér varlega í hníf úr eldhússkúffunni og passaði upp á naglalakkið sem, ótrúlegt nokk, var óaðfinnanlegt.... ennþá. Með hnífnum veiddi ég klakapokann upp úr frystihólfinu vippaði honum ofaná borð. Lagaði sloppinn. Notaði hnífinn sem ísbrjót þar sem klakinn var allur fastur saman. Lagaði sloppinn. Naglalakkið? Ennþá ok. Náði að losa góðan bita af ís. Teygði mig í glas. Lagaði sloppinn. Rak höndina í skápinn. Tékkaði á naglalakkinu. Perfect. Lagaði sloppinn. Smeygði hægri höndinni í klakapokann ósköp varlega og náði að festa klónum í klakabitann sem ég hafði augastað á. Setti klakann í glasið og lagaði sloppinn. Ákvað að svipast um eftir sloppabandinu í eldhúsinu en sá ekkert band. Tékkaði á naglalakkinu. PERFECT!
Ó jibbý! hugsaði ég með mér stolt af afreki mínu. Var þegar farin að hugsa um hvað ég myndi láta fara vel um mig í hægindastólnum inní stofu sem er við tölvuna mína.
Þegar þarna er komið við sögu taldi ég mig vera home safe. Búin að gera allt klárt. Bara eftir að opna flöskuna og hella yfir ísinn. Little did I know.
Carolans er sykurdrulla, hafi það ekki komið áður fram. Þetta er gömul flaska og líklega liðið rúmt ár síðan hún var opnuð síðast. Þegar ég teygði mig fagnandi í flöskuna og byrjaði að skrúfa tappann af þá... á svona stundum öskrar maður geðveikislega: "WHY ME?". Það var ekki séns að ná helv tappanum af flöskunni. Ég reyndi og reyndi.. lagaði sloppinn og reyndi aftur. Orðin blá í framan og komin með sviða í lófana. Ekki mjakaðis helvítis tappinn.
Þó að mér finnist Carolans ekkert sérstaklega gott þá er það stundum þannig að ef maður getur ekki fengið eitthvað... þá fer mann að langa sérstaklega mikið í það. Skyndilega fór mér að líða eins og Carolans væri nákvæmlega allt sem ég hefði alltaf farið á mis við í lífinu. Ég var viss um að allt yrði gott ef ég myndi fá eitt glas af Carolans úr þessari djöfuls flösku SEM ÉG GAT EKKI OPNAÐ!!! Reyndi aftur. Lagaði sloppinn. Reyndi aftur. Lagaði sloppinn. Lét heita vatnið renna og hélt flöskunni undir sjóðandi heitu vatninu. Þurrkaði tappann, reyndi að losa.. hrmmmpp... lagaði sloppinn. NAGLALAKKIÐ!!!!! ah.. ennþá í lagi. Phew!
Datt í hug að brjóta hálsinn á flöskunni en hugsaði: neee...
Lagaði sloppinn.
Að lokum fór ég inn í svefnherbergi þar sem maðurinn minn lá í fasta svefni. Ég ýtti við honum og bað hann um að hjálpa mér. Hálf sofandi rétti hann út hendurnar... tók um tappann og.... ekkert gerðist. Honum hefur fundist þetta verðugt viðfangsefni karlmannsins á heimilinu vegna þess að hann reis upp af koddanum og reyndi aftur. Ekki haggaðist tappinn.
Ég var komin beyond the point of no return. Ég VARÐ að fá Carolans!!! Maðurinn minn reyndi aftur. Ég kvatti hann til dáða og sá æðar springa í augunum á honum. Ekki opnaðist flaskan. Ég fór að fara yfir hverjum við hefðum hleypt inn á heimilið undanfarið sem hefði mögulega getað límt flöskuna aftur af hreinum kvikindisskap. Datt engin í hug.
Aðallega af því hingað kemur engin.
Rauðeygur maðurinn minn rétti mér flöskuna og lét sig fallast á koddann móður og másandi. "Þetta er pikk fast" fnæsti hann og ég sá næpu hvítar hendurnar á honum titra. Ég lagaði sloppinn en þá reis minn maður upp á ný, hrifsaði til sín flöskuna og tók þvílíkt lokaáhlaup að lá við að augun ætluðu út úr hausnum á honum. En það bar árangur. Tappin gaf sig og flaskan opnaðist. Mér leið eins og mér hafi verið veitt VIP aðgangur að, ætlaði að segja himnaríki en ég held að það sé bara ekki staður sem ég fíla.... Ég lagaði sloppinn og fór inn í eldhús. Skildi manninn minn eftir með höfuðverk og handkrampa. Hellti guðaveigunum yfir klakann og......
Með fyrsta sopanum rifjaðist upp fyrir mér af hverju það var svona langt síðan þessi flaska var opnuð. Mér finnst Carolans verulega vont á bragðið. Naglalakkið komst óskemmt í gegnum þetta allt saman... þangað til mér datt í hug að setja þetta á netið...
Sit hér í band-lausum slopp með vatnsglas og ónýtt naglalakk. Skál.
