Skóladagbókin sló í gegn! Það munaði MIKLU um að hafa hana í skólanum til að geta lesið úr the quotes og teiknað myndir í úr sögunni minni.

Þann 25. ágúst fórum við út að borða til að fagna afmæli móður minnar og þó að ég ætli ekki að fara að lýsa því neitt voðalega vel þá var alveg ótrúlega gaman! One og the best birthday celebrations I've ever been present!

20. september

Haaaappyyy biiirrrthhhhdaaaaayyyy tooooo meeeeeee.... (well you get the idea, that was my birthday and it was.....FUCKING AWESOME!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! again, ekki verður fjallað meira um hann since I'm in a hurry en: Afmælisdagurinn minn árið 2006 var einn af mínum langbestu afmælisdögum!

Ekki merkilegt stuff, I know en næsta færsla verður GOOD! (in it I will instruct you in detail hvernig hið fræga grímuball móður minnar 14. october fór and much more!!!!)

Lettland er magnað land! Við dvöldum í höfuðborginni Riga og hún er bara AMAZING!!! Út um allt eru next to niðurnídd og að hruni komin hús sem eru svo....wonderful! reyndar eru þar líka mjög mikið af nýtískulegum háhýsum, en það er bara betra!!! (Ég elllska þegar tveir gjörólíkir hlutir blandast saman!! eins og hamingja og blóð og slíkt!) Gömlu niðurníddu húsin voru svo flott: eins og úr bíómynda "Town Ruins" , sum þeirra líktust ískyggilega húsunum úr villta vestrinu. Eitt var bara nákvæmlega eins, sömu gluggarnir, sömu vestris-dyrnar-mér leið eins og ég gæti farið úr leigubílnum, gengið inn og hitt alla klassísku kúrekana og heyrt vestrænsku, búllu-píanótónlistina. Venjulegu lettnesku húsin (sem eru ekki niðurnídd ruins eða nýtísku hýsi) voru líka increadible!!!!!!!!! Uppi í kringum þakið voru alltaf alveg magnaðar ufsagrýlu og marmara-style munstur!!!!!!!!!! Ég tók svona...milljón myndir sem ég hef ekki ennþá reclaim-að frá þeim. Gave my summer a nice aftertaste.

Um mitt sumarið 2006 fann ég killer Manga/Anime sölu-síðu. Ég fann fullt fullt af glæsilegum myndum af frábærum fígúrum og hlutum og ég valdi strax (en samt skynsamlega og í hófi) hvað mig langaði að panta. (Ég er sko algjör nískupúki, ég tími engu.) Til að gefa ykkur hugmynd um hvað japanskar fígúrur eru flottar og vel gerðar eru hér nokkrar myndir af því sem ég fann:

Inu Yasha, Kagome og Shippo úr Inu Yasha

Cool character úr Final Fantasy leikjaseríunni að nafni Sephrioth. I absoloutley ADORE him. Meðal varanna sem ég þarf að panta mér!

Vel gerð fígúra

Ekki beint minn stíll, en samt vistaði ég þessari mynd af því að...well...C'MON!! Fígúran er flott þó að stelpan sé ekkert svo spes.

Fullmetal Alchemist Milatary Pocket Watch

Yndisfríða vasaúrið mitt!!!! Þetta vasaúr er ástæðan fyrir því að ég fylgist með Fullmetal Alchemist bókunum í dag, það dugði fyrir mig að sjá það á vefnum til sölu undir nafninu Fullmetal Alchemist military pocket watch. It was love at first sight!!! Það hefur alla eiginleikana sem ég krefst að vasaúr hafi: Rómverskar tölur EKKI gallaðar!l, silfrað, fallegir vísar...it's perfect!!!

Að lokum vil ég sýna myndir af CLAMP chess köllunum. Ég skal útskýra: CLAMP er hópur af fjórum Japönskum kven-teiknimyndasöguhöfundum. Þær vinna saman við að teikna og skrifa verk sín og hafa gert marga merkis titla og uppáhaldsseríuna mína xxxHOLiC. Eftir þeim hafa verið framleidd mikið af leikföngum og fígúrum og nýlega voru gefnir út kassar hver með þrem persónum úr sögunum þeirra sem litlar styttur sem nota á sem taflmenn. Ég er mjög hrifin af þeim, þeir eru vel gerðir og persónur þeirra eru náttúrulega alltaf sérstaklega flottar.

CLAMP no kiseki vol. 1

Volume 1, Hvíti Mokona úr Tsubasa, Sakura úr Cardcaptor Sakura, Svarti Mokona úr xxxHOLiC.

Hef aldrei lesið Cardcaptor Sakura, held langmest uppá svarta Mokona auðvitað beint úr xxxHOLiC!

Þegar ég var svo að leita að þessu dóti útum allt fór ég að leita að hlutum frá xxxHOLiC og þá komst ég að því að það var byrjað að gera xxxHOLiC anime þáttaseríu!!!!!!!!!!! Ég fór í algert spennu/gleðikast og fann fyrstu þættina á YouTube og það var þá sem ég uppgötvaði þá kraftaverkasíðu!!! (frekar seint if you ask me)

Lok sumarfrís 2006 ákvað ég að búa til flotta og uppliftandi skóladagbók til að nota til að skipuleggja mig betur (bæði í og utan skóla) og líka til að kæta mig í ****skóla. Ég gerði flott cover sem ég plastaði utaná "blank-blaða bókina" með öllum uppáhalds mangapersónunum mínum og á hverja síðu (sem telst sem einn dagur) skrifaði ég eina quote línu úr einhverri bók eða þætti eða bíómynd. Þetta gerði ég til að geta hlegið að einhverju í þessum godforsaken skóla sem ég er (var) í.

Well, that's enough catching up for now, check again soon, much more coming!

ég hef ekki hugmynd hvernig hægt er að byrja þessa færstu-because I am SO embarassed hvað ég er búin að vera lengi silent hérna á vefnum. Ég er líka ótrúlega pissed off hvað ég lendi oft í þessu: að vera fjarverandi svona lengi og þurfa svo að afsaka mig like crazy!!!!!! (Sem kokhraustum, relied on og dependable einstaklingi þoli ég ILLA að þurfa að afsaka mig. When it happens it haunts me for weeeeeks....)

En samt er þetta í fyrsta skipti sem ég mæti aftur seint án þess að hafa experiencað einhvers konar "technical difficulties" að ég hef góðar afsakanir. Síðasta færslan mín My fellow human beigns var birt 18. mars en það var akkúrat eftir þann tíma að ég fór að verða mjög upptekin!!!!( and much busier than usual!!!!!!!)

