Klukkan tólf hitti ég Ken í vinnunni og við lásum yfir handritið saman. Maðurinn hafði verið að æfa sig allt kvöldið og fjölskyldan skiptist á að vera ég. Hann var æðislegur.

Klukkan tvö fór ég í litun, klipp og greiðslu - sem tekur skaðræðislega langan tíma - og klukkan hálf fimm fór ég í smink.

Þaðan keyrði ég í loftköstum á generalprufu á Sólon klukkan sex. Þetta er í fyrsta skipti sem allir sem tóku þátt í verkefninu mættu á svæðið, Henchmen, hljóðmenn, myndatökumenn, menn til að stjórna umferðinni, menn á ljósabúnaði útí götu. Ég kenndi hechmönnunum hvernig illmenni bera sig, því þeir bera sig á ákveðinn hátt. Við Ken tókum nokkrar æfingar, breyttum handritinu aðeins og klukkan sjö fór ég heim að klæða mig.

Afmælið átti að byrja klukkan átta. Þetta var auðvitað bara rugl! Nánast ekkert æft, heilt teymi af fólki og bara ein taka. Ég trúi varla að þetta hafi verið svona þegar ég skrifa það, en svona gerðist þetta nú samt. Ég keypti rós á leiðinni heim, klæddi mig á öðru hundraðinu, Hugi hjálpaði mér með tölvuna útí bíl (til að hafa tónlist í afmælinu), ég fékk taugaáfall þegar ég sá hann ekki í grímubúningi en hann hló bara og sagði mér að slappa af. Ég tók kökuna, kertið, hringinn.. er ég að gleyma einhverju?

Ég var mætt fimm mín yfir átta niðrá Sólon. starfsfólkið á Sólon sá um að setja tölvuna upp fyrir mig, ég kláraði að festa á mig vængina og skálaði í kóki við fyrstu gestina.

Nú var ekki hægt að gera neitt nema krossleggja fingur.

Rétt um níu var ég kölluð niður og þar hitti ég hljóðmann sem vildi líma hljóðnema á milli brjóstanna á mér og festa senditæki í nærbuxurnar. Ég útskýrði fyrir honum.. að ég væri ekki í "þannig" nærbuxum að það væri hægt að festa nokkuð við þær. Hann endaði á að teipa senditækið innaná lærið á mér - fyrir utan Sólon. The things I do for..

Ég fór aftur upp í partíið og stuttu síðar kom myndatökumaður með risa ljós að mynda. Ég man ekki hvort einhver spurði mig útí hann, held ekki. Ég var með Hörpu og Huga útí sal, þau vissu hvað var að fara að gerast og höfðu ákveðið hlutverk. Ég bað þau um að passa að gardínurnar væru örugglega dregnar fyrir og fólk væri ekki að fara útá svalir. Ég bað Huga um að draga frá þegar Ken færi með mig niður og kalla "hann er á bílnum" til að fá fólkið útá svalir.

Svo fékk ég cue um að bíllinn væri kominn og ég mætti byrja. Restin er history og þetta heppnaðist ótrúlega vel, alveg hreint ótrúlega.

Egill spurði mig hvort hann mætti fá Séð og Heyrt á staðinn en ég bað hann um að gera það ekki. Mér fannst það ekki viðeigandi þar sem ég er ekki "fræg" og ég var búin að stefna vinum mínum og ættingjum þarna í grímubúningum. Séð og heyrt fékk söguna eftirá.