« nóvember 2005 | Main | janúar 2006 »

desember 24, 2005

Back in the games!!!

Hey, fyrst ég er að blogga svona mikið langar mig að deila með ykkur mjög góðum tölvuleik fyrir PlayStation 2. Hann heitir: Batman Begins. Hann er bannaður innan 16 ára, en ég læt engan viðvörunarmiða stoppa mig!!!The game´s to good for that!

Hinsvegar er það merkileg saga á bak við það hvernig hann komst í mínar hendur...Jafnvel þrátt fyrir að ég hafi áhugann og reynsluna til að vilja spila bannaðan tölvuleik hef ég ekki beint fjölskylduna sem vill eyða peningum til að redda mér slíku, en...

...hann faðir minn fékk hann frá Skífunni held ég, sem kynningareintak svo að hann gæti skrifað um hann. Pabbi hefur ekki allt of gaman af nýjum tölvuleikjum, og bað mig að prófa hann. Ég gerði það strax, og komst að því að þessi tölvuleikur er mjög nákvæmur. Það tók mig allan þann tíma til að "mastera" allar tæknirnar sem ég tók mér í að vinna fyrstu þrjú borðin. Síðan hélt ég bara áfram að spila, og var farið að finnast hann bara ágætur...síðan kom þetta djöfulsins bílaborð, og þó að tölvuleikjaspilun sé mér í blóð borin er ég hræðilegur driver, og við skulum þakka fyrir að þessi niðurstaða mín sé komin af áhrifum tölvuleikja, en ekki "real life-driving"!!!!!!!Ég reyndi að vinna það örugglega 500x en ekkert gekk, það var allt mjög tricky, og ég var ekki að ná þessu akkúrat núna. After a week of trying endaði það þannig að þessi tölvuleikur fékk sömu meðferð og allir aðrir tölvuleikir sem ég festist í fá; Hann fór í hulstrið, inní skáp og kom ekki aftur út....fyrr en 20.des ('05).

Það er nefnilega þannig með mig og tölvuleiki: Ég festist í þeim, tek pásu á þeim í smá tíma, (ca 2 vikur) gleymi þeim vegna annríkis, (í ca 2-4 mánuði) og svo byrja ég á þeim eftir allan þennan tíma...þá virkar allt strax, ég kemst miklu lengra og jafnvel vinn þá eftir smá tíma.

Það var einmitt það sem gerðist 20.des 2005, ég kom heim í innilega góðu skapi með vetrarvitnisburðinn minn, opnaði hann, og geislaði af ánægju yfir einkunnum mínum, og þegar ég hafði ekkert að gera gekk ég að sjónvarpinu, og þegar ég rak augun í dvd magnarasnúrurnar, hætti ég allt í einu ósjálfrátt við að setja "Multimedia playerinn" í samband setti ég í staðinn PlayStation 2 í samband. Það var bara einn leikur sem stóð til um að fara í, leikur sem ég stoppaði í útaf fáránlegu bílaborði fyrir fjórum mánuðum; Batman Begins.

Til að gera mjög langa sögu nokkrum orðum styttri þá vann ég bílaborðið "erfiða" í annari tilraun og hélt auðvitað áfram. Ég komst alltaf lengra og lengra, og mér fannst leikurinn alltaf skemmtilegri og skemmtilegri. Ég hætti aldrei að spila nema til þess að borða og kannski sækja bróður minn í skólann, svo skemmtilegur var hann orðinn, og ég varð mjög spennt fyrir því að hafa kannski einhvern tölvuleik til að hanga í allt aðfangadagskvöld...en auðvitað rættist mín versta martröð, og ég kláraði hann 22. des, því miður hafði ég aldrei getað hætt að spila og...*sigh*