Það sem gerðist var að ég þurfti að vinna mjög mikið í lokaverkefninu mínu í Myndlistaskólanum sem er (frekar löng) stuttmynd um tvo stráka að ganga heim úr skólanum. (Ég veit að hún hljómar ekki mjög spennandi og ég segi ekki hvað fleira gerist, en þeir sem þekkja mig vita hversu mikið klikkað ég get látið koma fyrir krakka á leið heim úr skólanum.) Ég vann countless hours í hreyfimynda-klippimyndinni minni, en náði ekki að klára hana. (Enda er ég overly vandvirkur einstaklingur) en ég birti hana í future-gallery-inu mínu næsta haust þegar ég klára hana. Á sama tíma fór ég líka í fullt af vorprófum og þurfti að undirbúa stærðfræðiprófið SÉRSTAKLEGA vel. Hvaða ástæðu gæti ég haft fyrir að undirbúa það ennþá meira en ég undirbý það venjulega mikið? Well, it's complicated, en ég segi ekki mikið meira án þess að hafa útskýrt það hér anyways so here goes: Málið er nefnilega að ég var rétt að fara að ljúka við annað árið mitt í *cencored*skóla, en to no-one's surprise hef ég aldrei kunnað sérlega vel við hann. 8undi bekkur was one thing, 9ndi bekkur var mun verri. Vegna þess að ég er paranoid, á netinu (and in a hurry) ætla ég ekki að lýsa þessu nákvæmlega hvernig en ****skóli var bara ekki að virka fyrir mig and never has. Að lokum var ég svo buguð af skólavist minni þar og féllst gjörsamlega hendur við tilhugsunina um að taka þar tíunda bekk. Auðvitað er ég total macho týpa og finnst ég vera nógu tough til að höndla allt (and I AM!) en still, I deserve a break, I deserve ONE year í skóla sem er með félagskap sem ég kann mig í og með vinum mínum, í þægilegum skóla sem nærir hæfileika mína. Ég hafði oft heyrt frá (A) og (H) hvernig þeirra skóli er and GOODNESS hvað hann hljómaði miklu betri en ****skóli. And so it was, *cencored*skóli versnaði fyrir mig, að taka þar tíunda bekk með gelgjuliðinu þar became impossible. Sem betur fer gerðist það á sama tíma að það að ég kæmist til (A) became...possible. Pabbi fluttist á vinnustað nálægt bænum þeirra og bauð mér að færa mig í skólann hennar (angel). HÚRRA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! EN mállið er nefnilega með ****skóla að þar er fullt af nemendum og alltof margir eru þeir incredibly socialisaðir og ....já. (Not working for a cavedwelling, social outcast like me). Auðvitað er það understandible, en nemendur voru meira að segja oft að vægt bugga mig á göngunum. Því miður virtist engin hafa guts til að abbast verulega uppá mig svo að ég fékk aldrei tækifæri til að berja þá í klessu (en þá hefði örugglega enginn svo mikið sem litið á mig aftur). Auðvitað væri mjög gaman að geta deal-að við svona pirrandi aula með mínum fellow weirdo-intellectuals vinum en ég hef enga vini í þessum skóla sem ég get really relate to. Ég á góða kunningja úr bekknum mínum, en þau eru ekki bestu vinir mínir né inn í mínum áhugamálum. I'm practically all alone, án creative loftlags og hressandi félagskaps í kringum allt depressing umhverfið. Bummer. Það verður að segjast, ****skóli býður ekki upp á nógu mikla sérvitringa eins og mig.

Well, that´s it fyrir nemendurna þar. Kennararnir eru annað mál. Allir þeir kennarar sem hafa kennt mér in my time there eru mjög skemmtilegir og jafnvel eina ástæðan (fyrir utan bekkjakunningja mína) fyrir því að ég þoldi tvo skólaár í þessum skóla. Hina kennarana sem kenndu mér aldrei þekki ég náttúrulega alls ekki ólíkt öllum öðrum. (Veit ekki hvernig þeir líta út or nottin. I need to improve my social skills.) Sérstaklega held ég uppá eðlis-og efnafræðikennarann minn, Íslenskukennarann minn, 9th grade stærðfræðikennarann minn og auðvitað umsjónakennarann minn, and I'll really miss them. Þess vegna plagaði það mig alltaf mjög mikið hvað ég stóð mig alltaf poorly hjá stærfræðikennaranum mínum. Reyndar stóð ég mig alls ekki alltaf illa, oft þegar við vorum að læra um hluti sem ég algjör natural í var ég ekki í nokkrum vandræðum, en engu að síður voru lika alltaf hlutir sem ég er frekar sloppy í og á nær öllum prófum blandast það jafnt saman og ég gat oftast ekki skilað hærri einkunn en um þ. b. 6.5. Þetta finnst mér auðvitað ekkert nema shameful. Nemandi eins og ég sem er með í MINNSTA lagi 9.0 í öllu en aðallega 9.5 og 10 á að geta skilað next to flawless stærðfræðieinkunn og sér í lagi hjá þessum góða stærðfræðikennara!!!! En ástæðan fyrir því að ég gat það aldrei nógu vel goes way back. Now, I know it sounds ridiculous og eins og einhverskonar fool's denial en I AM GOOD AT MATH!!!!!! Problemið er mjög flókið so in short: Vegna annara smákvilla og downright LÉLEGS námsefnis slökuðust stærðfræðihæfileikar mínir verulega í 5, og 6. bekk. Þó að ég hefði fengið nóg af lélegri frammistöðu minni og lagað allt sem við höfðum lært í Melaskóla náði ég ekki tökum á því nýja sem tók við í ****skóla. Þetta skánaði svolítið í 9. bekk því að þá var ég flutt í hraðferðarhóp í stærðfræði og þar var nýji kennarinn á svipaðri bylgjulengd og flestar útskýringar hans gat ég vel þýtt og þjálfað í höfðinu. En þegar ég gat það ekki þorði ég ekki alltaf að spyrja um aðstoð af því að þá þurfti ég að spyrja aftur og aftur út af því að í hlutföllum og líkindum vantaði mig ennþá vitneskju í grunninn og það væri svo embarassing að þurfa að gera það í hraðferðarhópi no less. Þess vegna varð þetta endalaust loop. Ég leitaði aðallega bara eftir upplýsingum úr öðrum eldri stærðfræðibókum sem ég á heima með öllum þeim mjög gagnlegu en ekki alltaf fullnægjandi upplýsingum sem kennarinn gat gefið mér. Stundum fékk ég 7 á prófum en annars aðallega bara 6.5. En það var ég bara ekki pleased með. Ég VARÐ að geta skilað allavega EINNI betri einkunn áður en ég hætti!!!!!!!!!!!! It was the LEAST I could do eftir að ég hafði verið með þessum góðu kennörum. Til þess að geta gert eins og ég hafði heitið leitaði ég hjálpar við að þjálfa veiku hliðar mínar í stærðfræði hjá afa mínum. Í u. þ. b. tvær vikur fyrir prófið hittumst við í um tvo klukkutíma næstum hvern einasta virkan dag. Það tók mikinn tíma að sjálfsögðu, en mig þyrsti MJÖÖG í betri einkunn.... (Eins og allir kennarar segja manni: "Þið eigið ekki að standa ykkur vel fyrir mig, heldur fyrir ykkur sjálf." Að sjálfsögðu lærum við fyrir okkur sjálf. Þetta er eitthvað sem mér finnst svo einfallt að það þarf ekki einu sinni að pæla í þessu. En, þrátt fyrir að allt sem við gerum, líka það sem við gerum fyrir aðra erum við deep deep down að gera bara fyrir okkur, þá just this once var ég, on the surface að gera þetta fyrir stærðfræðikennarann minn.) So, bloggið varð að bíða. Too bad.

