Jóhanna Þórey

Hello everyone...

ég hef ekki hugmynd hvernig hægt er að byrja þessa færstu-because I am SO embarassed hvað ég er búin að vera lengi silent hérna á vefnum. Ég er líka ótrúlega pissed off hvað ég lendi oft í þessu: að vera fjarverandi svona lengi og þurfa svo að afsaka mig like crazy!!!!!! (Sem kokhraustum, relied on og dependable einstaklingi þoli ég ILLA að þurfa að afsaka mig. When it happens it haunts me for weeeeeks....)

En samt er þetta í fyrsta skipti sem ég mæti aftur seint án þess að hafa experiencað einhvers konar "technical difficulties" að ég hef góðar afsakanir. Síðasta færslan mín My fellow human beigns var birt 18. mars en það var akkúrat eftir þann tíma að ég fór að verða mjög upptekin!!!!( and much busier than usual!!!!!!!)

Það sem gerðist var að ég þurfti að vinna mjög mikið í lokaverkefninu mínu í Myndlistaskólanum sem er (frekar löng) stuttmynd um tvo stráka að ganga heim úr skólanum. (Ég veit að hún hljómar ekki mjög spennandi og ég segi ekki hvað fleira gerist, en þeir sem þekkja mig vita hversu mikið klikkað ég get látið koma fyrir krakka á leið heim úr skólanum.) Ég vann countless hours í hreyfimynda-klippimyndinni minni, en náði ekki að klára hana. (Enda er ég overly vandvirkur einstaklingur) en ég birti hana í future-gallery-inu mínu næsta haust þegar ég klára hana. Á sama tíma fór ég líka í fullt af vorprófum og þurfti að undirbúa stærðfræðiprófið SÉRSTAKLEGA vel. Hvaða ástæðu gæti ég haft fyrir að undirbúa það ennþá meira en ég undirbý það venjulega mikið? Well, it's complicated, en ég segi ekki mikið meira án þess að hafa útskýrt það hér anyways so here goes: Málið er nefnilega að ég var rétt að fara að ljúka við annað árið mitt í *cencored*skóla, en to no-one's surprise hef ég aldrei kunnað sérlega vel við hann. 8undi bekkur was one thing, 9ndi bekkur var mun verri. Vegna þess að ég er paranoid, á netinu (and in a hurry) ætla ég ekki að lýsa þessu nákvæmlega hvernig en ****skóli var bara ekki að virka fyrir mig and never has. Að lokum var ég svo buguð af skólavist minni þar og féllst gjörsamlega hendur við tilhugsunina um að taka þar tíunda bekk. Auðvitað er ég total macho týpa og finnst ég vera nógu tough til að höndla allt (and I AM!) en still, I deserve a break, I deserve ONE year í skóla sem er með félagskap sem ég kann mig í og með vinum mínum, í þægilegum skóla sem nærir hæfileika mína. Ég hafði oft heyrt frá (A) og (H) hvernig þeirra skóli er and GOODNESS hvað hann hljómaði miklu betri en ****skóli. And so it was, *cencored*skóli versnaði fyrir mig, að taka þar tíunda bekk með gelgjuliðinu þar became impossible. Sem betur fer gerðist það á sama tíma að það að ég kæmist til (A) became...possible. Pabbi fluttist á vinnustað nálægt bænum þeirra og bauð mér að færa mig í skólann hennar (angel). HÚRRA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! EN mállið er nefnilega með ****skóla að þar er fullt af nemendum og alltof margir eru þeir incredibly socialisaðir og ....já. (Not working for a cavedwelling, social outcast like me). Auðvitað er það understandible, en nemendur voru meira að segja oft að vægt bugga mig á göngunum. Því miður virtist engin hafa guts til að abbast verulega uppá mig svo að ég fékk aldrei tækifæri til að berja þá í klessu (en þá hefði örugglega enginn svo mikið sem litið á mig aftur). Auðvitað væri mjög gaman að geta deal-að við svona pirrandi aula með mínum fellow weirdo-intellectuals vinum en ég hef enga vini í þessum skóla sem ég get really relate to. Ég á góða kunningja úr bekknum mínum, en þau eru ekki bestu vinir mínir né inn í mínum áhugamálum. I'm practically all alone, án creative loftlags og hressandi félagskaps í kringum allt depressing umhverfið. Bummer. Það verður að segjast, ****skóli býður ekki upp á nógu mikla sérvitringa eins og mig.