En, let´s be optimistic, ég náði að spila alla leið til enda alveg æðislegan tölvuleik, þar sem persónurnar eru svo vel teiknaðar að þær eru flottari en í bíómyndinni, þar sem verkefnin og þrautirnar voru æðislega spennandi og faldar allsstaðar í umhverfinu. Það hljómar auðvitað eins og það sé alveg ómögulegt að finna þær eins og í svo mörgum öðrum leikjum, en í þessum leik er alltaf beitt sérstökum myndmálsbrögðum (sem ég kannast að nokkru leiti við vegna þess að ég er að læra kvikmyndun) til að highlight-a öll atriðin og þú sérð þau strax hálf ósjálfrátt. Þannig eiga tölvuleikir að vera!!!Og svo eru líka allir hlutirnir sem á að gera svo skemmtilegir, svona hlutir sem er alveg hægt að gera í alvörunni en þú færð bara aldrei tækifæri til þess, eins og klifra utan á húsum, á pípum og svölum, og það sem er sérstaklega mikil snilld er þessi hugsun í leiknum: ,,Enemies with guns are the most dangerous. Always attack them first. If you run you will be discovered easily. Stealth is you´re greatest allie''. Einfaldlega er það sem þú átt að gera að forðast að óvinir þínir viti af návist þinni þar til þeir óttast þig sem sjálfan dauðann. Óvinir með byssur eru auðvitað mjög hættulegir og þá verður að taka út með því að læðast aftan að þeim og rota þá hljóðlaust. Hinsvegar, ef margir byssu-kallar eru saman í hóp gengur þetta ekki, which brings me to the second important thing: ,,Use you´re environment to scare you´re enemies. By doing so, they will drop their guns.´´ Og það er þá sem þú getur leyft þeim að sjá þig, farið til þeirra og byrjað ótrúlega skemmtilegan og ofbeldisfullan bardaga!!!(I really like that!!!The fighting techniques are so cool!!!!!).

Svo er það líka svolítið sérstakt með mig hvað ég lifi mig mikið inn í leikina (ef þeir eru góðir!). Þegar ég spila þennan leik verð ég Batman og mér líður eins og Batman. Ég veit líka að ég er svolítið evil, en í þessum leik áttu líka að nýta hræðslu mjög mikið. Þá, eins og ég sagði áðan, ef að vondu kallarnir með byssurnar eru í stórum hópum þarftu að hræða þá svo að þeir missa byssurnar og síðan geturðu slegið þá niður með skemmtilegum fantabrögðum í spennandi slagsmálabardögum.

Fyrst er ekkert "big deal" hvernig þú átt að hræða þá, bara eins og að láta pípur fara að blása út...um...(what´s it called in Icelandic again?!)gufu, og að gera einhvern hávaða, en seinna færðu virkilega að hræða þá!!!Í eitt skipti þegar þú áttir að sprengja stafla af eldfimum tunnum til að hræða þá varð sprengingin svo öflug að hálf ótraustir pallarnir sem mennirnir stóðu á hrundu niður í stöflum með ótrúlegum látum og má nærri geta að þeir næstum trylltust af hræðslu. Það gerðist svo seinna mjög oft að þú áttir að hræða þá svona hressilega, og alltaf þegar það gerðist varð ég svo ótrúlega ánægð, og mér fannst svo gaman að svífa niður að þeim og berja þá alla í klessu meðan þeir voru svona gasalega hræddir við mig. (I recommend trying that. Það er bara svo fullnægjandi!!!)Á þeim tímum þegar ég var að spila mátti heyra upphrópanir frá mér eins og: ,,AHAHAHAHAAA, SJÁIÐ HVAÐ ÞEIR ERU HRÆDDIR VIÐ MIG!!!!!'' , ,,HEH HEH HEH....I´M SO SCARY!!!!´´ og ,,NICE...´´

Ummm...jæja að lokum vil ég bara segja að ég skemmti mér mjög mikið við spilun þessarar leikjar og ég ráðlegg hverjum þeim sem á pening og vantar nýjan tölvuleik en veit ekki hvern hann á að kaupa, að ná sér í eintak af þessum einstaka kraftaverkaleik: Batman Begins!!!

P.S.

Ég veit að ég hljóma mjög brjáluð og ill í þessari færslu, en please...don´t get the wrong idea. I haven´t done anything illegal!!!...at least not anything that´s evil...

I don´t care wheather you´re busy, but I´m bored!!!

Hello everyone, og gleðilegt christmas eve. Þetta verða mín fyrstu jól þar sem að ég fer ekki í pakkadreifingarleiðangur með föður mínum ever. Í staðin verð ég að vera heima í allan dag til að taka á móti gjöfum sem aðrið koma með hingað, and since I am completeley restless like always hef ég ekkert að gera.....hræðilegt....

Svo allavega, ég hef ákveðið að fara á algert blogging rampage, and I don´t care wheather you have to catch up on a lot of reading later, en mér bara leiðist svo mikið!!!!!!!!!!!!!!!

desember 14, 2005

Aðeins um mig, önnur myndasöguserían sem ég féll fyrir

Þessi færsla var sköpuð vegna þess að mig langar að koma fram nokkrum atriðum um mig, og breiða áhugamál mín aðeins út. Auðvitað byrjaði ég á því að fjalla um japönsku myndasögurnar sem að ég safna, og dýrka. Það á sér einkennilega sögu hvernig aðdáun mín byrjaði á þeim, en þegar ég ákvað að skapa þessa færslu var ég í stuði til að skrifa um næstu myndasöguseríu sem ég féll fyrir á eftir þeirri fyrstu, og hana ætla ég að halda mér við.