Vorprófum lýkur.

SSSSSSUUUUUUUUUUMMMMMMMMMMAAAAAAAAARFFFFFFFFRRRRRRRRRRRRÍÍÍÍÍÍÍÍÍÍÍÍÍÍÍÍ

Núna get ég LOKSINS focus-að á blogginu mínu og myndasögunni minni!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! En ég fór auðvitað til pabba í mánuð eins og öll sumur og þar hafði ég ekki net aðgang 24/7 eða link á publishing form-ið mitt.

Oh well, ég þarf nú líka að vinna að myndasögunni minni, for just a little longer the blogging must wait.

Ég hellti mér í næstsíðustu æfingasöguna mína næstu tvær vikur og gerði ekkert annað. Ég náði að klára um það bil 14 síður. Svo fórum við fjölskyldan uppí sumarbústað í um 4 daga. Ég þoli illa að vera of lengi frá heimastressinu mínu. Tvo síðustu dagana var ég að deyja úr þráhyggju til þess að komast heim og blogga, og teikna...

Ég kem heim. Great. Svo vill hinsvegar svo til að mamma var búin að fá æði til þess að losna við allt drasl og setti íbúðina á hvolf og ég þurfti auðvitað að hjálpa henni...What happens next er að ég fæ líka eins konar æði til þess að laga bæði herbergin mín á sitthvorum staðnum, og losna við hluta af æskuminningagripunum. Ég var á kafi í því mjög lengi og nú á ég eftir að vera á fullu síðustu daga fyrir skólasetningu að klára allt sem þarf að klára áður en sumarfríinu lýkur. En ég ætla samt að blogga regularly from now on!!!!

I am sick of all the exscuses!! (þó að ég viti ekki fyrir víst hverjir lesa þetta eiginlega).

So, (ég veit að þessi færsla er alltof löng, forgive me, it's nearing it's end I swear!!!) in conclusion:

Það stendur til að breyta og endurbæta útlit þessarar síðu within shortly. Einnig vil ég taka fram að ég ætla að halda áfram að fjalla um atburðina sem hafa átt sér stað á meðan ég hef ekki bloggað en í MJÖG stuttu máli. (I've been postponing it for so long that even my sentimental connection to them has faded to next to nothing. En ég verð alltaf frekar over compulsive og smámunasamur character svo ég segi allavega eitthvað um allt.)

That's it for now, en nýjar færslur munu koma á næstu dögum (this time for real!)

og ég hef YNDISLEGAR fréttir að færa!!!!!!!!! Eins og þið auðvitað vitið öll er heimasíðan mín búin að suffera terribly mikið techical difficulties. Það kom til dæmis fyrir þarna einhverntíma waay back að ég hætti að geta bloggað í mjög langan tíma og svo núna uppá síðkastið hef ég þurft að díla við ömurleg comment vandamál. Þau lýsa sér þannig að það var eendalaust að senda eitthvað span á síðuna mína og ég þurfti alltaf að vera að delete-a því, og til að bæta úr því breytti mamma stillingunum og gerði það svoleiðis að ég þyrfti að samþykkja öll comment sem birt yrðu. Problemið varð að það var komið svo mikið span meðal commentana að það tók alltof langan tíma fyrir mig að load-a inn öll commentin og accepta ykkar commentum, og áður en það náði nokkurn tíma að klárast að load-ast kom bara eitthvað error og ekkert gerðist. Þess vegna hafa engin comment birtst uppá síðkastið og allt var í fokki. Þegar allt þetta var í gangi var ég bara allt of upptekin til þess að hafa áhyggjur af þessu en núna fékk bara ALVEG nóg af því!!!!!!!!!!!!!! Þetta bara gekk ekki lengur!!!! Ég er náttúrulega líka svo mikill perfectionisti og alltof kröfuhörð á allt í kringum mig og ég líð ekkert svona rugl!!!!!!!!!!! Svo að lokum fór ég til mömmu og sagði henni strax hvað það væri mikið að og bað hana að laga það vinsamlegast sem fyrst, og það sem lang ótrúlegast er...að hún GERÐI það!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Mér finnst það alveg ffráábæærrt!!!!!!!!!!!!!!!!! Núna er ég loksins komin með BROSKALLA, og ég er ekki með nein comment problems lengur og er búin að birta öll commentin ykkar og búin að svara öllu sem ég var ekki búin að sjá fyrir spaninu.

So that's the good news. The bad news is að síðan mín er aðeins búin að breytast til hins verra til dæmis er hún allt í einu á íslensku sem ég ætla ekki að leyfa lengi vegna þess að ég þoli ekki svoleiðis! ("comment" með k og svoleiðis rugl!!!) Síðan ætla ég líka að fá mömmu til að breyta henni big time þegar ég er hætt í bili að vera svona brjálæðislega upptekin, skapa mitt eigið útlit fyrir hana og bæta linkum og svoleiðis. (OG að sjálfsögðu set ég líka aftur ensku!!!)

In the mean time, stay tuned for upcoming old events og nýjar upplýsingar um myndasöguna mína. (Og ég kurteislega bið ykkur að commenta á myndasöguna, mig langar svo mikið að vita hvað ykkur sem lesið mig finnst um hana). Síðan birti ég kannski stuttu söguna mína: The Umbrella of Love áður en ég birti fyrstu 20 síðurnar úr kafla 2. Það er saga um það þegar við Angel og Sunglasses ásamt ákveðnum hópi úr skólaliðinu finnum regnhlíf sem gerir það að verkum að ef tveir aðilar lenda undir henni verða þeir ástfangnir hvor í öðrum. Hún er að mínu mati mjög fyndin, (must be modist!) en því miður er Eric ekki í henni (hann var ekki alveg fullskapaður þegar ég samdi og teiknaði söguna) en í alvöru sögunni minni ætla ég að flétta nýja og betri Umbrella of Love sögu og þar birtist Eric og lendir undir regnhlífinni með Michael. I promise you it'll be HILARIOUS!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

See you soon!

