Þessi laugardagur leit út fyrir að ætla að verða mjög letilegur, reyndar átti bróðir minn að fara til ömmu minnar í dag. Ég hefði átt að fara líka, eða það hélt ég. Ég hélt að ég og mamma ætluðum að vinna að heimasíðunni minni, en það reyndist sem það ætlaði ekki að verða.
En eins letilegur og þessi laugardagur leit út fyrir að verða, varð það einn af óletilegustu laugardögum hjá mér!
Það gerðist basicly þannig að þegar amma mín kom spyr mamma mig hvort ég vilji ekki heimsækja vinkonur mínar (og vera þar yfir nóttina) sem eiga heima í Mosfellsbæ líka. Auðvitað vildi ég það, svo að ég tók til:
Náttföt, tannbursta, lyfin mín við viðkvæmu húðinni minni og Game Boy- stuffið. Því miður þurfti ég að lokum að flýta mér svo mikið, að ég þurfti að sleppa að koma með pokann með náttfötunum, tannbustanum og lyfjunum. Þegar ég komst svo loksins niður þar sem amma mín beið, komst ég að því að bráðum yrði ekkert pláss eftir í bílnum, vegna þess að hún þurfti að sækja tvö barnabörn í viðbót þegar hún var nú þegar með bróður minn og frænda minn. Þetta var frekar óheppileg uppákoma, og alvarlegt situation. Eftir mjög mikið vesen var loksins ákveðið að láta mig fá símann hennar ömmu (minn var practically rafmagnslaus) og klink fyrir strætó. Síðan var mér droppað úr bílnum á Hlemmi, og ég endaði á að taka strætó í Mosfellsbæ. Þetta var alveg perfect plan, fyrir utan að ég vissi ekkert hvar stoppið mitt var, og að ég var með síma sem allt önnur manneskja átti sem gæti hringt á hverri stundu, og ég mátti auvitað ekki svara. Það gerðist tvisvar í strætisvagninum að síminn hringdi og í svolítinn tíma meira að segja. Það heyrðist dauft í honum innan úr jakkavasanum mínum, og það var svo niðulægjandi að láta fólk sjá mig bókstaflega að ignor-a símtölin. Að lokum tókst mér með öllum mínum vilja, og sjálfstrausti (og minni) að fara út á réttu stoppi, en ekki fyrr en ég fattaði í strætisvagninum að ég var með allt Game Boy dótið, nema Game Boy tölvuna sjálfa!!!!!!!!!!!Ömurlegt!!!!Já, já, víst var ég með snúrur, hleðslutæki, og alla leikina, sem er auðvitað allt gagnslaust án tölvunnar sjálfrar!!!!!!!!!!!!!!Allavega, enough about my grief. Eftir að ég fór úr, fann ég fljótt hús ömmu minnar. Ég hafði verið að vona að ég kæmist inn þar til að komast á klósettið, en það var læst. Þá ákvað ég að fara að leita að húsi vinkvenna minna, (H) og (A), hús sem ég hafði aldrei þurft að finna by myself. Mér líkaði nú ekkert sérstaklega illa við það, flott challenge!!!Hinsvegar reyindist það ekki mjög einfalt (bara betra! ;))Ég byrjaði á að stefna á kjarnann, sem er nálægt kunnuglegu, háu húsi, sem ég ætlaði að finna leiðina frá. Til þess þufti ég að riðjast gegnum heilt field af grashólum, svona stað sem ekki margir brjálæðingar eru, það er bara þannig (þessi heimur er bara fyrir venjulegt fólk, þeir sem eru skrítnir verða bara að lifa í honum eftir því sem þeir best geta). Þegar ég var loksins kominn að húsinu, hringdi síminn í vasanum mínum aftur. Ég var búin að ákveða að gá alltaf hver var að hringja áður en ég ignoraði það, svo að ég leit á það...og á skjánum var mitt eigið númer. Ég held að allir viti hvað gerist næst....nei, ok ég skal segja það: Ég svaraði símanum. Eins og mig hafði grunað var þetta amma mín, hún vildi vita hvar ég væri, en þegar ég sagði henni það...nú er ég viss um að enginn viti hvað gerðist næst. Síminn missti allt rafmagn og dó (þ.e. síminn minn, hjá ömmu). En ég ályktaði að hún væri á leiðinni, svo að ég beið, þangað til hún kom með stútfullan bíl...frænku minnar!!!???Jæja, ég nenni ekki að útskýra af hverju það var, en allavega, ég varð keyrð restina af leiðinni, þrátt fyrir að ég var á góðri leið að fara þangað sjálf. Þegar ég kom var eins og nýtt undur hefði átt sér stað, vegna þess að ég var nú kominn til þeirra (H) og (A) með nákvæmlega ekkert! (venjulega hefði ég komið með 4 stútfulla bakpoka!!) En þrátt fyrir það skemmtum við okkur auðvitað vel, og þessum bilaða laugardegi var lokið þegar við fórum að sofa á dínum í stofunni, ég með enginn náttföt svaf í stuttermabol og gallabuxum með óburstaðar tennur. (Ef þið hafið heyrt um bilaðari laugardag hjá 13 ára tomboy, þá er bara eitthvað að!!!!!!!!!)
*P.S. Mér finnst réttlátt að benda á að (H) stendur
stendur fyrir msn broskallinn með sólgleraugu, og
(A) stendur fyrir msn broskallinn sem er eins og
engill. Þetta eru gælunöfnin þeirra sem verða notuð
í framtíðinni.