Hún heitir xxxHolic, og mér fannst söguþráðurinn
höfða akkúrat til mín. Hún er um strák (Kimihiro Watanuki)
sem er bannfærður með því að hafa þann hæfileika að sjá anda og drauga.
Svo dregst hann inn í mjög skrýtið hús, og þar hittir hann nornina Yukó,
og aðstoðarmennina hennar (tvær ungar stelpur) sem heita Maru og Moro.
Yuko býðst til að uppfylla þá ósk hans um að hann þarf ekki lengur að geta
séð andana, en þegar hann fellst á það, er ekki hægt að snúa við, og áður
en hann veit af þarf hann að vera í þjónustuvinnu hjá Yuko, og vinna fyrir
hana!Þegar hann er svo búinn að vinna nóg hjá henni, ætlar hún að láta ósk
hans rætast, en í bili þarf hann að þjóna henni, og hann hittir ýmsa
viðskiptavini hennar, þar sem hún á búð sem uppfyllir óskir!!!Og..AUMINGJA
WATANUKI!!!Yuko er alls ekki skemmtilegasta persónan í heimi og getur
verið mjög andstyggileg!!!!En í raun og veru vill hún hjálpa honum, og er voðalega þægilegur og fyndinn character. Hjá (A) og (H) hefur hún fengið uppnefnið Dramadrottningin, og það er nú örugglega eitthvað sem til er í!Hinsvegar kynntist ég honum Kimihiro Watanuki, söguhetjunni í bókunum í gegnum Free comic book day demo sample úr bók #2 sem pabbi tók fyrir mig af Nexus-Free comic book day árið 2004 þar sem ég var í Frakklandi þann dag. Niðurstaðan var að ég byrjaði að lesa bækurnar vegna þess að mér fannst hann Watanuki svo æðislegur!!!!!!!!!!!!!!!!!!Ég meina það!!! þessi character er svo frábær að það hálfa væri nóg!!!Hann er svona typical.....well hann er bara eitthvað svo mikill Watanuki!Alltaf svo skapstór, og óheppinn....Ironicly he looks like me.....(eftir að ég er búinn að fá mér strákaklippingu).

Í tilefni af því að mér finnst hann svo frábær persóna ætla ég
að birta nokkrar myndir af honum:


0021002.jpg


top.jpg


ram2.jpg testw.jpg ram.jpg


WATANUKI from the movie.jpg watanuki.jpg

Reyndar er hún Yuko líka mjög mikil aðalpersóna, og það teldist hálfgerður glæpur að birta ekki nokkrar myndir af henni líka. So, here you are, the witch in the wish store!!!!


xxxholic2.jpg.jpeg

xxxholic cover 3.jpg


perfect holic icon.jpg xxxholic cover 5.jpg
yuko.jpg

11-14-2004.gif


holic00.jpg 241551.jpg

...og svo nokkrar af þeim báðum:


together in blood.jpg xxxholic05.jpg holic-manga01.jpg


Vááá....voðalega er ég eitthvað myndasjúk....Allavega, ég er það, og í meiri mæli en þið haldið...nú ætla að birta scannaðar síður úr bókunum til að gera alla kaupsjúka í þessar bækur!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


MÚHÚHÚHÚHAAHAAHAAHAAAA!!!!!!!!!!!!!


xxxholic06.gif


sakuracoming.jpg


a hundred ghost story.gif


your coming may be.jpg


you really want it.jpg


sounds like something broke.jpg


words bind.jpg


word web.jpg


it just cant be.jpg


they cant do that.jpg


Well, gjöriði svo vel. Þetta er kannski svolítið mikið af myndum, en ég þreytist ekki á þeim!!!Nú þarf ég hinsvegar að fara að sinna leiðinlegri hlutum, svo sem að búa til jólainnkaupalista, jólakort og passa bróður minn á meðan mamma er úti að borða......En eins restless og ég er getur verið að ég bloggi aftur í kvöld so see you later!!!

Up late

Nýkomin inn úr ísköldum desember-miðnæturkuldanum og er alveg að deyja úr kulda. Klukkan orðin 00:23 og ég á ennþá eftir að læra allt fyrir íslenskuprófið sem er á morgun. Eða reyndar í dag.