Það getur vel verið að þið áttið ykkur sum ekki á fyrirsögninni minni á þessari færslu vegna þess að þetta er eitthvað sem ég segi mjööög sjaldan, jafnvel aldrei, allavega ekki með bros á vör. Eins og mörgum í kringum mig grunar þá hefur mér næstum alltaf verið meinilla við valentínusardaginn þ. e. a. s. mér er illa við valentínusardaginn á Íslandi og í Bandaríkjunum, en síðan ég kynntist valentínusardags hefðum Japana hefur mér farið að líka svolítið vel við hann. Augljóslega verðið þið að vita hvernig þessi dagur er haldin í Japan til þess að fatta þetta blogg svo in brief:

Á Valentínusardaginn í Japan er það siður að stelpur eiga að búa til heimagert súkkulaði og gefa það þeim strák sem þær hrifnast af. Auðvitað er þessi siður sveigður mikið, t.d. búa ekki margar stelpur alltaf til sitt eigið súkkulaði, kaupa það örugglega oftast. Mánuði seinna þ. e. 14. mars fylgir valentínusardag svo annar hátíðardagur sem kallast White Day, eða: Hvíti dagur. Þann dag er siður að strákarnir endurgjaldi stelpunum gjöfina, og er þá siður að þeir gefi þeim þá hvítt súkkulaði, eða eitthvað hvítt.

Eins og þið sjáið strax er valentínusardagur mjög skemmtilegur og entertaining fyrir persónur eins og mig, persónur sem hvorki gefa súkkulaði eða fá súkkulaði. Dagur þar sem allir strákar eru ekkert nema taugarnar, og þeim verður örugglega hundstrítt nema að þeir fá allavega eina súkkulaðigjöf. Dagur þar sem margar stelpur eru líka taugaóstyrkar og feimnar við að gefa frá sér súkkulaði. Það er af þessari ástæðu (eða öllu heldur ástæðum) að valentínusardagur (MAN I'm sick of writing THAT WORD!!!!!!!!!!!!) er mjög vinsæll drama-atburður í japönskum Manga-myndasögum. Nú er ég búin að lesa svo mikið af þeim að ég hef lesið um marga different valentínusardaga, en fyrsta skiptið þar sem ég las um japanskan valentínusardag var í fjórða bindi í einni uppáhaldsseríunni minni xxxHolic. Sú saga byrjar þegar Watanuki er að útbúa mjög fínan súkkulaðirétt að nafni Faundant au chocolat að fyrirskipun Yuko sem vakti hann um miðja nótt fyirr valentínusardag til þess að elda það. (LOL! AHAHAHA... það sem hún Yuko gerir.... hún minnir mig á mömmu!!!!)

Nú, fyrst ég er nú búin að fjalla um xxxHolic valentínusar-conflictið (though there is more to it!!) þá er komið að því að segja að (skiljanlega) hef ég bara einu sinni komið accross að valentínusar-wallpaperi sem mér líkar vel við. Nú þegar valentínusardag dró að árið 2007 inspiraði þetta wallpaper mig til þess að gera mitt eigið Valentines-wallpaper með mínum eigin myndasögupersónum. That's right, ég er að gera myndasögu og mér finnst það sjálfri alveg ótrúlegt að ég er ekki búin að birta þær upplýsingar fyrr, I don't know kannski vegna þess að ég var busy, feimin eða bara nennti ekki að fá mömmu til þess að leyfa mér að nota skannann til þess að skanna myndir af öllum persónunum mínum. HOWEVER! Ég sver að ég muni birta fyrstu 15 eða 20 síðurnar úr fyrsta kaflanum (þegar ég er búin með hann).

Anyways, mig langaði naturally mjög mikið að sýna ykkur valentínusar (there's that word again!!!)-wallpaperið sem ég gerði. Þeir einu sem vita um það hvað sagan snýst og hvernig persónurnar eru, þ. e. bestu vinir mínir Angel og Sunglasses munu örugglega strax fara að hlæja að því, en þetta er semsagt hópmynd af öllum brjáluðustu (gagnfræði)skólakennurunum í myndasögunni minni. Auðvitað þekkja þá engir nema Angel og Sunglasses, en ef þið lesið lýsinguna fyrir neðan það fáið þið einhverja hugmynd um það persónuleikum þeirra er háttað og líka að vita nöfn þeirra. Myndin er hér fyrir neðan, ég mana ykkur að horfa aðeins á hana áður en þið lesið lýsinguna með. Ha ha ha....You will be sooo wrong!!!! (They are too crazy for ones imagination after all)

Ef þið fóruð að ráði mínu og reynduð að átta ykkur á myndinni áður en að lesa þetta hafið þið kannski komist að þeirri niðurstöðu að hún lýti frekar sakleysislega út. Hún er hinsvegar allt annað en saklaus vegna þess að hún displayar tilfinningarnar og hugsanir persónanna sem á henni eru, en þær eru sumar lítt fagrar, og allar fremur skrítnar.