Well, that´s it fyrir nemendurna þar. Kennararnir eru annað mál. Allir þeir kennarar sem hafa kennt mér in my time there eru mjög skemmtilegir og jafnvel eina ástæðan (fyrir utan bekkjakunningja mína) fyrir því að ég þoldi tvo skólaár í þessum skóla. Hina kennarana sem kenndu mér aldrei þekki ég náttúrulega alls ekki ólíkt öllum öðrum. (Veit ekki hvernig þeir líta út or nottin. I need to improve my social skills.) Sérstaklega held ég uppá eðlis-og efnafræðikennarann minn, Íslenskukennarann minn, 9th grade stærðfræðikennarann minn og auðvitað umsjónakennarann minn, and I'll really miss them. Þess vegna plagaði það mig alltaf mjög mikið hvað ég stóð mig alltaf poorly hjá stærfræðikennaranum mínum. Reyndar stóð ég mig alls ekki alltaf illa, oft þegar við vorum að læra um hluti sem ég algjör natural í var ég ekki í nokkrum vandræðum, en engu að síður voru lika alltaf hlutir sem ég er frekar sloppy í og á nær öllum prófum blandast það jafnt saman og ég gat oftast ekki skilað hærri einkunn en um þ. b. 6.5. Þetta finnst mér auðvitað ekkert nema shameful. Nemandi eins og ég sem er með í MINNSTA lagi 9.0 í öllu en aðallega 9.5 og 10 á að geta skilað next to flawless stærðfræðieinkunn og sér í lagi hjá þessum góða stærðfræðikennara!!!! En ástæðan fyrir því að ég gat það aldrei nógu vel goes way back. Now, I know it sounds ridiculous og eins og einhverskonar fool's denial en I AM GOOD AT MATH!!!!!! Problemið er mjög flókið so in short: Vegna annara smákvilla og downright LÉLEGS námsefnis slökuðust stærðfræðihæfileikar mínir verulega í 5, og 6. bekk. Þó að ég hefði fengið nóg af lélegri frammistöðu minni og lagað allt sem við höfðum lært í Melaskóla náði ég ekki tökum á því nýja sem tók við í ****skóla. Þetta skánaði svolítið í 9. bekk því að þá var ég flutt í hraðferðarhóp í stærðfræði og þar var nýji kennarinn á svipaðri bylgjulengd og flestar útskýringar hans gat ég vel þýtt og þjálfað í höfðinu. En þegar ég gat það ekki þorði ég ekki alltaf að spyrja um aðstoð af því að þá þurfti ég að spyrja aftur og aftur út af því að í hlutföllum og líkindum vantaði mig ennþá vitneskju í grunninn og það væri svo embarassing að þurfa að gera það í hraðferðarhópi no less. Þess vegna varð þetta endalaust loop. Ég leitaði aðallega bara eftir upplýsingum úr öðrum eldri stærðfræðibókum sem ég á heima með öllum þeim mjög gagnlegu en ekki alltaf fullnægjandi upplýsingum sem kennarinn gat gefið mér. Stundum fékk ég 7 á prófum en annars aðallega bara 6.5. En það var ég bara ekki pleased með. Ég VARÐ að geta skilað allavega EINNI betri einkunn áður en ég hætti!!!!!!!!!!!! It was the LEAST I could do eftir að ég hafði verið með þessum góðu kennörum. Til þess að geta gert eins og ég hafði heitið leitaði ég hjálpar við að þjálfa veiku hliðar mínar í stærðfræði hjá afa mínum. Í u. þ. b. tvær vikur fyrir prófið hittumst við í um tvo klukkutíma næstum hvern einasta virkan dag. Það tók mikinn tíma að sjálfsögðu, en mig þyrsti MJÖÖG í betri einkunn.... (Eins og allir kennarar segja manni: "Þið eigið ekki að standa ykkur vel fyrir mig, heldur fyrir ykkur sjálf." Að sjálfsögðu lærum við fyrir okkur sjálf. Þetta er eitthvað sem mér finnst svo einfallt að það þarf ekki einu sinni að pæla í þessu. En, þrátt fyrir að allt sem við gerum, líka það sem við gerum fyrir aðra erum við deep deep down að gera bara fyrir okkur, þá just this once var ég, on the surface að gera þetta fyrir stærðfræðikennarann minn.) So, bloggið varð að bíða. Too bad.

Vorprófum lýkur.

SSSSSSUUUUUUUUUUMMMMMMMMMMAAAAAAAAARFFFFFFFFRRRRRRRRRRRRÍÍÍÍÍÍÍÍÍÍÍÍÍÍÍÍ

Núna get ég LOKSINS focus-að á blogginu mínu og myndasögunni minni!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! En ég fór auðvitað til pabba í mánuð eins og öll sumur og þar hafði ég ekki net aðgang 24/7 eða link á publishing form-ið mitt.

Oh well, ég þarf nú líka að vinna að myndasögunni minni, for just a little longer the blogging must wait.

Ég hellti mér í næstsíðustu æfingasöguna mína næstu tvær vikur og gerði ekkert annað. Ég náði að klára um það bil 14 síður. Svo fórum við fjölskyldan uppí sumarbústað í um 4 daga. Ég þoli illa að vera of lengi frá heimastressinu mínu. Tvo síðustu dagana var ég að deyja úr þráhyggju til þess að komast heim og blogga, og teikna...

Ég kem heim. Great. Svo vill hinsvegar svo til að mamma var búin að fá æði til þess að losna við allt drasl og setti íbúðina á hvolf og ég þurfti auðvitað að hjálpa henni...What happens next er að ég fæ líka eins konar æði til þess að laga bæði herbergin mín á sitthvorum staðnum, og losna við hluta af æskuminningagripunum. Ég var á kafi í því mjög lengi og nú á ég eftir að vera á fullu síðustu daga fyrir skólasetningu að klára allt sem þarf að klára áður en sumarfríinu lýkur. En ég ætla samt að blogga regularly from now on!!!!

I am sick of all the exscuses!! (þó að ég viti ekki fyrir víst hverjir lesa þetta eiginlega).

So, (ég veit að þessi færsla er alltof löng, forgive me, it's nearing it's end I swear!!!) in conclusion:

Það stendur til að breyta og endurbæta útlit þessarar síðu within shortly. Einnig vil ég taka fram að ég ætla að halda áfram að fjalla um atburðina sem hafa átt sér stað á meðan ég hef ekki bloggað en í MJÖG stuttu máli. (I've been postponing it for so long that even my sentimental connection to them has faded to next to nothing. En ég verð alltaf frekar over compulsive og smámunasamur character svo ég segi allavega eitthvað um allt.)

That's it for now, en nýjar færslur munu koma á næstu dögum (this time for real!)