Ástæða þess er sú að ég er búin að vera mjög upptekin í allan dag (gærdag). Fyrst þurfti ég að gera jólainnkaupalista, jólagjafir og jólakort. Næst þurfti ég að fara út að sækja bróður minn og koma honum í örugga vörslu hjá móður minni, þar sem ég þurfti að fara í myndlistartíma og vinna með tveimur vinnufélögunum mínum að myndbandinu sem við erum að gera. Við eyddum örugglega hálftíma í að rífast um það hvernig aðalpersónan átti að vera á litinn. Ein vildi hafa hana æpandi dökkbláa, en ég hélt altaf áfram að segja að það væri ómögulegt. Liturinn var allt of æpandi, ef við settum á hann andlit væri mjög erfitt að setja í það tilfinningu, og enn erfiðara að fá áhorfandan til að horfa á andlitið, vegna þess að liturinn í kring er of æpandi. Því miður var ég sú eina sem hafði verið kennt allt þetta, þar sem hinar tvær komust hvorugar í tímann þar sem okkur var kennt myndmál og kvikmyndun. Ekki nógu gott, þetta var líka einn af mínum uppáhaldstímum, og bæði ég og pabbi erum mjög stolt af því að ég hafi verið að læra kvikmyndun og myndmál. Bíómyndir eru líka mjög stór partur af lífi okkar...þess vegna hef ég áhyggjur; Ef ég vel að gera bíómyndir gæti það verið mjög gaman, og myndirnar verulega góðar, en þá væri ég líka að eyðileggja fyrir sjálfri mér um 95% af bíómyndum sem að ég horfi á. Tough choice. Gott að ég þarf ekki að ákveða núna.

ALLAVEGA, til að gera verulega langa sögu stutta enduðum við á því að vera með aðalpersónuna dökkfjólubláa á litinn, með dökkbleikt hár. (ÉG TRÚI EKKI AÐ ÉG HAFI SÆTTST VIÐ ÞAÐ!!!!!!!!!)

Seinna, kom ég heim klukkan átta um kvöld. Næst þurfti ég að borða, og síðan var ég látin föndra jólagjafir fyrir jólin. Ég var tilbúin til að læra klukkan ellefu, en áður en ég gat það eyddi ég hálftíma í að leita að námsefninu sem átti að fara yfir, svo fattaði ég klukkan 23:30 að það hafði dottið út um herbergisgluggann minn. Það tók mig alveg nógu langan tíma að komast í úlpu og stígvél utan yfir náttfötin og læðast niður allan stigaganginn svo að engin heyrði í mér, og svo auðvitað líka að sækja bækurnar og blöðin út í garð, undan ruslatunnunnni.

Þegar ég kom aftur upp var klukkan orðin 00:23, þegar ég var búin að læra var klukkan 01:10, ég sofnaði klukkan 01:44, svaf í fjóra klukkutíma, fór svo í skólann og tók prófið, og fór svo heim. Og ég sem get ekki sofnað á daginn...og það er stærðfræðipróf á morgun......

Wish me luck! ; )

desember 08, 2005

Smá orðarugl....og.....mikil vonbrigði

Ég, Assa og Dunno erum að borða hádegismat í matsalnum í *******skóla.


Joco: Nei sko, kartöflur fastar saman! Slíkt annað eins hef ég aldrei séð áður!!!

Assa: Ha, kartöflur kreista safann?

Dunno: III´m going to the next table.....(byrjar að færa sig)

Assa: No!!!my love, no!!!!!!!!(faðmar Dunno)

Dunno: UGH!!!!(sýnir ósjálfrátt viðbragð, og kastar fram handleggjunum)

Assa: (Kastast frá, rekur hausinn í ofn og rotast)

Dunno: AHH!!!!!!!!

Joco: NNNOOOO!!!!!!!!!!WHY?!??!!!WHY HER?!?!WHY NOT ME!?!?!?!*

Dunno: Oh, Joco you with youre ridiculus fantasies!!!!!!!!!!!!!Come on, help me get Assa to the school ambulence!!!!!!!!

Joco: NO!!!No, first you must do it to me too!!!!!!!!!

Dunno: NO!!!!!!!

Joco: Come on!!!

Dunno: All right....

Rétt áður en Dunno náði að rota mig kom skólastjórinn og the cover was blown. DAMMITT!!!!!!!AF HVERJU ER ASSA SVONA HEPPIN?!?!?!?!?!??!


*Síðan að ég var....mjög ung hefur mig lengi langað að upplifa það að rotast.

(That remark was not just for show, if you know the answer, please comment on this entry).