Fyrir það fyrsta stendur heimilisfræðikennarinn sem er yfir sig ástfanginn í dönskukennaranum (og býst undir að gefa honum súkkulaðið sitt) á bak við skólastjórann sem horfir pirruð uppá þennan stóra borða sem hafði aldrei verið authorized að hengja upp. Íslenskukennarinn sem er veeerulega infatuated og obsessed af dönskukennaranum laumar sínu súkkulaði í vasa hans, á meðan hann lítur útundan sér á það og veltir fyrir hvort hann breytist í ösku við það að borða svo mikið sem einn bita af því (no not really, ég sagði þetta bara af því að nemendurnir halda allir að hann sé vampýra og það hljómaði líka svo fyjndið) *ahem* let me rephrase that! ;Íslenskukennarinn sem er veeerulega infatuated og obsessed af dönskukennaranum laumar sínu súkkulaði í vasa hans, á meðan hann lítur útundan sér á það með viðbjóði. Ég vil líka benda á að þið megið ekki villast af yfirvegaða og rólega andliti hans og halda að þrátt fyrir að hann sé gáfaðari en þau er hann ekkert minna klikkaður en þau hin. Að því sögðu má líka benda á að þessi voða fínu, klæðskerasaumuðu og rauðfóðruðu jakkaföt (sem eru næstum því kjólföt) voru ekki bara teiknuð utaná hann á þessari mynd bara vegna þess að það fer honum svo vel, heldur mætir hann alltaf í skólann svona sem flestir myndu considera svolítið "weird" og enn fleiri considera það mjög creepy, enda er hann ekkert minna kolklikkaður en öll hin sem ég hef talið upp, og þó hef ég ekki talið upp þau örugglega allra klikkuðustu sem eru staðsett lengst til vinstri á myndinni, Antonette í svörtum kjól með þykkt, sítt brúnt hár og Eric, heldur á skál, er í blárri víðri skyrtu og með ljóst hár greitt aftur, og með heldur perralegan glampa í augunum, enda starir hann á heimilisfræðikennarann sem hann hefur...mikinn sexual áhuga á. Ég segi þetta svona vegna þess að það væri ekki hægt að segja að hann elski heimilisfræðikennarann, vegna þess að Eric elskar ekki. Það má kaaanski útskýra með því að hann er viðbjóðslegur pimp-nauðgari sem beitir alls kyns nasty brögðum og lyfjum til þess að hann geti fengið sitt way með öllum sem hann hefur áhuga á. Því miður er ekki hægt að taka comfort í því að hann valdi bara öðru kyninu einskæru misery-i, heldur er hann tvíkynhneigður og spilar ekki favorites með þau. Heimiliskennarinn er nú líka tvíkynhneigður (ég veit nákvæmlega hvað þið eruð að hugsa: Hvernig hneigist dönskukennarinn? Það er hins vegar spurning sem ég vil að lesendur velti fyrir sér þangað til það kemur í ljós.) So, beleive it or not, þessi maður er trúarbragðafræðikennarinn okkar, loksins fáum við aðra ástæðu til þess að hata hana fyrir utan hvað hún er leiðinleg, og eins og nærri má geta er Eric auðvitað búinn að eitra hjörtun í skálinni með nauðgunarlyfjunum sýnum, og þá finnst mér ég búin að útskýra í nokkru detail hversu klikkaður hann Eric er og til þess að skilja hversu klikkuð Antonette er...consider the fact að hún er ástfangin í Eric og vill settlast niður með honum!!!!!!!

You know I consider that to be VERY ridiculus!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Anyways, að lokum vil ég nú birta nafnalistann þeirra, gengur ekki að birta bara tvö nöfn hin nöfnin eru líka svo humorous:

Heimilisfræðikennarinn: Michael Darling

Skólastjórinn: Caden Lancaster (sem er mjög fyndið nafn, considering það að hún og Michael eru systkyni)

Dönskukennarinn: Philip Redrum

Íslenskukennarinn: Helen Hunter

Frönskukennarinn: Antonette

Trúarbragðafræðikennarinn: Eric Trueheart

HAHAHA!!!!!!!!! That name cracks me up every time!

Jæja, nú endar þessi færsla, en ég ætla að halda áfram að lýsa persónum úr sögunni seinna meir, so bye bye!

And did I say: Happy Valentines Day?

Sorry about that, en það hafa nú örugglega allir fattað að ég er einn af þessum nemendum sem fagna því hömlulaust þegar það kemur sumarfrí eða verkfall. Ég man (auðvitað) að þegar verkfallið var nýbúið og við mættum í skólan í fyrsta skiptið eftir...laangann tíma var ég eina stelpan sem sagði "nei" þegar kennarinn spurði hvort við værum ánægð með að vera komin í skólan aftur. En to be fair væri ég ekki alltaf ánægð ef það kæmi verkfall, ég hefði dáið úr kvíða og hræðslu ef það hefði komið verkfall meðan ég væri í Hagaskóla, en þess vegna er ég mjööög ánægð með það að ég fékk að upplifa kennaraverkfall á meðan það var mögulegt. Og þar skall hurð nærri hælum! Ég var á mínu síðasta ári í Melaskóla þegar það átti sér stað, eitt ár í viðbót og gæti aldrei hafa upplifað kennaraverkfall og notið þess!

Wouldn´t that just be completeley AWFUL!?

Well anyways, þetta var svolítið langur útúrdúr (vá, ég vissi ekki að það væri til orð með þremur ú-um! I´m arowsed!) en þannig er ég líka.

En vá, ég get ekki ímyndað mér betri dagssetningu fyrir skólaslit! 06 06 06. Þetta er flottasta dagssetning sem ég hef nokkru sinni séð og hún er svo mögnuð!!!

Ég vaknaði klukkan 10:00 og eyddi öllum morgninum í að spila Castlevania Lament of iccocence í PlayStation en hann hafði ég nýlega klárað en var að spila hann aftur sem uppháldspersónan mín (vondi kallinn í öðru borðinu, vampýran Joachim Armster) með hidden name feature-i sem ég fékk eftir að vinna leikinn. Eftir skólaslitin sjálf leit ég á einkunnirnar mínar sem voru mjög góðar og svo hélt ég áfram að spila. Seinna fór ég niður í bæ á hjólinu mínu og fór í Nexus þar sem ég keypti mér ný-útkomna myndasögu sem ég hafði lengi beðið eftir að lesa.

Well, nuff said I have to go enjoy my summer vacation!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Óskalistinn minn:

Games

Nintendo DS

Alex Rider Stormbreaker

Castlevania Portrait of Ruin

The Legend of Zelda Phantom hourglass

GameBoy advance

Castlevania Aria of Sorrow

PlayStation 2

The mummy returns

Kingdom Hearts 2

Tomb Raider Legend

Tomb Raider The angel of darkness

PC

And Then There Were None

Books

They do it with mirrors

Fruits Basket, öll bindi eftir vol. 4

Bækur um Japanskt history

C and dvd's

Fruits Basket season one

Fruits Basket season one tónlistin á CD

Inu Yasha OST 1

Inu Yasha OST 3

Other

Nexus Inu Yasha figures:

Kagura

Naraku

Hulstur/poki utanum iPod nano

Ég bið ykkur að afsaka mitt laaaanga absence en heimasíðan mín hefur verið í ólagi og ég hef ekki getað birt nýjar færslur síðan...(SHITT!!!!!!) 11. apríl. ...Shit... ok we´ve got a LOT of catching up to do!

Það hefur nefnilega mjöög mikið merkilegt og skemmtilegt komið fyrir mig þessa mánuði sem hafa liðið (maí, júní, júlí, ágúst, september, október og nóvember 2006) sem ég hef ekki getað bloggað um immediatley en I swear að ég ætla að bæta það upp eða ég er ekki lengur the Toptomboy! (and that is NOT going to change!)

Því miður verður það mjög confusing, þess vegna ætla ég þökk sé ótrúlegum og sjúklegum skipulagshæfileikum mínum að byrja að nota ákveðið kerfi sem virkar þannig að í nafninu á öllum færslum er dagsetning sem segir til um hvenær hún gerðist. Ég ætla að REYNA að hafa það í röð, en I can´t promise it´ll be perfect svo ég bið ykkur, PLEASE lesið ALLTAF dagsetninguna í nafninu and don´t ignore it!!!

Doddi: You´re in level 3.

Joho: No I´m not, I´m in level 5!

Doddi: No you´re in level 3.

Joho: No, I have three lives, but I´m in level 5!!!

Doddi: No you´re not, you´re in level 3.

Joho: When I win the level you´ll see that I´m in level 5!

(Eftir að ég klára borðið):

Joho: What, ég var í borði fjögur?!

Doddi: See, I said that you weren´t in level 5. I was right!

Joho: Oh please, I told you I wasn´t in level 3, so I´m right too!!

Doddi: And now you´re in level 4.

Joho: No I´m not, I have four mushrooms but I am in level 5!!!

Doddi: No, you´re in level 4.

Joho: No, I´m in level 5, when I win this time you´ll see that I´m in level 5!!!!!!!!

Doddi: AAAAhhhhhgggg, my stomach hurts so much!!! I´m dying.

Joho: No, you´re not dying, if you were dying you wouldn´t talk.

Doddi: Ugh, gwa....

Joho: Dead!

Doddi: I´m not you´re father.

Joho: Of course not! When did I ever say anything about you being my father?!?!

Doddi: But you said "dad".

Jæja, unless you comment on me, I have nothing more to say.

Á milli þess sem ég hef legið í bókum og glósublöðum hef ég ekki gert mikið annað en að taka strætó í karatetíma um hánætur og ganga svo um dimm stræti á leiðinni heim, og svo þegar ég loksins kem heim horfi ég kannski á nokkra þætti af þáttaröðinni Sledge Hammer til kl. 10:30, undirbý svo morgundaginn og geri sjálfa mig tilbúna í háttinn til kl. 11:15, les og læri svo uppi í rúmi til 11:45, sofna svo kl. 00:55 og vakna daginn eftir kl. 07:05. Please comment ef þið vitið hvort þetta er healthy, I myself have no clue.

Jæja, nú er loksins komin helgi eftir síðasta prófið, og ég andvarpa þegar ég hugsa um undanfarnar tvær vikur. Þrátt fyrir að mér gekk skínandi vel á öllum prófunum hafði ekki verið skemmtilegt að læra undir þau, eina prófið sem ég naut þess að læra undir var efnafræðiprófið. (By the way, I got a solid 10 on that one! How´s that for a good test result?)

Samt get ég ekki fullkomlega hatað þennan liðna tíma. Eftir allt, það var kominn tími á að gera Sledge Hammer að þungamiðju drama-hliðar lífs míns aftur. Þessi andi er svo smitandi að innan stundar the whole family is soaked in it. Enda eru ekki til betri þættir!!!! Allt síðan ég fyrst sá þá on screen hef ég alltaf getað notað þá til að mkoma mér í gott skap! Fyrir þá sem eru endalaust að lesa undir próf, og hafa stutt study break mæli ég með þeim. They´re the perfect antidote. (Oh yes, alltaf mun kolklikkaður karlmaður sem talar við byssuna sína vera velkominn á okkar heimili!!! ; ) )

Og svona í lokin, hér er eitt af uppáhaldsatriðum mínum úr Sledge Hammer:

Lögreglukapteinninn er nýbúinn að kalla inn Sledge og félaga hans Dori Doreau og er að fara að tala við þau, á meðan Sledge er að reyna að grípa flugu sem flýgur um herbergið og heyrist greinilegt suð úr.

Captain Trunk: Ok, the reason of why I called you in is because...Hammer...Hammer what are you doing?!

Sledge Hammer: Don´t worry sir...Pass control! Fwa!!! (dregur fram byssuna, miðar og skýtur, hvellurinn ómar áberandi í herberginu.)Dang! Just winged him!!

Captain Trunk: (Öskrandi) HAMMER!!!!!!!Gimme that gun so I can kill ya!!!!!!!

Sledge Hammer: I was just trying to protect you sir. Flies are filth! and they can spread disease.

Captain Trunk: (Öskrandi) YOU´RE A DISEASE!!!And I survived you...BARELEY!!!

Sledge Hammer: You seem upset.

LOL!!!!!Kannski þarf að sjá þetta á skjánum til að finnast þetta mjög fyndið, en mér finnst alltaf alveg æðislegt þegar Captain Trunk segir línuna: Gimme that gun so I can kill ya!

Tær snilld.

Þarna var ég orðin mjög stressuð, og ég gleymdi þessu ekki fyrr en að ég var komin í skólann, og það fyrsta sem ég gerði þegar ég kom heim var að líta aftur á þau...*SIGH* þau voru ekki græn, ennþá gráblá.

What a releif!!! Hvað hefði ég eiginlega gert ef þau væru orðin græn?!

...

Any suggestions?

Ég biðst velvirðingar á því að ég hef verið svona ódugleg við að blogga á þessu gamla ári, but that´s about to change. Þetta voru virkilega spes áramót hjá mér by the way!!!Fyrir það fyrsta var ég ekki hjá honum föður mínum eins og ég hefði átt að vera, but I take comfort in að á næsta ári verðum við með föðurfjöskyldunni, og verður þá skotið mikið upp og horft á!!!Sem er einmitt það næsta skrýtna við þessi áramót hjá mér. Það er nefnilega svo að þegar ég var lítil kenndi pabbi mér hvað flugeldar væru dýrir, og hvað sumt fólk væri svo brjálað í að sprengja þá að það eyddi þúsundum, jafnvel milljónum króna í hina glæsilegustu flugelda til að sprengja. En því stærri flugeldarnir eru, því meiri skaði hlýst af þeim, og mjög erfitt er að njóta þess að horfa á þá sjálfur. Allt upprá því höfum ég og faðir minn verið sammála því að það er miklu betra að standa bara á þessum einstaklega góðu svölum okkar þar sem að við höfum view yfir ALLA flugeldana sem skotið er upp í Vesturbænum, og á Álftanesi af þriðju hæð, og horfa á alla hina skjóta upp, og sprengja sýna peninga. (Það er auðvitað svolítið öðruvísi hjá okkur, það eru ekki allir sem hafa vel staðsettar svalir á efstu hæð í stórri blokk með fullkomið view yfir allan Vesturbæinn á gamlárskvöld!en það skýrir af hverju ég er ekki vön miklum flugelda "uppsendingum", hinsvegar er ég háð flugelda "uppsendingaáhorfi") Ég veit ekki hvort að þið considerið það "evil" af mér að segja þann sannleika að hjá mér er ekki til fallegri sjón en milljón flugeldar í Vesturbæjarloftinu. : )
Þriðja, og síðasta atriðið var nokkuð sem kom öllum á óvart.

Nýlega frétti ég að frænka mín hún Júlía var að hitta mann sem heitir Gunnlaugur (alltaf kallaður Gulli). Hann hef ég líka hitt nú nokkrum sinnum áður, og hann er fínn náungi. Og seinna þessi áramót, komst ég að því að á meðan að ég hafði flúið frá flugeldasprengingunum frammi á plani með litla bróður minn aftur inn til að sjá nýja árið koma í sjónvarpinu, (en það er hefð í minni fjölskyldu að gera það, og ég var ekki tilbúin til þess að ignora það) leiddi Gulli Júlíu afleiðis og gaf henni fínan demantshring og bað hennar, on the strook of midnight. : O!!!

Seinna þegar allir voru komnir inn og voru að skála fyrir nýju ári kom tilkynning frá Júlíu:,,Já, svo vil ég bara bjóða öllum hérna í brúðkaupið okkar næsta sumar...´´

I am shocked, SHOCKED!!!!!!well....maybe I´m really not that shocked...en samt!!!!!!!!Svo fóru auðvitað allir að klappa og bjóða þeim til hamingju (og þar á meðal í stórum hlut ég!) Vá, en frábærlega skrýtið....alla mína ævi hefur Júlía verið ein lítil skemmtileg stelpa...öh, anyway!!!Ég fékk hnút í magann...hvaða sparifötum á ég að vera í!!??(ÉG GET EKKI VERIÐ Í KJÓL!!!!!!!)Ah...*sigh* ætli ég neyðist ekki til að hafa áhyggjur af því seinna, nú er að byrja nýtt, áhrifaríkt ár hjá mér og fullt af nýjum hlutum til að hafa áhyggjur af; Ný önn að byrja í Hagaskóla, einn tími eftir í myndlist til að klára myndbandið, ný önn að byrja í karate, nýtt spennandi verkefni með vinkonum mínum er í vinnslu, mamma vill að ég búi til eitt æðislega fiendish plan to receive world domination, ég þarf að upplifa það að vera með þeim fáu sem fermast ekki (ekki að það sé eitthvað slæmt!!!!!!!!!!!), og svo að lokum þarf ég að finna með einhverjum spariföt fyrir brúðkaupið, sem verður örugglega mjöög challenging, þar sem að ég og móðir mín erum critically ósammála um klæðaburð minn.

Eeen það verður ágætt að komast í brúðkaup aftur enn eina ferðina. Það hef ég bara gert tvisvar áður, en í bæði skiptin var ég of ung til að þekkja hvernig upplifun það er eiginlega...plus....it´s a whole new wedding!!!!!!!!!!!!!!!!!!!: D : D : D : D ; ) ; ) ; )

Jæja, allavega gleðilegt 2006 everyone!!!! ; )

Hinsvegar er það merkileg saga á bak við það hvernig hann komst í mínar hendur...Jafnvel þrátt fyrir að ég hafi áhugann og reynsluna til að vilja spila bannaðan tölvuleik hef ég ekki beint fjölskylduna sem vill eyða peningum til að redda mér slíku, en...

...hann faðir minn fékk hann frá Skífunni held ég, sem kynningareintak svo að hann gæti skrifað um hann. Pabbi hefur ekki allt of gaman af nýjum tölvuleikjum, og bað mig að prófa hann. Ég gerði það strax, og komst að því að þessi tölvuleikur er mjög nákvæmur. Það tók mig allan þann tíma til að "mastera" allar tæknirnar sem ég tók mér í að vinna fyrstu þrjú borðin. Síðan hélt ég bara áfram að spila, og var farið að finnast hann bara ágætur...síðan kom þetta djöfulsins bílaborð, og þó að tölvuleikjaspilun sé mér í blóð borin er ég hræðilegur driver, og við skulum þakka fyrir að þessi niðurstaða mín sé komin af áhrifum tölvuleikja, en ekki "real life-driving"!!!!!!!Ég reyndi að vinna það örugglega 500x en ekkert gekk, það var allt mjög tricky, og ég var ekki að ná þessu akkúrat núna. After a week of trying endaði það þannig að þessi tölvuleikur fékk sömu meðferð og allir aðrir tölvuleikir sem ég festist í fá; Hann fór í hulstrið, inní skáp og kom ekki aftur út....fyrr en 20.des ('05).

Það er nefnilega þannig með mig og tölvuleiki: Ég festist í þeim, tek pásu á þeim í smá tíma, (ca 2 vikur) gleymi þeim vegna annríkis, (í ca 2-4 mánuði) og svo byrja ég á þeim eftir allan þennan tíma...þá virkar allt strax, ég kemst miklu lengra og jafnvel vinn þá eftir smá tíma.

Það var einmitt það sem gerðist 20.des 2005, ég kom heim í innilega góðu skapi með vetrarvitnisburðinn minn, opnaði hann, og geislaði af ánægju yfir einkunnum mínum, og þegar ég hafði ekkert að gera gekk ég að sjónvarpinu, og þegar ég rak augun í dvd magnarasnúrurnar, hætti ég allt í einu ósjálfrátt við að setja "Multimedia playerinn" í samband setti ég í staðinn PlayStation 2 í samband. Það var bara einn leikur sem stóð til um að fara í, leikur sem ég stoppaði í útaf fáránlegu bílaborði fyrir fjórum mánuðum; Batman Begins.

Til að gera mjög langa sögu nokkrum orðum styttri þá vann ég bílaborðið "erfiða" í annari tilraun og hélt auðvitað áfram. Ég komst alltaf lengra og lengra, og mér fannst leikurinn alltaf skemmtilegri og skemmtilegri. Ég hætti aldrei að spila nema til þess að borða og kannski sækja bróður minn í skólann, svo skemmtilegur var hann orðinn, og ég varð mjög spennt fyrir því að hafa kannski einhvern tölvuleik til að hanga í allt aðfangadagskvöld...en auðvitað rættist mín versta martröð, og ég kláraði hann 22. des, því miður hafði ég aldrei getað hætt að spila og...*sigh*

En, let´s be optimistic, ég náði að spila alla leið til enda alveg æðislegan tölvuleik, þar sem persónurnar eru svo vel teiknaðar að þær eru flottari en í bíómyndinni, þar sem verkefnin og þrautirnar voru æðislega spennandi og faldar allsstaðar í umhverfinu. Það hljómar auðvitað eins og það sé alveg ómögulegt að finna þær eins og í svo mörgum öðrum leikjum, en í þessum leik er alltaf beitt sérstökum myndmálsbrögðum (sem ég kannast að nokkru leiti við vegna þess að ég er að læra kvikmyndun) til að highlight-a öll atriðin og þú sérð þau strax hálf ósjálfrátt. Þannig eiga tölvuleikir að vera!!!Og svo eru líka allir hlutirnir sem á að gera svo skemmtilegir, svona hlutir sem er alveg hægt að gera í alvörunni en þú færð bara aldrei tækifæri til þess, eins og klifra utan á húsum, á pípum og svölum, og það sem er sérstaklega mikil snilld er þessi hugsun í leiknum: ,,Enemies with guns are the most dangerous. Always attack them first. If you run you will be discovered easily. Stealth is you´re greatest allie''. Einfaldlega er það sem þú átt að gera að forðast að óvinir þínir viti af návist þinni þar til þeir óttast þig sem sjálfan dauðann. Óvinir með byssur eru auðvitað mjög hættulegir og þá verður að taka út með því að læðast aftan að þeim og rota þá hljóðlaust. Hinsvegar, ef margir byssu-kallar eru saman í hóp gengur þetta ekki, which brings me to the second important thing: ,,Use you´re environment to scare you´re enemies. By doing so, they will drop their guns.´´ Og það er þá sem þú getur leyft þeim að sjá þig, farið til þeirra og byrjað ótrúlega skemmtilegan og ofbeldisfullan bardaga!!!(I really like that!!!The fighting techniques are so cool!!!!!).

Svo er það líka svolítið sérstakt með mig hvað ég lifi mig mikið inn í leikina (ef þeir eru góðir!). Þegar ég spila þennan leik verð ég Batman og mér líður eins og Batman. Ég veit líka að ég er svolítið evil, en í þessum leik áttu líka að nýta hræðslu mjög mikið. Þá, eins og ég sagði áðan, ef að vondu kallarnir með byssurnar eru í stórum hópum þarftu að hræða þá svo að þeir missa byssurnar og síðan geturðu slegið þá niður með skemmtilegum fantabrögðum í spennandi slagsmálabardögum.

Fyrst er ekkert "big deal" hvernig þú átt að hræða þá, bara eins og að láta pípur fara að blása út...um...(what´s it called in Icelandic again?!)gufu, og að gera einhvern hávaða, en seinna færðu virkilega að hræða þá!!!Í eitt skipti þegar þú áttir að sprengja stafla af eldfimum tunnum til að hræða þá varð sprengingin svo öflug að hálf ótraustir pallarnir sem mennirnir stóðu á hrundu niður í stöflum með ótrúlegum látum og má nærri geta að þeir næstum trylltust af hræðslu. Það gerðist svo seinna mjög oft að þú áttir að hræða þá svona hressilega, og alltaf þegar það gerðist varð ég svo ótrúlega ánægð, og mér fannst svo gaman að svífa niður að þeim og berja þá alla í klessu meðan þeir voru svona gasalega hræddir við mig. (I recommend trying that. Það er bara svo fullnægjandi!!!)Á þeim tímum þegar ég var að spila mátti heyra upphrópanir frá mér eins og: ,,AHAHAHAHAAA, SJÁIÐ HVAÐ ÞEIR ERU HRÆDDIR VIÐ MIG!!!!!'' , ,,HEH HEH HEH....I´M SO SCARY!!!!´´ og ,,NICE...´´

Ummm...jæja að lokum vil ég bara segja að ég skemmti mér mjög mikið við spilun þessarar leikjar og ég ráðlegg hverjum þeim sem á pening og vantar nýjan tölvuleik en veit ekki hvern hann á að kaupa, að ná sér í eintak af þessum einstaka kraftaverkaleik: Batman Begins!!!

P.S.

Ég veit að ég hljóma mjög brjáluð og ill í þessari færslu, en please...don´t get the wrong idea. I haven´t done anything illegal!!!...at least not anything that´s evil...

Svo allavega, ég hef ákveðið að fara á algert blogging rampage, and I don´t care wheather you have to catch up on a lot of reading later, en mér bara leiðist svo mikið!!!!!!!!!!!!!!!

Hún heitir xxxHolic, og mér fannst söguþráðurinn
höfða akkúrat til mín. Hún er um strák (Kimihiro Watanuki)
sem er bannfærður með því að hafa þann hæfileika að sjá anda og drauga.
Svo dregst hann inn í mjög skrýtið hús, og þar hittir hann nornina Yukó,
og aðstoðarmennina hennar (tvær ungar stelpur) sem heita Maru og Moro.
Yuko býðst til að uppfylla þá ósk hans um að hann þarf ekki lengur að geta
séð andana, en þegar hann fellst á það, er ekki hægt að snúa við, og áður
en hann veit af þarf hann að vera í þjónustuvinnu hjá Yuko, og vinna fyrir
hana!Þegar hann er svo búinn að vinna nóg hjá henni, ætlar hún að láta ósk
hans rætast, en í bili þarf hann að þjóna henni, og hann hittir ýmsa
viðskiptavini hennar, þar sem hún á búð sem uppfyllir óskir!!!Og..AUMINGJA
WATANUKI!!!Yuko er alls ekki skemmtilegasta persónan í heimi og getur
verið mjög andstyggileg!!!!En í raun og veru vill hún hjálpa honum, og er voðalega þægilegur og fyndinn character. Hjá (A) og (H) hefur hún fengið uppnefnið Dramadrottningin, og það er nú örugglega eitthvað sem til er í!Hinsvegar kynntist ég honum Kimihiro Watanuki, söguhetjunni í bókunum í gegnum Free comic book day demo sample úr bók #2 sem pabbi tók fyrir mig af Nexus-Free comic book day árið 2004 þar sem ég var í Frakklandi þann dag. Niðurstaðan var að ég byrjaði að lesa bækurnar vegna þess að mér fannst hann Watanuki svo æðislegur!!!!!!!!!!!!!!!!!!Ég meina það!!! þessi character er svo frábær að það hálfa væri nóg!!!Hann er svona typical.....well hann er bara eitthvað svo mikill Watanuki!Alltaf svo skapstór, og óheppinn....Ironicly he looks like me.....(eftir að ég er búinn að fá mér strákaklippingu).

Í tilefni af því að mér finnst hann svo frábær persóna ætla ég
að birta nokkrar myndir af honum:

Reyndar er hún Yuko líka mjög mikil aðalpersóna, og það teldist hálfgerður glæpur að birta ekki nokkrar myndir af henni líka. So, here you are, the witch in the wish store!!!!

...og svo nokkrar af þeim báðum:

Vááá....voðalega er ég eitthvað myndasjúk....Allavega, ég er það, og í meiri mæli en þið haldið...nú ætla að birta scannaðar síður úr bókunum til að gera alla kaupsjúka í þessar bækur!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

MÚHÚHÚHÚHAAHAAHAAHAAAA!!!!!!!!!!!!!

Well, gjöriði svo vel. Þetta er kannski svolítið mikið af myndum, en ég þreytist ekki á þeim!!!Nú þarf ég hinsvegar að fara að sinna leiðinlegri hlutum, svo sem að búa til jólainnkaupalista, jólakort og passa bróður minn á meðan mamma er úti að borða......En eins restless og ég er getur verið að ég bloggi aftur í kvöld so see you later!!!